គ្រូកម្រិតមត្តេយ្យសិក្សា ជាអ្នកផ្ដល់ការអប់រំដោយផ្ទាល់ដល់កុមារឱ្យមានចំណេះដឹង ចំណេះធ្វើ ប្រកបដោយសមត្ថភាពខ្ពស់ មានសីលធម៌ សុជីវធម៌ គុណធម៌ និងសេចក្ដីថ្លៃថ្នូក្នុងការរស់នៅ និងមានសាមគ្គីភាពចំពោះគ្នា។ ប៉ុន្តែការបង្រៀនសិស្សកម្រិតមត្តេយ្យសិក្សាមិនមែនជារឿងងាយស្រួលនោះទេ ព្រោះក្នុងវ័យនេះ កុមារតែងចាត់ទុកខ្លួនឯងថាសំខាន់ជាងគេ អ្វីៗទាំងអស់ជារបស់ខ្លួន អ្នកដែលនៅជុំវិញខ្លួនត្រូវតែយកចិត្តទុកដាក់ទៅលើខ្លួនតែម្នាក់ មិនយកចិត្តទុកដាក់លើអ្នកដទៃ មិនសូវស្ដាប់បង្គាប់ និងរឹងរូសប្រឆាំងនឹងមនុស្សចាស់ជាដើម។

បើតាមបាឋកថាទិវាជាតិអំណាន ស្ដីពី ការអភិវឌ្ឍភាសា និងទ្រឹស្ដីនៃការអភិវឌ្ឍកុមារ បានបង្ហាញគន្លឹះមួយចំនួនសម្រាប់បង្រៀនសិស្សនៅកម្រិតមត្តេយ្យសិក្សាឱ្យមានប្រសិទ្ធភាព រួមមាន៖

១. បង្រៀនសិស្សដោយប្រើប្រាស់វត្ថុ និងសម្ភារៈឧបទ្ទេស ៖ ក្នុងការបង្រៀនសិស្សកម្រិតមត្តេយ្យសិក្សាគ្រូបង្រៀន ត្រូវបង្រៀនសិស្សដោយប្រើប្រាស់វត្ថុ និងសម្ភារៈឧបទ្ទេសដែលជាក់ស្ដែង និងដោយប្រើប្រាស់ពណ៌ ដើម្បីឱ្យកុមារបុរេប្រតិបត្តិអាចយល់បាន។ ឧទាហរណ៍ ក្នុងការពន្យល់លេខ ត្រូវចេះប្រើចង្កឹះ ដើម្បីពន្យល់ពីការបូក និងដក។

២. និយាយខ្លីៗ និងប្រើសកម្មភាពមួយៗ ៖ គ្រូបង្រៀនត្រូវនិយាយខ្លីៗ និងប្រើសកម្មភាពមួយៗក្នុងពេលតែមួយ ដោយប្រើប្រាស់ វិធីបង្រៀនជាពាក្យសម្តីផង និងបង្ហាញសកម្មភាពផង ជាពិសេសបង្រៀនតាមរយៈល្បែង ដើម្បីឱ្យក្មេងយល់។

៣. គ្រូត្រូវបង្រៀនឱ្យកុមារឈ្វេងយល់អំពីអារម្មណ៍ និងមតិយោបល់អ្នកដទៃ ៖ ដើម្បីកាត់បន្ថយចរិត «មជ្ឈត្តនិយម» គ្រូត្រូវបង្រៀនឱ្យកុមារឈ្វេងយល់អំពីអារម្មណ៍ និងមតិយោបល់អ្នកដទៃ និងបង្រៀនឱ្យចេះចែករំលែក និងឱ្យចេះរបៀបរបបខ្ចី និងឱ្យក្មេងឯទៀតខ្ចីរបស់លេង។

៤. បង្រៀនកុមារឱ្យមានបំណិនជាក់ស្តែង ៖ ដើម្បីអាចរៀនបំណិនស្មុគ្រស្មាញដូចជារៀនអានពាក្យសាមញ្ញៗ និងរៀនលេងជាមួយក្មេងឯទៀតដើម្បីបណ្តុះបំណិនសហការ។

៥. ផ្តល់ឱកាសឱ្យក្មេងមានបទពិសោធច្រើន ៖ ដើម្បីពង្រឹងមូលដ្ឋានគ្រឹះសម្រាប់យល់ទស្សនាទានថ្មីៗ និងរៀនភាសាដូចជា នាំកុមារទៅមើលសួនសត្វ ចូលបណ្ណាគារ ស្តាប់រឿងនិទាន ស្តាប់ភ្លេង និងបង្រៀនកុមារឱ្យចេះរៀបរាប់សកម្មភាពដែលគេបានធ្វើ បានស្តាប់ បានឃើញ បានភ្លក់រសជាតិជាដើម។

គួរជម្រាបជូនថា នៅចន្លោះអាយុ ២ទៅ៤ឆ្នាំ កុមារចេះពាក្យពី២០០ ទៅ ២០០០ ពាក្យ ដោយក្នុងដំណាក់កាលនេះ ការរៀននិយាយ គឺជាការលូតលាស់ដ៏សំខាន់៕