ព្រឹត្តិការណ៍ព័ត៌មាន
ចំណេះជីវិត
ជំនាញ
យុវជនឆ្នើម
អប់រំកុមារតូច
ព័ត៌មានអាហារូបករណ៍
មាតិកាឌីជីថល
អនាគត
ពន្លកបៃតង
កម្ពុជា 360°
នៅឆ្នាំ២០៣០ មនុស្សជាង ១,៤ ពាន់លាននាក់ នៅទូទាំងពិភពលោកនឹងមានអាយុយ៉ាងតិច ៦០ឆ្នាំ។ ចំនួននេះនឹងកើនឡើងដល់ ២,១ ពាន់លាននាក់នៅឆ្នាំ ២០៥០។ នៅពេលនោះ មនុស្សដែលមានអាយុលើស ៦០ឆ្នាំ នឹងមានចំនួនច្រើនជាងមនុស្សដែលមានអាយុចន្លោះពី ១០ ទៅ ២៤ឆ្នាំ។ ការផ្លាស់ប្ដូរប្រជាសាស្ត្រយ៉ាងខ្លាំងនេះ បានជំរុញឱ្យអង្គការសហប្រជាជាតិ និងអង្គការសុខភាពពិភពលោក ប្រកាសថា ទសវត្សឆ្នាំ២០២០ ជារជ្ជកាល ដែលមនុស្សវ័យចំណាស់មានសុខភាពល្អ។
បច្ចុប្បន្ន ការបង្កើតពិភពលោកផ្ដល់ភាពងាយស្រួល សម្រាប់មនុស្សវ័យចំណាស់ ត្រូវបានពង្រឹងការតែប្រសើរ ហើយអ្វីដែលត្រូវបានយកចិត្តទុកដាក់ខ្លាំងបំផុតនោះគឺ ការពង្រឹងវិស័យសុខាភិបាល។ ប៉ុន្តែមានសមាសធាតុសំខាន់មួយទៀត ដែលត្រូវបានគេមើលរំលង នោះគឺការបង្កើតវគ្គសិក្សានៅថ្នាក់មហាវិទ្យាល័យសម្រាប់មនុស្សដែលមានអាយុចាប់ពី ៥០ឆ្នាំឡើងទៅ។ ខណៈការបង្កើតវគ្គនេះ គឺជាឱកាស ដើម្បីឱ្យមនុស្សវ័យចំណាស់ មានពេលវេលាបង្កើតទំនាក់ទំនងថ្មីៗក្នុងសង្គម រក្សាស្មារតីរបស់គាត់ឱ្យរឹងមាំល្អ អភិវឌ្ឍការយល់ដឹង និងជំរុញឱ្យសុខភាពផ្លូវចិត្តមានភាពវិជ្ជមាន។
មិនថាមនុស្សវ័យចំណាស់ ចូលរៀននៅមហាវិទ្យាល័យ ដើម្បីតែទទួលបានសញ្ញាបត្រ ឬគ្រាន់តែដើម្បីអភិវឌ្ឍខ្លួននោះទេ វត្តមានរបស់គាត់នៅក្នុងបរិវេណសាលាផ្ដល់នូវអត្ថប្រយោជន៍ជាច្រើន ដល់សហគមន៍ទាំងមូល។ មនុស្សវ័យចំណាស់ ដែលចូលរួមក្នុងសកម្មភាពសង្គម គឺមិនងាយកើតជំងឺមួយចំនួន រួមមានជំងឺបេះដូង និងមហារីកផងដែរ។ ក្រៅពីនេះ ការបន្តការសិក្សាមានទំនាក់ទំនងជាមួយនឹងលទ្ធផលសុខភាពវិជ្ជមាន ដូចជាការធ្វើឱ្យប្រសើរឡើងនូវសុខុមាលភាពទូទៅ និងសុខភាពផ្លូវចិត្ត។
ការស្រាវជ្រាវក៏បានបង្ហាញផងដែរថា ការបង្កើតទំនាក់ទំនងអន្តរជំនាន់រវាងមនុស្សជំនាន់មុន និងមនុស្សវ័យក្មេង គឺអាចកាត់បន្ថយទស្សនៈអវិជ្ជមាន ដែលយុវជនមានទៅលើមនុស្សជំនាន់មុន។ លើសពីនេះ មនុស្សមកពីជំនាន់ផ្សេងគ្នា អាចរៀនសូត្រពីគា្នបានច្រើនជាងមុន សម្រាប់មនុស្សវ័យក្មេងអាចស្វែងយល់ពីបទពិសោធមនុស្សចាស់ ចំណែកមនុស្សចាស់អាចសិក្សាពីទស្សនៈមនុស្សជំនាន់ថ្មី បានកាន់តែស៊ីជម្រៅ៕
