បច្ចុប្បន្នបញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI) ត្រូវ​បានគេប្រើប្រាស់​ស្ទើរ​តែគ្រប់សកម្មភាពក្នុងជីវភាពប្រចាំថ្ងៃរបស់យើងទៅ​ហើយ។ ជាមួយគ្នានេះ ក្រុមហ៊ុនបច្ចេកវិទ្យាធំៗ ដូចជា Google, Amazon និង ក្រុមហ៊ុន Meta ជា​ដើម ពួកគេ​កំពុង​អភិវឌ្ឍ​ប្រព័ន្ធបញ្ញាសិប្បនិម្មិតឱ្យ​ធ្វើការ​កាន់តែប្រសើរឡើង។

ជាការពិតណាស់ បច្ចេកវិទ្យាបញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI) អាចបង្កើតជាសម្លេងរបស់មនុស្ស អាចរកឃើញជំងឺមហារីក អាចធ្វើការវិភាគ អាចព្រាងកិច្ចសន្យាផ្លូវច្បាប់ អាចដោះស្រាយបញ្ហា និងសម្រេចកិច្ចការមួយ​ចំនួន​បានប្រសើរជាងមនុស្សទៅទៀត។ ហើយ​សម្រាប់អាជីវកម្មដែល​គេ​ប្រើប្រាស់​បញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI) គឺបានផ្តល់នូវប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ និង​សន្សំការចំណាយយ៉ាងច្រើន។

ទោះជាយ៉ាងនេះក្ដី ការព្រួយបារម្ភចំពោះ​ការ​ប្រើប្រាស់​បញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI) គឺនៅតែមាន ព្រោះពេលខ្លះបញ្ញាសប្បនិម្មិត ក៏​នៅមានចន្លោះប្រហោង ដោយអាចបង្កើតជាអំពើពុករលួយ ការបំភ្លៃ ភាពលម្អៀង ឬការរើសអើងដែលអាចមានផលប៉ះពាល់យ៉ាងធំធេងលើស្ថាប័ន ជីវិតមនុស្ស និងសង្គម។

ដោយសារតែការវិនិច្ឆ័យ​របស់បញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI) អាចជះឥទ្ធិពលដល់ជីវិតរស់នៅរបស់មនុស្ស សហគ្រាស ឬស្ថាប័នត្រូវមានទំនួលខុសត្រូវខាងសីលធម៌ សង្គម និងសុជីវធម៌ក្នុងការគ្រប់គ្រងលទ្ធផលការងារ AI ប្រកបដោយក្រមសីលធម៌។ ក្នុងនោះ ដើម្បីកាត់បន្ថយហានិភ័យដែលអាចបង្កើតឡើងដោយបញ្ញាសប្បនិម្មិត ក្រុមហ៊ុន សហគ្រាស ដែលប្រើប្រាស់បញ្ញាសប្បនិម្មិត គួរគិត​លើចំណុចទាំង៥ខាងក្រោមនេះ ៖

ទី១. បកប្រែក្រមសីលធម៌ដែលអាចវាស់វែងបាន ៖ ក្រមសីលធម៌បញ្ញាសិប្បនិម្មិត (Ethical AI) ប្រកាន់ខ្ជាប់នូវគោលការណ៍ណែនាំសីលធម៌ដែលបានកំណត់យ៉ាងច្បាស់ និងមានតម្លៃជាមូលដ្ឋាន ដូចជា សិទ្ធិបុគ្គល ភាពឯកជន ការមិនរើសអើង និងគ្មានឧបាយកល។ ទន្ទឹមគ្នានេះ ស្ថាប័នត្រូវតែបង្កើតគោលការណ៍ច្បាស់លាស់សម្រាប់កំណត់អត្តសញ្ញាណ វាស់វែង វាយតម្លៃ និងកាត់បន្ថយហានិភ័យរបស់បញ្ញាសប្បនិម្មិត (AI) ។ បន្ទាប់មក ត្រូវតែបកប្រែវាទៅជារង្វាស់ជាក់ស្តែង និងអាចវាស់វែងបាន ហើយបញ្ចូលវាទៅក្នុងដំណើរការប្រើប្រាស់ប្រចាំថ្ងៃ។

ទី២. ស្វែងយល់ពីប្រភព នៃភាពលំអៀងនៅក្នុងការដោះស្រាយរបស់បញ្ញាសប្បនិម្មិត (AI algorithm) ៖ ការមានឧបករណ៍ត្រឹមត្រូវក្នុងការពិនិត្យប្រភពនៃភាពលំអៀង និងភាពយុត្តិធម៌ក្នុងការសម្រេចចិត្ត គឺពិតជាមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងណាស់ក្នុងការអភិវឌ្ឍន៍ AI ប្រកបដោយក្រមសីលធម៌ ។

ទី៣. តុល្យភាពស្វ័យភាព (Balance autonomy) ជាមួយនឹងការត្រួតពិនិត្យរបស់មនុស្ស ៖ ស្ថាប័នគួរតែបង្កើតគណៈកម្មាធិការក្រមសីលធម៌ ដោយ​ត្រួតពិនិត្យការគ្រប់គ្រងដែលកំពុងដំណើរការ និងការត្រួតពិនិត្យហានិភ័យដែលបង្កើតឡើង​ដោយ​ប្រព័ន្ធ AI នៅក្នុងស្ថាប័ន និងខ្សែសង្វាក់ផ្គត់ផ្គង់។ ទន្ទឹមគ្នានេះ គណៈកម្មាធិការត្រូវតែរួមបញ្ចូលមនុស្សមកពីមជ្ឈដ្ឋានផ្សេងៗគ្នា ដើម្បីធានាបាននូវការឆ្លើយតបពេញលេញមួយ។

ទី៤. ផ្តល់សិទ្ធិអំណាចដល់បុគ្គលិក និងលើកកម្ពស់ AI ដែលមានទំនួលខុសត្រូវ ៖ បណ្តុះវប្បធម៌ដែលផ្តល់សិទ្ធិអំណាចដល់បុគ្គលម្នាក់ៗឱ្យលើកឡើងពីការព្រួយបារម្ភអំពីប្រព័ន្ធ AI ដោយមិនរារាំងការច្នៃប្រឌិត ។ ទន្ទឹមគ្នានេះ ការកសាងទំនុកចិត្តផ្ទៃក្នុង និងទំនុកចិត្តលើ AI ដោយដោះស្រាយតួនាទី ការរំពឹងទុក និងគណនេយ្យភាពប្រកបដោយតម្លាភាព។ ភាពជាអ្នកដឹកនាំដ៏រឹងមាំក៏ជាកត្តាសំខាន់ក្នុងការផ្តល់សិទ្ធិអំណាចដល់បុគ្គលិក និងលើកកំពស់ AI ដែលមានទំនួលខុសត្រូវជាកត្តាចាំបាច់សម្រាប់អាជីវកម្ម។

ទី៥. ប្រើប្រាស់ AI ដើម្បីដោះស្រាយការរើសអើង ៖ បច្ចេកវិទ្យា AI អាចដំណើរការក្បួនដោះស្រាយជាមួយនឹងដំណើរការសម្រេចចិត្តរបស់មនុស្ស ការប្រៀបធៀបលទ្ធផល និងការពន្យល់ពីហេតុផលនៅពីក្រោយការសម្រេចចិត្តបាន។ ឧទាហរណ៍ គំនិតផ្តួចផ្តើមស្រាវជ្រាវរបស់ MIT លើការប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងការរើសអើងជាតិសាសន៍ជាប្រព័ន្ធ ដែលធ្វើការដើម្បីបង្កើត និងប្រើប្រាស់ឧបករណ៍គណនាដើម្បីបង្កើតសមភាពជាតិសាសន៍នៅក្នុងវិស័យផ្សេងៗនៃសង្គម៕