ពិតណាស់អាណាព្យាបាលទាំងឡាយពុំចង់បង្កភាពឈឺចាប់ទៅកាន់កូនៗនោះទេ មិនថា ដោយការស្រែកសម្លុត ឬក៏វៃគម្រាម ប៉ុន្តែសកម្មភាពទាំងនោះកើតមាន អាចបណ្តាលមកពីពួកគាត់ទប់ទល់នឹងអាការស្រ្តេសលើសលប់ និងទំហំនៃទំនួលខុសត្រូវធ្ងន់​ រួមទាំងមិនដឹងថា ត្រូវធ្វើបែបណាទើបជំរុញអាកប្បកិរិយាកូនឱ្យមានភាពប្រសើជាងមុន។ Unicef បានផ្តល់គន្លឹះមួយជាជំនួយទៅកាន់អាណាព្យាបាល ក្នុងការពង្រឹងវិន័យកុមារដោយវិធីសាស្រ្តឆ្លាតវៃ និងផាសុកភាព ឬការអប់រំកូនដោយភាពវិជ្ជមាន។

សារៈសំខាន នៃការពង្រឹងវិន័យដោយភាពវិជ្ជមាន ៖ គ្មានទេកុមារមិនល្អ! មានតែអាកប្បកិរិយាមិនល្អ ដូច្នេះការពង្រឹងវិន័យ ឬក៏ពិន័យនៅពេលដែលមានកំហុស និងការប្រព្រឹត្តិមិនសមប្រកបណាមួយកើតមាន គួរតែត្រូវបានគិតគូរឡើងវិញ ថា ធ្វើយ៉ាងណាដើម្បីជៀសវាងកុំឱ្យកុមាររងការឈឺចាប់ និងមានបទពិសោធន៍មិនល្អចំពោះដំណើរជីវិតនៃកុមារភាពរបស់ពួកគេ។ ការវាយ ឬសម្លុតកុមារ ពុំអាចក្រែប្រែក្នុងរយៈពេលវែងបានទេ រួមទាំងបង្កើតទម្លាប់ដែលបង្កភាពឈឺចាប់តជំនាន់ និងប៉ះពាល់ផលអវិជ្ជមានពេញមួយជីវិតរបស់កុមារ។

បង្កើតទម្លាប់កុមារដោយការនៅជាប់ជាមួយពួកគេ ៖ ការស្ដីបន្ទោសឱ្យពួកគេមានទម្លាប់ល្អ ឬក៏ការជំរុញឱ្យកុមារជួយការងារផ្ទះណាមួយ ឬការប្រើកុមារឱ្យធ្វើតែឯងៗក្នុងពេលដំបូងៗ ឬស្តីបន្ទោសនៅពេលធ្វើពុំបានដូចការរំពឹងទុក គឺពុំបានជួយឱ្យពួកគេយល់អំពីគោលបំណង នៃការពង្រឹងវិន័យពីសំណាក់អាណាព្យាបាលនោះទេ! ជាពិសេសនៅដំណាក់កាលដំបូងៗ​,​ ដើម្បីដោះស្រាយនឹងបញ្ហាមួយនេះ គួរចំណាយពេល២ ឬ៥នាទីដើម្បីធ្វើកិច្ចការជាមួយកូនៗ ហើយឆ្លៀតឱកាសនេះពន្យល់ប្រាប់ពីគោលបំណងដែលចង់ឱ្យចេះធ្វើការងារផ្ទះ និងអត្ថប្រយោជន៍នៃការសម្អាតកន្លែងស្នាក់នៅជាដើម។ ចំណាយពេលជួយពួកគេ និងពន្យល់ប្រាប់ឱ្យបានច្រើនដង រហូតដល់កូនៗមានទម្លាប់ធ្វើដោយខ្លួនឯង និងយល់អំពីបុព្វហេតុនៃកិច្ចការនីមួយៗ។ ដូច្នេះដើម្បីជួយកុមារឱ្យមានវិន័យគឺការផ្តល់ចំណាប់អារម្មណ៍ទៅកាន់ក្មេងៗក្នុងការសម្រេចឱ្យបាននូវលទ្ធផលការសិក្សា និងអនុវត្តន៍ទម្លាប់ល្អៗនៅក្នុងផ្ទះ។

ចាប់អារម្មណ៍ចំណុចល្អៗរបស់កុមារ ៖ អាកប្បកិរិយារបស់កុមារ មិនមែនសុទ្ធតែមិនល្អទាំងអស់នោះទេ ប៉ុន្តែអាណាព្យាបាលមួយចំនួនចូលចិត្តផ្តោតលើតែចំណុចអវិជ្ជមាន និងរិះរកវិធីក្នុងការកែប្រែភ្លាមៗ ការដែលទម្លាប់និយាយតែចំណុចអវិជ្ជមានដោយសង្ឃឹមថា ពួកគេនឹងក្រែប្រែ អាចនឹងទទួលបាននូវលទ្ធផលផ្ទុយពីការចង់បានរបស់អាណាព្យាបាលទៅវិញ​ ព្រោះកុមារអាចនឹងជ្រើសរើសធ្វើសកម្មភាពដែលអាណាព្យាបាលហាមដើម្បីទទួលបានការចាប់អារម្មណ៍ពីអាណាព្យាបាល! ហើយអាកប្បកិរិយាបែបនេះធ្វើឱ្យអាណាព្យាបាលយល់ថា ក្មេងៗមានចរិតផ្គើន ខណៈកុមារកំពុងតែទាមទារចំណាប់អារម្មណ៍ប៉ុណ្ណោះ។ ការសរសើរអំពីចំណុចល្អៗ​ ធ្វើឱ្យកុមារទទួលបានអារម្មណ៍ថា ពួកគេជាតួអង្គសំខាន់ និងគួរឱ្យស្រឡាញ់ និងបង្កើនទំនុកចិត្តចំពោះកុមារផ្ទាល់។

បង្កើតការរំពឹងទុកឱ្យជាក់លាក់ ៖ ដើម្បីទទួលបានប្រសិទ្ធភាពក្នុងការពង្រឹងវិន័យ និងអាកប្បកិរិយាល្អៗរបស់កុមារ ក្នុងនាមជាអាណាព្យាបាល គួរប្រាប់កូនៗឱ្យច្បាស់ៗអំពីអ្វីដែលខ្លួនចង់បាន។ ឧទាហរណ៍ ប្រសិនបើមិនចង់ឱ្យកូនពង្រាយ គួរតែបញ្ជាក់ផងដែរថា មិនចង់ឱ្យពង្រាយនៅត្រង់ចំណុចណា សម្ភារក្មេងលេង ឬក៏សម្ភារដទៃទៀត? ការបញ្ជាក់ច្បាស់ៗ ជួយឱ្យទម្លាប់នៃការប្រាស្រ័យទាក់ទងរវាងកូនៗ និងអាណាព្យាបាល កាន់តែមានភាពល្អប្រសើ និងធ្វើឱ្យកុមារកាត់បន្ថយភាពធុញទ្រាន់ និងពង្រឹងបាននូវអាកប្បកិរិយាល្អៗ៕