ការអានគឺជាសកម្មភាពដ៏សំខាន់នៅសាកលវិទ្យាល័យដែលតម្រូវឱ្យនិស្សិតទាំងអស់អនុវត្តន៍ ព្រោះវាជា​ការ​ជំរុញ និងពង្រីកចំណេះឱ្យទូលាយ និងបណ្តុះនូវមូលដ្ឋានគ្រឹះដល់និស្សិតដើម្បីចូលរួមនៅក្នុងថ្នាក់ និងជាគំរូដ៏ល្អពេលបង្ហាញចេញមកក្រៅ។ និស្សិតអាចអានអត្ថបទតាមរយៈវិធីសាស្រ្តជាច្រើន ប៉ុន្តែរបៀបដែលអ្នកអាន គួរតែអាស្រ័យទៅលើអ្វីដែលអ្នកចង់បានបន្ទាប់ពីបញ្ចប់អត្ថបទទាំងនោះ មានន័យថា ត្រូវតែមានគោលបំណងមួយដ៏ច្បាស់លាស់មុននឹងចាប់ផ្តើមអាន។ អត្ថបទដែលត្រូវអានមានច្រើន ដូច្នេះតើត្រូវធ្វើដូចម្តេចដើម្បីសម្រាំងពេលវេលា? បើយោងតាមគេហទំព័រ The University of  MELBOURNE  បានបង្ហាញវិធីសាស្រ្ត៥ចំណុចដើម្បីអនុវត្តនៅពេលអាន ដែលមានដូចខាងក្រោម៖

១. សង្ខេបចំណុចសំខាន់នៃឯកសារ៖ ការច្រោះយកចំណុចសំខាន់នៅក្នុងអត្ថបទ ឬឯកសារ ជាការសង្ខេបទៅលើអត្ថន័យរួម ឬការអានតែចំណុចគោលៗប៉ុណ្ណោះ មានន័យថាផ្តោតទៅលើចំណុចសំខាន់ មិនមែនជាការអានកន្លែងបកស្រាយលម្អិតនោះទេ។ ចំណុចមួយទៀតគឺស្វែងរកពាក្យគន្លឹះនៅក្នុងអត្ថបទ ឬទស្សនៈគំនិតដែលអ្នកសរសេរចង់បំផុសចេញមក។ ដោយយកចិត្តទុកដាក់ទៅលើការអធិប្បាយដំបូង និងចុងបញ្ចប់នៃអត្ថបទ ព្រោះគេតែងរំលេចនូវ​ចំណុចសំខាន់ៗមានចំនួនច្រើនជាងការអធិប្បាយនៅចំណុចកណ្តាល ។

២. ផ្តោតទៅលើព័ត៌មានលម្អិត៖ ការអានដែលមានការកំណត់ទីតាំង ឬព្រំដែន និងទាញយកចំណុចសំខាន់នៅក្នុងអត្ថបទគឺមានសារៈសំខាន់ណាស់ ក្នុងនោះរួមបញ្ចូលទាំងការស្វែងរកចំណុចលម្អិតតាមរយៈការពិនិត្យ និងសង្ខេបអត្ថបទជាមុន។

៣. អានឱ្យស៊ីជម្រៅ ៖ នៅពេលដែលអានអត្ថបទ ឬក៏ផ្នែកមួយនៃឯកសារ ឬសៀវភៅ ហើយអ្នករកឃើញថាវាមានសារៈសំខាន់ស្របជាមួយនឹងគោលដៅរបស់អ្នក គឺត្រូវអានឱ្យបានលម្អិតនៅត្រង់ចំណុចនោះ។ មានន័យថា យកចិត្តទុកដាក់ទាំងគោលគំនិត និងការអធិប្បាយនៃផ្នែកនោះ។ ការអានតាមរបៀបនេះ វាមិនត្រឹមតែជួយឱ្យយល់ពីអត្ថន័យប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែក៏បានដឹងរាល់ពាក្យបង្កប់ន័យរបស់អត្ថបទផងដែរ។ ការអានបែបស៊ីជម្រៅត្រូវមានការគិតឱ្យបានច្រើនជាងការអានបែបសង្ខេប និងការផ្តោតតែគោលៗនៃអត្ថបទ។ ដែលចំណុចនេះវាទាមទារឱ្យប្រើការវិភាគដើម្បីជ្រើសរើសប្រភពឯកសារ។

៤. ប្រៀបធៀបភាពខុសគ្នានៃអត្ថបទទាំងមូល៖ ក្នុងចំណុចនេះ និស្សិតអាចនឹងត្រូវការប្រៀបធៀប ពីភាពខុសគ្នានៃផ្នែកនីមួយៗនៅក្នុងអត្ថបទទាំងមូលដើម្បីកំណត់ប្រភេទខ្លឹមសារដែលអាចទទួលយកបាន និងដើម្បីអភិវឌ្ឍផ្នត់គំនិតឱ្យមានភាពសមហេតុផល។

៥. ឆ្លុះបញ្ចាំងបែបបុគ្គល និងបែបវិជ្ជាជីវៈ ៖ ការភ្ជាប់រឿងរ៉ាវផ្ទាល់ខ្លួនជាមួយអត្ថបទ ជួយឱ្យអ្នកយល់បានច្រើន និងកាន់តែរីករាយតាមរយៈ ការយកបទពិសោធន៍ដែលមានមកឆ្លុះបញ្ចាំង។ ហើយវាក៏អាចជួយរំឮករាល់ផ្នត់គំនិតផ្ទាល់ខ្លួនកន្លងមក ថែមទាំងមានការគាំទ្រពីអត្ថបទដែលបានអាន។ ត្រង់ចំណុចនេះមានសំណួរចំនួន៥ ដែលត្រូវសួរឆ្លុះបញ្ចាំងមកកាន់ខ្លួនឯងដូចជា ៖ តើខ្ញុំយល់បែបណា ចំពោះអត្ថបទមួយនេះ? តើវាមានទាក់ទងអ្វីខ្លះជាមួយខ្ញុំ? តើភាពខុសគ្នា និងភាពផ្ទុយគ្នារវាងអត្ថបទ និងបទពិសោធន៍ខ្ញុំមានអ្វីខ្លះ? តើខ្ញុំបានរៀនអ្វីខ្លះតាមរយៈការអានអត្ថបទមួយនេះ? តើខ្ញុំអាចយកចំណុចណាខ្លះដើម្បីអនុវត្ត និងយកទៅប្រើប្រាស់ក្នុងការសិក្សារបស់ខ្ញុំ? ទាំងនេះជាសំណួរសម្រាប់អនុវត្តពេលឆ្លុះបញ្ចាំងក្រោយការអាន៕