ព្រឹត្តិការណ៍ព័ត៌មាន
ចំណេះជីវិត
ជំនាញ
យុវជនឆ្នើម
អប់រំកុមារតូច
ព័ត៌មានអាហារូបករណ៍
មាតិកាឌីជីថល
អនាគត
ពន្លកបៃតង
កម្ពុជា 360°
ការឈានចូលឆ្នាំថ្មី គឺជាឱកាសដ៏វិសេសវិសាលសម្រាប់ការចាប់ផ្តើមជាថ្មី ប៉ុន្តែវាក៏អាចក្លាយជាសម្ពាធដ៏ធ្ងន់ធ្ងរ ប្រសិនបើយើងខ្វះផែនការ និងការប្តេជ្ញាចិត្តដ៏ច្បាស់លាស់។ មនុស្សជាច្រើនតែងឆ្ងល់ថា ហេតុអ្វីបានជាអ្នកខ្លះអាចសម្រេចគោលដៅដោយភាពរលូន ខណៈអ្នកខ្លះទៀតនៅតែវិលវល់ក្នុងគំនរការងារមិនទាន់បញ្ចប់ និងអារម្មណ៍តានតឹងដដែលៗ?
ការពិតទៅ ភាពជោគជ័យមិនមែនជាការរង់ចាំសំណាងនោះទេ ប៉ុន្តែវាគឺជាលទ្ធផលនៃការហ៊ានប្រឈមមុខនឹងការពិត ការរៀនសូត្រពីកំហុសអតីតកាល និងការកំណត់វិន័យផ្ទាល់ខ្លួន។ តាមរយៈការអនុវត្តបច្ចេកទេស “ឆ្លុះបញ្ចាំង” និងការដាក់សំណួរដ៏មានឥទ្ធិពលទៅកាន់ខ្លួនឯង យើងនឹងអាចដកស្រង់យកទិន្នន័យពីអតីតកាល មកធ្វើជាថាមពលសម្រាប់សម្រួចគោលដៅឆ្នាំថ្មីឱ្យកាន់តែមានប្រសិទ្ធភាព និងចាកផុតពីកំហុសដដែលៗ។
ហេតុអ្វីឆ្លុះបញ្ចាំងនៅតែសំខាន់ ៖ ការឆ្លុះបញ្ចាំងគឺជាការជៀសវាងការប្រព្រឹត្តកំហុសដដែលៗពីមួយឆ្នាំទៅមួយឆ្នាំ និងជំនួសមកវិញនូវការបង្កើតអត្ថន័យទៅកាន់ដំណើរដែលខ្លួនចង់ទៅ។ ជាងនេះទៅទៀត កំឡុងពេលធ្វើសេចក្ដីឆ្លុះបញ្ចាំង គួររកកន្លែងសមគួរដែលអាចសម្រាកទាំងផ្លូវចិត្ត និងផ្លូវកាយ។ ហើយដើម្បីទទួលបានការរៀបចំសកម្មភាពដែលពិតជាឆ្លើយតប ទៅនឹងអ្វីដែលខ្លួនពិតជាចង់បាន មុននឹងសរសេរ ឬគិតចុះនូវគំនិតនីមួយៗ ត្រូវផ្តោត ឬរក្សាផ្លូវដង្ហើមឱ្យល្អ ដូចជាការដកដង្ហើមឱ្យវែងៗ សម្រាកសាច់ដុំ និងអនុញ្ញាតឱ្យការគិតទាំងអស់ផុសចេញមកក្រៅឱ្យអស់សិន សឹមបន្តវិភាគជ្រើសយកចំណុចសំខាន់ៗមកដាក់ក្នុងកំណត់ត្រា ឬផែនការ។
ការដាក់សំណួរទៅកាន់ខ្លួនឯង ៖ ការសួរខ្លួនឯងម្តងហើយម្តងទៀត ថា ចង់បានអ្វី ឬសកម្មភាពអ្វីខ្លះដែលរុញច្រានឱ្យគុណភាពជីវិតធ្លាក់ចុះ? ដូចជា ការបន្តក្នុងទំនាក់ទំនងដែលមិនមានគុណភាព? ប្រើប្រាស់ទម្លាប់ប្រចាំថ្ងៃដែលមិនផ្តល់ផលវិជ្ជមានទៅកាន់សុខភាព? វាជាសំណួរដ៏សាមញ្ញៗ ប៉ុន្តែមានឥទ្ធិពលក្នុងការរកឱ្យឃើញអំពីសកម្មភាពដែលត្រូវធ្វើនៅថ្ងៃខាងមុខ និងការផ្លាស់ប្តូរខ្លួនឯងទៅកាន់ភាពវិជ្ជមានផងដែរ។ ហើយការទុកចន្លោះសួរទៅកាន់ខ្លួនឯងទៀតសោត ជាវិធីសាស្រ្តមួយ ដែលជំរុញស្មារតីឱ្យផ្តោតលើបច្ចុប្បន្នភាព និងផ្តោតលើអ្វីដែលអាចធ្វើទៅបាន។ កាលដែលមិនបានសួរខ្លួនឯង គឺជំរុញឱ្យការចាប់ផ្តើមឆ្នាំថ្មី ពោរពេញដោយមន្ទិលនៅក្នុងចិត្ត រួមទាំងបង្កើតកំហុសដដែលៗ។
ងាកទៅមើលសកម្មភាពពីអតីតកាល ៖ ផ្តោតលើបច្ចុប្បន្នភាពល្អហើយ! ប៉ុន្តែដើម្បីគណនាអំពីលទ្ធផល និងសកម្មភាពផែនការទៅមុខបន្តទៀតបាន គឺត្រូវការទិន្នន័យចាស់ៗ ដើម្បីរកឱ្យឃើញថា តើសកម្មភាពណាគួរបន្ត ហើយសកម្មភាពណាខ្លះដែលគួរកាត់ចោល។ យុវជនមួយចំនួនមើលរំលងចំណុចនេះ ដោយសារមិនមានភាពក្លាហានក្នុងការប្រឈមមុខនឹងកំហុសឆ្គង ឬសកម្មភាពដែលនាំឱ្យមានការស្តាយក្រោយ ឬក៏ការបន្ទោសខ្លួនឯងជាដើម! ខណៈកាលដែលការងាកទៅមើលរឿងចាស់ៗ បានរួមចំណែកដល់ការដាស់តឿនស្មារតីកុំឱ្យប្រព្រឹត្តទម្លាប់ដែលមិនល្អបន្តទៀត៕
