សៀវភៅកំណាព្យ «ចន្លោះ» ជាស្នាដៃអក្សរសិល្ប៍ទំនើបមួយប្រភេទដែលរំលេចអំពីក្ដីស្រឡាញ់ និងសន្តិភាព។ សៀវភៅនេះ គឺជាស្នាដៃរបស់កវី ឡុច ចន្ថា និពន្ធឡើងចាប់ពីឆ្នាំ២០១១។ មកដល់ពេលបច្ចុប្បន្ន ស្នាដៃមួយនេះ ត្រូវបានបោះពុម្ភជាបីភាសា គឺភាសាខ្មែរ ភាសាអង់គ្លេស និងភាសាចិន ។

កវី ឡុច ចន្ថា លើកឡើងថា សេចក្តីស្រលាញ់ ជាម្ចាស់ចិត្ត ម្ចាស់គំនិតដែលបណ្តាលឱ្យលោកសរសេរសៀវភៅកំណាព្យមានចំណងជើងថា «ចន្លោះ» នេះឡើងក្នុងបំណងចែករំលែកបទពិសោធន៍ និងផ្ដល់ជាវិភាគទានដល់អក្សរសិល្ប៍ខ្មែរឱ្យកាន់តែសម្បូរបែប ហើយសមស្របតាមចំណូលចិត្តអ្នកអានសម័យថ្មី និងការវិវត្តចរន្តអក្សរសិល្ប៍ និងបច្ចេកវិទ្យាពិភពលោកផងដែរ។

«ខ្ញុំចំណាយពេលដប់ពីរឆ្នាំទាំងការសរសេរ និងការបកប្រែទៅជាភាសារអង់គ្លេស និងស្វែងរកជំនួយក្នុងការបកប្រែទៅភាសាចិន»។

កវី ឡុច ចន្ថា

កវី ឡុច ចន្ថា បញ្ជាក់បន្ថែមថា កំណាព្យ “ចន្លោះ” នេះគ្រាន់តែជាផ្នែកមួយនៃ អត្ថបទទាំងអស់ដែលលោកបានសរសេរសន្សំអស់រយៈពេល១២ឆ្នាំប៉ុណ្ណោះ មិនមែនជាការយកកម្រងអត្ថបទកំណាព្យសរុបទាំង១២ឆ្នាំ មកចុះផ្សាយក្នុងសៀវភៅតែមួយនេះទេ ។ លោកបន្តថា ចំណុចពិសេសនៃកំណាព្យនេះ រួមមាន ទី១. សិល្បៈនៃការសរសេរ គឺប្រើពាក្យសាមញ្ញៗ ខ្លីៗ ចងជាសម្ព័ន្ធពាក្យ ដើម្បីបង្ហាញព្រឹត្តិការណ៍ និងគោលបញ្ហា ដែលសម្រួលឱ្យងាយដល់អ្នកអានឆាប់ចាប់បាន និងអាចចូលទៅវិភាគ រកដំណោះស្រាយបានលឿនជាដើម។ ទី២. សិល្បៈនៃការផ្តល់ខ្លឹមសារអប់រំ ទស្សនវិជ្ជា ព័ត៌មាន និងព្រឹត្តិការណ៍នានា គឺមិនប្រាប់ត្រង់ ដោយទុកឱ្យអ្នកអានធ្វើការសិក្សា ត្រិះរិះ វិភាគ រកដំណោះស្រាយ ឬទទួលបានភាពរីករាយទៅតាមបទពិសោធន៍ និងពុទ្ធិរបស់ខ្លួនដោយសេរីភាព។ ទី៣. បណ្តុះអ្នកអានឱ្យមានការគិតកាន់តែស៊ីជម្រៅទៅក្នុងពិភពអាណាចក្រ និងពុទ្ធចក្រ។ ទី៤. អ្នកអាននឹងទទួលបានសម្លេងនៃសេចក្តីស្រលាញ់ ឬសម្លេងអ្វីផ្សេងៗទៀតតាមអារម្មណ៍យល់ឃើញរបស់អ្នកអាន (មនោសរម្មណ៍) របស់អ្នកអាន និងទី៥. សិល្បៈនៃការសរសេរនេះ អាចជាចំណែកជំនួយដល់អ្នកចង់សរសេរបែបទំនើបដែលស៊ីចង្វាក់នឹងចរន្តអក្សរសិល្ប៍ទំនើបរបស់ពិភពលោកបានខ្លះផងដែរ។

ម្ចាស់ស្នាដៃកំណាព្យ «ចន្លោះ» រូបនេះ បន្ថែមថា​ ដើម្បីតែងកំណាព្យទំនើបមួយបានល្អ គប្បីដឹងថា កំណាព្យទំនើបមានលក្ខណៈជាទូទៅ រួមមាន ទី១. សរសេរពាក្យសាមញ្ញា សំរាយងាយយល់ មិនប្រើពាក្យវប្បធម៌ខ្ពង់ខ្ពស់ពេកដែលនាំការលំបាកដល់អ្នកអាន ។ ទី២. សរសេរជុំវិញតែកម្មវត្ថុដែលយើងចង់បង្ហាញ។ ទី៣. សិល្បៈនៃការសរសេរបញ្ចេញទស្សនៈ ឬផ្តល់ការអប់រំ ត្រូវឈរលើគោលការណ៍ទូទៅគឺ “បង្ហាញតែមិនប្រាប់ ” (Show but not tell) ពោលគឺ សរសេរត្រឹមបង្ហាញពីគោលបញ្ហា បង្ហាញព្រឹត្តិការណ៍ និងប្រើរូបភាព ដើម្បីបញ្ចេញទស្សនៈ ដែលជៀសវាងការប្រៀនប្រដៅត្រង់ៗ ដោយអញ្ជើញអ្នកអានឱ្យចូលរួមដោយមិនចំពោះ ក្នុងការវិភាគ ឬបញ្ចេញទស្សនៈ ទៅតាមបទពិសោធន៍ និងចំណេះជំនាញផ្ទាល់ខ្លួន ។ ទី៤. សរសេរយ៉ាងច្រើនចំនួន៤ល្បះក្នុងមួយចំណងជើង ដែលខុសពីប្រពៃណីសរសេរវែងៗតទំព័រ។ បើនៅអឺរ៉ុប គេអាចសរសេរបែបគ្មានចំណាប់ចួនក៏បាន។

«ខ្ញុំបានរកឃើញថា កំណាព្យទំនើប កើតឡើងពីសំណុំពាក្យពេជន៍ចងសម្ព័ន្ធគ្នាយ៉ាងស៊ីចង្វាក់ដើម្បីបង្ហាញព្រឹត្តិការណ៍ ឬព័ត៌មានទាំងមូលរបស់កំណាព្យ ដោយមិនអាចកាត់យកពាក្យ ឬឃ្លាណាចេញទៅធ្វើការវិភាគ ពន្យល់ បកស្រាយបានឡើយ ដែលនេះវាផ្ទុយគ្នាស្រឡះរវាងកំណាព្យទំនើប និងប្រពៃណី ព្រោះកំណាព្យប្រពៃណី អ្នកអាចកាត់ឃ្លា ឬល្បះណាមួយចេញទៅបកស្រាយបាន»។

កវី ឡុច ចន្ថា

កវី ឡុច ចន្ថា ក៏បានសំណូមពរដល់កវី អ្នកនិពន្ធ និងសាធារណជន សូមបើកបេះដូងទូលាយទៅមើលការវិវត្តអក្សរសិល្ប៍ល្បីៗរបស់ពិភពលោក ដើម្បីជាតិខ្លួនដើរទាន់គេ។ រក្សាចាស់ បង្កើតថ្មី «ដើម្បីឱ្យកង់មានលំនឹង យើងត្រូវតែធាក់វាទៅមុខ បើមិនដូច្នោះវានឹងដួល មិនអ៊ីចឹង?», ម៉្យាងវិញទៀត អ្នកអាន និងអ្នកនិពន្ធជាអនុគមន៍ពីរមិនអាចផ្តាច់គ្នាបាន ដូច្នេះអ្នកអាន គួរជួយចែករំលែកតាមបណ្តាញសង្គមអំពី ស្នាដៃណាល្អ បើមិនល្អ ជួយរិះគន់កែលម្អដោយសេចក្តីថ្លៃថ្នូរ។ ចំណែក កវី ឬអ្នកនិពន្ធ សូមបន្តសរសេរទៅតាមសម្លេងនៃក្តីស្រលាញ់របស់ខ្លួន ជាជាងសម្លេងពិភពខាងក្រៅ។

គួរជម្រាបជូនថា សៀវភៅកំណាព្យ «ចន្លោះ» មានចំនួន ១០៧ទំព័រ ដោយផ្តល់ជូនអ្នកអាននូវចំណេះដឹងវប្បធម៌ តថភាពសង្គម ច្បាប់សកល សិល្ប៍នយោបាយ ជម្រៅទស្សនវិជ្ជា ធម្មជាតិវិជ្ជា វិទ្យាសាស្ត្រព្រលឹងវិញ្ញាណ និងពាក់ព័ន្ធទ្រឹស្តីសាសនានានា…។ល។ កំណាព្យទាំងនោះត្បិតអាចអានបានគ្រប់វ័យ គ្រប់និន្នាការទស្សនៈដោយសេចក្តីសោមនស្ស តែសក្តិសមបំផុតសម្រាប់អ្នកស្នេហាកិច្ចនយោបាយ ទស្សនវិជ្ជា អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រព្រលឹងវិញ្ញាណ ធម្មជាតិវិជ្ជា សាសនិកជន និងអ្នកស្នេហាអក្សរសាស្ត្រជាដើម៕