ទំនាក់ទំនងទៅវិញទៅមក ឬអន្តរកម្មទៅវិញទៅមករវាងឪពុកម្តាយ និងកូននឹងជួយឱ្យកូនយល់ពីសារៈសំខាន់នៃសារអប់រំចំណេះជីវិត (well-being) ដែលម្តាយឪពុកមានបំណងផ្តល់ទៅឱ្យកូន ។ ទម្លាប់លេងជាមួយកូនចំាបាច់សម្រាប់ដំណើរអភិវឌ្ឍការយល់ដឹងរបស់កូន ដូចជា សមត្ថភាពគិត យល់ដឹង ទំនាក់ទំនង ការចងចាំ ក្តីស្រមៃ និងការស្វែងយល់ពីទិដ្ឋភាពជុំវិញខ្លួនរបស់កូនជាបន្តបន្ទាប់ ។ ការស្រាវជ្រាវពីរបៀបចិញ្ចឹមកូនរបស់ raisingchildren ប្រទេសអូស្រ្តាលីបានបង្ហាញថា ម្តាយឪពុកមានទម្លាប់លេងជាមួយកូនអាយុចន្លោះពី ៣ ទៅ ១២ខែ នឹងជួយកូនបានយ៉ាងច្រើន ជាពិសេសជំនួយសមត្ថភាពផ្នែកភាសារបស់កូន ។

១. អាយុពីចន្លោះ ៣ – ៦ខែ ៖ តាមការវិវឌ្ឍន៍របស់ទារកអាយុចន្លោះ ៣ – ៦ខែជាដំណាក់កាលដែលទារកអាចស្តាប់ពាក្យពេចន៍ជុំវិញខ្លួន និងយល់ពីចេតនារបស់ម្តាយឪពុកដែលបានឆ្លងឆ្លើយជាមួយគេ ។ ដំណាក់កាលនេះ ទោះបីកូនមិនអាចឆ្លើយតបបាន ប៉ុន្តែបន្តិចម្តងៗទារកផ្តល់សញ្ញាដៃជើងជាកាយវិការតបសំឡេងដែលគេបានលឺ ។ សកម្មភាពខ្មាស់អៀនរបស់ម្តាយឪពុកគួរជម្រុះចោល ហើយបង្កើតសកម្មភាពវិជ្ជមានសម្រាប់កូននៅពេលនេះ ដូចជា អានសៀវភៅ ច្រៀងចម្រៀងបំពេរ សូត្រកំណាព្យអប់រំ ព្រមទាំងសន្ទនាពាក្យពេចន៍រីករាយជាមួយកូន ។  

២. អាយុពីចន្លោះ ៦ – ៩ខែ ៖ បន្ទាប់ពីស្តាប់សំឡេងអ្វីៗនៅជុំវិញខ្លួនបាន ទារកក៏ចាប់ផ្តើមឆ្លើយតបដោយសំឡេងក្រនិយាយបំផុត ។ ការបញ្ចេញសំឡេងនេះ ទារករៀនបញ្ចេញតាមសំឡេងដែលគេធ្លាប់លឺញឹមញាប់ជាងគេ ។ អញ្ចឹងហើយទើបទារកភាគច្រើនតែងបញ្ចេញសំឡេងជាទូទៅ “ម៉ា, ម៉ាក់, បា, តា…” ឬ  “mama ឬ dada… ដោយចៃដន្យ ។ ដំណាក់កាលនេះ ភ្នែករបស់ទារកចាប់ផ្តើមសកម្មជាងមុនដោយសំឡឹងតបស្នាមញញឹម កាយវិការដៃជើងតបម្តាយឪពុកដោយរីករាយ ហើយនេះជាពេលវេលាដែលម្តាយឪពុកត្រូវបង្កើនកិច្ចសន្ទនាកាន់តែច្រើនជាមួយកូន ។ 

៣. អាយុពីចន្លោះ ៩ – ១២ខែ ៖ ទោះបីកិច្ចសន្ទនារវាងម្តាយឪពុកនិងកូនបានល្អយ៉ាងណាក៏ដោយ អាយុទារកក្នុងដំណាក់កាលនេះមិនទាន់អាចនិយាយបានច្បាស់នៅឡើយ ។ អាយុនេះមានពាក្យតិចតួចតែប៉ុណ្ណោះ ដែលក្មេងអាចបញ្ចេញសំឡេងតប ។ បន្ទាប់ពីការសន្ទនាជាប្រចាំដើម្បីផ្តល់ជំនួយភាសាទៅកាន់កូន ដំណាក់កាលនេះកូនចាប់ផ្តើមលេងជាមួយវត្ថុជុំវិញខ្លួន ឬរបស់លេងសម្រាប់កុមារ ។ អាយុមួយខួបក្មេងខ្លះអាចចាប់ផ្តើមរពឹសដៃ តែក្មេងខ្លះក៏អាចខ្សត់សំឡេង និងកាយវិការដែរ ដែលត្រូវការជំនួយបន្ថែមពីម្តាយឪពុក ។

គួរបញ្ជាក់ថា ទារកអាយុចាប់ពី ១៣ខែឡើងទៅ ចាប់ផ្តើមរៀនភាសាត្រាប់តាមសំឡេងដែលគេបានលឺ ហើយអាចបញ្ចេញសំឡេងតែម្នាក់ឯង ឬលេងតែម្នាក់ឯងក៏មាន ។ ការបន្សាំកិច្ចសន្ទនារវាងម្តាយឪពុកនិងកូនអាចជួយឱ្យកូនឆាប់ចេះនិយាយស្តី ព្រមទាំងអាចបញ្ចៀសពីរូបភាពកូនក្រនិយាយ ។ ពិតណាស់កិច្ចសន្ទនាជាមួយកូននេះ អាចធ្វើជាមួយកូនចាប់តាំងពីដំណាក់កាលម្តាយពពោះមកម៉្លេះ ។ ភាពឆ្លាតវៃរបស់កូនអាស្រ័យលើរបៀបចិញ្ចឹមកូនដែលម្តាយឪពុកផ្តល់ឱ្យពួកគេ ៕