វត្តមានបច្ចេកវិទ្យាថ្មីៗរបស់បញ្ញាសិប្បនិម្មិតដូចជា ChatGPT, Midjourney, Dall-E និងរបកគំហើយជាច្រើនទៀត ដែលធ្វើឱ្យកុំព្យូទ័រមានសមត្ថភាពច្នៃប្រឌិតស្នាដៃសិល្បៈដូចមនុស្ស បាននាំឱ្យមានការលើកឡើងនូវសំណួរថា តើភាពច្នៃប្រឌិតនៅតែជាជំនាញពិសេសបំផុតរបស់មនុស្សទៀត ឬអត់? ជាក់សែ្ដង ម៉ាស៊ីនបង្កើតរូបភាពដោយបញ្ញាសិប្បនិម្មិត Dall–E អាចបង្កើតស្នាដៃប្រលោមលោកលើប្រធានបទណាមួយ ដែលអ្នកចង់បានដោយប្រើពេលត្រឹមតែប៉ុន្មានវិនាទីប៉ុណ្ណោះ។

យ៉ាងណាមិញ ក្នុងករណីខាងលើមនុស្សនៅតែជាអ្នកគ្រប់គ្រង និងដឹកនាំលទ្ធផលការងាររបស់បញ្ញាសិប្បនិម្មិត ស្របតាមចក្ខុវិស័យ ដែលគេចង់បាន។ ដោយ បញ្ញាសិប្បនិម្មិត មិនមានលទ្ធភាពបង្កើតស្នាដៃអ្វីមួយ ដោយគ្មានការចូលរួមពីមនុស្សនោះទេ។

បើយោងតាមអ្នកស្រី Margaret Boden អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រ និងសាស្ត្រាចារ្យផ្នែកវិទ្យាសាស្រ្ត (Cognitive Science) បានបែងចែកសិល្បៈជាបីប្រភេទមានដូចជា ការច្នៃប្រឌិតរួមបញ្ចូល (Combinational Creativity), ការច្នៃប្រឌិតស្រាវជ្រាវ (Exploratory Creativity), និងការច្នៃប្រឌិតបន្លាស់ (Transformational Creativity)។

• ការច្នៃប្រឌិតរួមបញ្ចូល (Combinational Creativity) គឺជាការផ្សំគំនិតសិល្បៈដែលធ្លាប់មានពីមុនបញ្ចូលគ្នា ដើម្បីបង្កើតស្នាដៃថ្មី។
• ការច្នៃប្រឌិតស្រាវជ្រាវ (Exploratory Creativity) គឺជាការប្រើគំនិតនិងការយល់ដឹងដែលសិល្បករមានស្រាប់ ដើម្បីស្រាវជ្រាវ និងរុករកគំនិតថ្មីៗបន្ថែមពីបញ្ញាតវិទ្យាសាស្ត្រ និងវប្បធម៌ជាដើម ដើម្បីបង្កើត និងធ្វើឱ្យស្នាដៃសិល្បៈមានលក្ខណៈថ្មីប្លែក។
• ការច្នៃប្រឌិតបន្លាស់ (Transformational Creativity) គឺជាគំនិត ឬស្នាដៃសិល្បៈដែលមានលក្ខណៈថ្មីសុទ្ធសាធ ១០០ភាគរយ។

បើតាម WE Forum ទម្រង់សិល្បៈនៃការច្នៃប្រឌិតបែបរួមបញ្ចូល និងការច្នៃប្រឌិតស្រាវជ្រាវ មិនខុសគ្នាពីរបៀប នៃការបង្កើតស្នាដៃសិល្បៈរបស់បញ្ញាសិប្បនិម្មិតប៉ុន្មានទេ។ បញ្ញាសិប្បនិម្មិត បង្កើតស្នាដៃសិល្បៈមួយ តាមរយៈការសំយោគគំនិតច្នៃប្រឌិតចាស់ៗ ដែលមានលក្ខណៈស្រដៀងនឹងលក្ខណៈនៃភាពច្នៃប្រឌិតទាំងពីរខាងលើដែរ។ ខណៈលក្ខណៈពិសេសរបស់មនុស្ស ដែលមានសមត្ថភាពបង្កើតស្នាដៃសិល្បៈថ្មីសុទ្ធសាធ ១០០ភាគរយ នៅតែមិនអាចជំនួសដោយបច្ចេកវិទ្យា។ ម្យ៉ាងទៀត ភាពខុសប្លែកគ្នាដ៏ចម្បងមួយ រវាងភាពច្នៃប្រឌិតមនុស្ស និងបញ្ញាសិប្បនិម្មិតគឺមនុស្សប្រើអារម្មណ៍ មនោសញ្ចេតនា និងលក្ខណៈសិល្បៈផ្ទាល់ខ្លួន ដើម្បីបង្កើតស្នាដៃ ផ្ទុយទៅវិញ បញ្ញាសិប្បនិម្មិត ផលិតស្នាដៃសិល្បៈដោយផ្ដោតលើតម្រូវការអ្នកប្រើប្រាស់ និងទីផ្សារជាក់ស្ដែង ហើយយើងទទួលបានតែលក្ខណៈសិល្បៈ ដែលយើងចង់បាន។ ចំណុចទាំងនេះ ធ្វើឱ្យស្នាដៃរបស់មនុស្សមានលក្ខណៈរស់រវើក និងទាក់ទាញជាងស្នាដៃរបស់បញ្ញាសិប្បនិម្មិត។

មកទល់នឹងពេលបច្ចុប្បន្ន គេសង្កេតឃើញថា បញ្ញាសិប្បនិម្មិត ទំនងជានឹងក្លាយជាជំនួយការដ៏ល្អសម្រាប់បំពេញការងារជាមួយមនុស្ស។ លើសពីនេះ ការច្នៃប្រឌិតសំយោគ (Synthetic Creativity) របស់បញ្ញាសិប្បនិម្មិត ប្រហែលជានឹងក្លាយជាកត្តាលីករដ៏សំខាន់ ដែលនឹងជំរុញឱ្យមនុស្សមានភាពច្នៃប្រឌិតកាន់តែខ្លាំងឡើង ដើម្បីប្រកួតប្រជែងជាមួយបច្ចេកវិទ្យាមួយនេះ៕