ការចិញ្ចឹមអប់រំកូនដោយប្រើអំពើហិង្សា គឺមានភាពងាយស្រួល ប៉ុន្តែមានផលប៉ះពាល់អវិជ្ជមានខ្លាំង ទៅលើកុមារ ជាពិសេស គឺធ្វើឱ្យកុមារមានរបួសផ្លូវចិត្តធ្ងន់ធ្ងរ, នេះបើតាមការបញ្ជាក់របស់អ្នកជំនាញកុមារតូច។
លោក អ៊ីង វន្នី អ្នកជំនាញផ្នែកអប់រំកុមារតូច និងជាស្ថាបនិក និងនាយកប្រតិបត្តិ Kinder Early Learning (KEL) មានប្រសាសន៍ថា ការចិញ្ចឹមអប់រំកូន ដោយប្រើវិធីសាស្ត្រ ប្រើអំពើហិង្សា មិនមែនជាជម្រើសល្អសម្រាប់អាណាព្យាបាលនោះទេ ព្រោះវិធីសាស្ត្រនេះ នឹងបង្កឱ្យកុមារមានរបួសផ្លូវចិត្តធ្ងន់ធ្ងរ ហើយថែមទាំងប៉ះពាល់ដល់អនាគតរបស់កុមារទៀតផង។

បើតាមអ្នកជំនាញរូបនេះ បញ្ហាផ្លូវចិត្តកុមារ ដែលបណ្ដាលមកពីការចិញ្ចឹមអប់រំ ដោយការវាយដំ ឬប្រើអំពើហិង្សា គឺមានច្រើន ហើយបញ្ហាទាំងនេះមានដូចជា កុមារលែងឱ្យតម្លៃខ្លួនឯង គិតថា ខ្លួនឯងជាមនុស្សមិនសំខាន់ គិតថា ខ្លួនឯងគ្មានប្រយោជន៍ ដកខ្លួនចេញពីមនុស្សជុំវិញខ្លួន ហើយឈានដល់ការបាក់ទឹកចិត្ត។
លោកបន្តថា សម្រាប់អាណាព្យាបាលមួយចំនួន អាចលើកឡើងថា ការវាយដំ ឬប្រើអំពើហិង្សា គឺព្រោះគាត់ស្រឡាញ់ និងចង់អប់រំកុមារឱ្យក្លាយជាមនុស្សមានអត្តចរិតល្អ និងស្ដាប់បង្គាប់ ប៉ុន្តែបើផ្អែកតាមក្បួនចិត្តសាស្ត្រ និងវេជ្ជសាស្ត្រ ខួរក្បាលកុមារគឺរងគ្រោះខ្លាំង ហើយអាចប៉ះពាល់ដល់ការគិត និងអនាគតរបស់កុមារទៅវិញ។
ដើម្បីអប់រំឱ្យកុមារ មានអត្តចរិត និងអាកប្បកិរិយាល្អ លោក វន្នី លើកឡើងថា ក្នុងនាមជាឪពុកម្ដាយ ត្រូវដឹងពីចិត្តសាស្ត្រកុមារ ថា កុមារជាមនុស្សដែលចង់បានការចាប់អារម្មណ៍ ការឱ្យតម្លៃ និងលើកទឹកចិត្ត ហេតុនេះប្រសិនបើចង់ឱ្យកុមារមានទម្លាប់ល្អ និងឧស្សាហ៍ព្យាយាម ឪពុកម្ដាយ ត្រូវឧស្សាហ៍សរសើរ និងលើកទឹកចិត្តកុមារ នៅពេលដែលពួកគេ ធ្វើរឿងល្អៗ ដូចជា ធ្វើកិច្ចការសាលា ជួយការងារផ្ទះ បោសផ្ទះ ឬយកសំរាមទៅចោលជាដើម។

ដោយឡែក ចំពោះសកម្មភាព ដែលអាណាព្យាបាល មិនចង់ឱ្យកុមារធ្វើ អ្នកជំនាញរូបនេះ ណែនាំថា ប្រសិនបើអាកប្បកិរិយានោះតូចតាចទេ ឪពុកម្ដាយ អាចធ្វើមិនដឹង, ប្រសិនបើល្មមៗទេ ត្រូវជជែក ណែនាំ ប៉ុន្តែប្រសិនបើជារឿងធំ ត្រូវដាក់វិន័យ ប៉ុន្តែវិន័យនេះ មិនមែនជាការវាយដំ ឬប្រើពាក្យសម្តីអសុរសនោះទេ។
លោកសង្កត់ធ្ងន់ថា ជាការពិត ការអប់រំកុមារ ដោយប្រើវិធីសាស្ត្រវិជ្ជមាន គឺមានភាពលំបាកសម្រាប់អាណាព្យាបាល ប៉ុន្តែវិធីសាស្ត្រនេះ គឺល្អបំផុត ក្នុងការជួយឱ្យកុមារ ក្លាយជាធនធានឆ្នើម នាពេលអនាគត៕































