វប្បធម៌ «Kiasu» របស់សិង្ហបុរី គឺជាភាសា ហុកកៀន (Hokkien) ដែលមានន័យថា «ភ័យខ្លាចការបាត់បង់ – fear of losing out» ដែលពាក្យនេះ បានកប់យ៉ាងជ្រៅនៅក្នុងវប្បធម៌សង្គមសិង្ហបុរី។ ផ្នត់គំនិតនេះ ជំរុញឱ្យបុគ្គលម្នាក់ៗតាមចាប់ឱកាសឱ្យបានច្រើនតាមលទ្ធភាព ដែលជារឿយៗនាំឱ្យមនុស្សមានចិត្តប្រកួតប្រជែង និងគិតពីខ្លួនឯងខ្លាំង។ ផ្នត់គំនិតនេះ បានជំរុញឱ្យមានការអភិវឌ្ឍន៍យ៉ាងឆាប់រហ័ស ក្នុងប្រទេសសិង្ហបុរី ប៉ុន្តែក៏មានឥទ្ធិពលខ្លាំងលើសុខុមាលភាពផ្លូវចិត្ត ពលរដ្ឋសិង្ហបុរី ដូចគ្នា។
ប្រភព នៃវប្បធម៌ Kiasu
ផ្នត់គំនិត Kiasu មានឬសគល់ នៅក្នុងបរិបទប្រវត្តិសាស្ត្រសិង្ហបុរី ជាពិសេស ការផ្លាស់ប្ដូររបស់សិង្ហបុរីពីប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍ ទៅជាមជ្ឈមណ្ឌលសេដ្ឋកិច្ចពិភពលោក។ ការអភិវឌ្ឍន៍យ៉ាងឆាប់រហ័សនេះ បានជំរុញឱ្យមានបរិយាកាសប្រកួតប្រជែង ខណៈដែលធនធាន និងឱកាស គឺពិបាកស្វែងរក ដែលនាំឱ្យមានអារម្មណ៍ភ័យខ្លាចបាត់បង់ (Fear of losing out) ក្នុងសង្គម។ លក្ខណៈវប្បធម៌នេះ រួមបញ្ចូលនូវអាកប្បកិរិយា ដែលមានគោលបំណងធានានូវគុណសម្បត្តិ និងមុខមាត់បុគ្គលក្នុងសង្គម ដែលរួមមាន ការអប់រំ អាជីព និងកេរ្តិ៍ឈ្មោះក្នុងសង្គម។

ឥទ្ធិពល នៃ វប្បធម៌ «Kiasu» មកលើផ្លូវចិត្ត
ផ្នត់គំនិត «Kiasu» អាចមានឥទ្ធិពលយ៉ាងខ្លាំង មកលើសុខភាពផ្លូវចិត្តបុគ្គល។ ការសិក្សាបានបង្ហាញពីទំនាក់ទំនងអវិជ្ជមានរវាងការភ័យខ្លាចបាត់បង់ (FOLO) និងការជឿជាក់លើខ្លួនឯង ក្នុងចំណោមប្រជាជនសិង្ហបុរី បានរកឃើញថា បុគ្គលដែលមានផ្នត់គំនិត «Kiasu» ខ្លាំង អាចមានទំនោរក្នុងការគោរព និងឱ្យតម្លៃខ្លួនឯងទាប ដោយសារការដាក់សម្ពាធឱ្យខ្លួនឯងខ្លាំង និងព្រួយបារម្ភពីការរំពឹងទុកពីមជ្ឈដ្ឋានជុំវិញខ្លួន និងសង្គម។
ក្នុងបរិបទ នៃការសិក្សាវិញ សិស្សមានផ្នត់គំនិត «Kiasu» ខ្លាំង មានទំនោរផ្ដោតបង្កើតមិត្តភក្ដិរៀនពូកែ ជាជាងប្រឹងប្រែងឱ្យពូកែលើមុខវិជ្ជាណាមួយ ដែលនាំឱ្យពួកគេកើនឡើងភាពតានតឹង និងកាត់បន្ថយកម្លាំងជំរុញទឹកចិត្ត។
ជាងនេះទៅទៀត សម្រាប់អ្នកដែលប្រឹងប្រែងខ្លាំងហួសកម្រិត អាចប្រឈមនឹងបញ្ហាអស់ថាមពលទាំងផ្លូវកាយ និងផ្លូវចិត្ត (Burn Out)។ ក្នុងន័យនេះ ចង់សង្កត់ធ្ងន់ថា បុគ្គលម្នាក់ៗ អាចទទួលយកទំនួលខុសត្រូវច្រើន ឬចូលរួមក្នុងសកម្មភាពជាច្រើន ដើម្បីចៀសវាង ការវាយតម្លៃពីអ្នកដទៃថា មិនសូវជោគជ័យ ដែលបណ្ដាលឱ្យមានភាពតានតឹង និងការថប់បារម្ភជាប្រចាំ។
យន្តការទប់ទល់ និងដំណោះស្រាយ
ការដោះស្រាយអំពីផលប៉ះពាល់មកលើសុខភាពផ្លូវចិត្ត ដែលបណ្ដាលមកពីវប្បធម៌ «Kiasu» ទាមទារឱ្យមានការចូលរួម ពីបុគ្គល និងគ្រប់ភាគីពាក់ព័ន្ធ។ នៅកម្រិតបុគ្គល ការពង្រឹងការយល់ដឹងអំពីផលអវិជ្ជមាន នៃការប្រកួតប្រជែងហួសកម្រិត គឺជាគន្លឹះសំខាន់។ លើសពីនេះ ការធ្វើចម្រើនសតិ (Mindfulness) ការផ្ដល់អាទិភាពដល់ការថៃទាំខ្លួនឯង (prioritising self-care) និងការស្វែងរកការគាំទ្រពីអ្នកជំនាញផ្នែកសុខភាពផ្លូវចិត្ត។

នៅកម្រិតសង្គម ការលើកកម្ពស់វប្បធម៌ ដែលផ្ដល់តម្លៃដល់ សុខុមាលភាព ជាជាងសមិទ្ធិផល។ ខណៈស្ថាប័នអប់រំ និងកន្លែងធ្វើការ មានតួនាទីសំខាន់ក្នុងការបង្កើតបរិយាកាស ដែលជំរុញកិច្ចសហការ ការលើកទឹកចិត្ត និងការអភិវឌ្ឍខ្លួន។
ខណៈដែលផ្នត់គំនិតនេះ បានដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ ដែលមានឥទ្ធិពលលើភាពជោគជ័យរបស់សិង្ហបុរី វាជាការចាំបាច់ក្នុងការទទួលស្គាល់ និងកំណត់ពីឥទ្ធិពលរបស់វាទៅលើសុខុមាលភាពផ្លូវចិត្ត។ ការទទួលយកវិធីសាស្ត្រ ដែលមានតុល្យភាពសម្រាប់ការរស់នៅ អាចជួយឱ្យសុខភាពផ្លូវចិត្តប្រជាជនសិង្ហបុរីប្រសើរឡើង និងឆ្ពោះទៅរកភាពជោគជ័យ ទាំងជីវិតបុគ្គល និងសង្គម៕































