បើនិយាយអំពីកុមារ នៅពេលដែលអាណាព្យាបាលអាចជួយពួកគេរក្សាតុល្យភាពអភិវឌ្ឍទាំងបញ្ញាខួរក្បាល (IQ) និងបញ្ញាផ្នែកអារម្មណ៍ (EQ) នោះពួកគេនឹងក្លាយជាមនុស្សពេញវ័យ ដែលមានគុណភាព និងសប្បាយរីករាយ។
លោក អ៉ីង វន្នី អ្នកជំនាញផ្នែកអប់រំកុមារតូច និងជាស្ថាបនិក និងនាយកប្រតិបត្តិ Kinder Early Learning (KEL) លើកឡើងថា ដើម្បីឱ្យកុមារអាចលូតលាស់បានពេញលេញ គឺត្រូវការទាំងសកម្មភាពរៀនក្នុងថ្នាក់ និងទាំងការសម្រាកកម្សាន្ត ដើរលេង សប្បាយជាមួយមិត្តភក្ដិ។

បើតាមអ្នកជំនាញរូបនេះ ខួរក្បាលរបស់មនុស្ស គឺមានបីផ្នែកសំខាន់ៗ ក្នុងនោះរួមមាន ខួរក្បាលសម្រាប់គិត (វិភាគ វែកញែក និងសម្រេចចិត្ត) ខួរក្បាលខាងអារម្មណ៍ (ស្រឡាញ់ ស្អប់ ខឹង និងរំភើប) និងមួយទៀត គឺខួរក្បាលរេផ្លិច សម្រាប់ឆ្លើយតបទៅនឹងស្ថានការណ៍បន្ទាន់ណាមួយ។
លោកបន្តថា យ៉ាងណាក៏ដោយ ឪពុកម្ដាយ មួយចំនួនធំ ផ្ដោតតែលើការអភិវឌ្ឍខួរក្បាលគិត ឬ IQ របស់កុមារប៉ុណ្ណោះ ដែលជាហេតុបណ្ដាលឱ្យបញ្ញាផ្នែកអារម្មណ៍របស់កុមារទាប ហើយពួកគេពិបាកគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍ខ្លួនឯង។ ហេតុនេះ អាណាព្យាបាលសម័យថ្មី ត្រូវពង្រឹងបញ្ញាផ្នែកអារម្មណ៍ដល់កុមារបន្ថែម ដើម្បីឱ្យពួកគេអាចក្លាយជាធនធានឆ្នើមនាពេលអនាគត។
ទោះជាយើងចេះច្រើនយ៉ាងណាក៏ដោយ បើយើងកើតទុក្ខ គឺយើងយកចំណេះដឹងនោះប្រើមិនកើតនោះទេ។ ហេតុនេះ មានន័យថា ខួរក្បាលអារម្មណ៍គ្របលើខួរក្បាលគិត ដែលនាំឱ្យខួរក្បាលគិតនោះ គិតលែងចេញតែម្ដង ប្រសិនបើមនុស្សម្នាក់ ពូកែគិត និងវិភាគ ប៉ុន្តែខ្សោយបញ្ញាផ្នែកអារម្មណ៍…
អ្នកជំនាញរូបនេះលើក ឧទាហរណ៍ ក្នុងការរស់នៅជាក់ស្ដែងថា ព្រោះតែខ្សោយបញ្ញាផ្នែកអារម្មណ៍នេះហើយ ទើបមនុស្សរៀនពូកែជាច្រើន មិនជោគជ័យក្នុងជីវិត។ គេអាចក្លាយជាវិស្វករឆ្នើម និងអ្នកបច្ចេកទេសដ៏ពូកែម្នាក់ ប៉ុន្តែមិនចេះគ្រប់គ្រងបុគ្គលិក ព្រោះមិនមានតុល្យភាពរវាងការរីកលូតលាស់ខាងអារម្មណ៍ និងការងារបច្ចេកទេស។

ជាដំណោះស្រាយ ដើម្បីជួយឱ្យកុមារមានទាំងបញ្ញាផ្នែកអារម្មណ៍ និងបញ្ញាខួរក្បាល លោក វន្នី លើកទឹកចិត្តឱ្យអាណាព្យាបាលគ្រប់រូប យកចិត្តទុកដាក់អំពីការចិញ្ចឹមអប់រំកុមារឱ្យបានខ្លាំង និងគ្រប់ជ្រុងជ្រោយ។
លោកបន្តថា ការគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍ ការស្រឡាញ់ខ្លួនឯង ការមានទំនាក់ទំនងជាមួយពួកម៉ាក គឺជារបៀបគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍ ឱ្យអារម្មណ៍សប្បាយ ឱ្យអារម្មណ៍វិជ្ជមាន ទើបគេអាចគ្រប់គ្រងខួរក្បាលបាន។ ហេតុនេះ ក្រៅពីជំរុញ និងលើកទឹកចិត្តឱ្យកុមារប្រឹងប្រែងរៀនសូត្រ ឪពុកម្ដាយ ក៏ត្រូវជំរុញឱ្យកុមារ មានសកម្មភាព នៅខាងក្រៅថ្នាក់រៀន ឱ្យបានច្រើនដូចគ្នាដែរ៕































