ការភ្ញាក់ពីព្រលឹមរៀងរាល់ថ្ងៃចន្ទ ដល់ថ្ងៃសុក្រ ឬដល់ថ្ងៃសៅរ៍ ដើម្បីប្រញាប់ប្រញាល់ទៅសាលា គឺជាទម្លាប់រស់នៅទូទៅរបស់សិស្សានុសិស្ស និងយុវវ័យនៅប្រទេសយើង។ បរិបទនៃការសិក្សាដ៏មមាញឹក រួមផ្សំជាមួយនឹងការលេងទូរស័ព្ទ ឬកុំព្យូទ័រនាពេលយប់ បានធ្វើឱ្យក្មេងៗភាគច្រើនជួបប្រទះនូវបញ្ហាគេងដោយមិនដឹងខ្លួន។
នៅពេលឈានដល់ថ្ងៃចុងសប្តាហ៍ អាណាព្យាបាលជាច្រើនតែងតែបារម្ភ ឬរអ៊ូរទាំនៅពេលឃើញកូនៗរបស់ពួកគេដេកទ្រមក់មិនព្រមក្រោកពីព្រលឹម ដោយចាត់ទុកថា នេះជាភាពខ្ជិលច្រអូស។ ប៉ុន្តែ ការសិក្សាស្រាវជ្រាវបែបវិទ្យាសាស្ត្រថ្មីមួយបានរកឃើញថា ការអនុញ្ញាតឱ្យកូន ”គេងឆ្អែត” នៅថ្ងៃចុងសប្តាហ៍ មិនត្រឹមតែជាតម្រូវការចាំបាច់របស់រាងកាយប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងអាចជួយកាត់បន្ថយហានិភ័យ នៃជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្ត និងស្តារសុខភាពផ្លូវចិត្តរបស់ពួកគេបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព។
១. ការគេងសងនៅចុងសប្តាហ៍ មិនមែនជាភាពខ្ជិល ប៉ុន្តែជួយកាត់បន្ថយជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្ត
យោងតាមការសិក្សាដែលបានចុះផ្សាយនៅក្នុងទស្សនាវដ្តីវេជ្ជសាស្ត្រ Journal of Affective Disorders បានឱ្យដឹងថា ការគេងសង ឬគេងបន្ថែមនៅចុងសប្តាហ៍ អាចកាត់បន្ថយហានិភ័យនៃជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តប្រចាំថ្ងៃបានរហូតដល់ ៤១% ចំពោះយុវជនដែលមានអាយុចន្លោះពី ១៦ ដល់ ២៤ ឆ្នាំ។
អ្នកជំនាញផ្នែកសុខភាពផ្លូវចិត្ត និងវេជ្ជសាស្ត្រនៃការគេង បានបញ្ជាក់ថា ការគេងទ្រមក់នៅចុងសប្តាហ៍របស់កូនៗ មិនមែនជាសញ្ញានៃភាពខ្ជិលច្រអូសឡើយ ប៉ុន្តែវាជាប្រតិកម្មជីវសាស្ត្រធម្មជាតិដើម្បីប៉ះប៉ូវ ”បំណុលនៃការគេង” (Sleep Debt) ដែលបានសន្សំព្រោះតែកាលវិភាគសិក្សា និងសកម្មភាពដ៏មមាញឹកពេញមួយសប្តាហ៍។
ជាមធ្យម យុវវ័យត្រូវការការគេងប្រហែល ៩ ម៉ោង ក្នុងមួយយប់សម្រាប់សុខភាព និងការលូតលាស់ ប៉ុន្តែសិស្សភាគច្រើនគេងបានត្រឹមតែ ៦ ទៅ ៧ ម៉ោង ប៉ុណ្ណោះក្នុងមួយយប់ ដែលធ្វើឱ្យពួកគេជំពាក់បំណុលនៃការគេងរហូតដល់ទៅជាង ១០ ម៉ោងនៅចុងសប្តាហ៍។
២. ហេតុអ្វីបានជាការគេងឆ្អែតមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងចំពោះខួរក្បាល?
បន្ទាប់ពីវ័យទារក អំឡុងពេលវ័យកុមារឈានចូលវ័យជំទង់ គឺជាវគ្គសំខាន់ទីពីរនៃការលូតលាស់ខួរក្បាល ដែលដំណើរការនេះបន្តអភិវឌ្ឍរហូតដល់អាយុជិត ២៥ ឆ្នាំ។
ការស្តារ និងសម្អាតខួរក្បាល៖ នៅពេលកូនៗគេងលក់ស្ងប់ ខួរក្បាលមានពេលវេលាសម្អាត រៀបចំ និងស្តារកោសិកាឡើងវិញ។
ទំនាក់ទំនងរវាងការគេង និងផ្លូវចិត្ត៖ ការខ្វះខាតការគេងធ្វើឱ្យក្មេងៗងាយរងគ្រោះនឹងវិបត្តិផ្លូវចិត្ត ដូចជាបារម្ភជ្រុល ប្រែប្រួលអារម្មណ៍ឆាប់រហ័ស ឬធ្លាក់ទឹកចិត្ត ដោយសារខួរក្បាលគ្មានពេលគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីដំណើរការ និងសម្រួលអារម្មណ៍ពីសម្ពាធផ្សេងៗ។

៣. តើគួរអនុញ្ញាតឱ្យកូនគេងសងប៉ុន្មានម៉ោងទើបសមស្រប?
ទោះបីជាការគេងសងផ្តល់ផលល្អដល់សុខភាពផ្លូវចិត្ត ប៉ុន្តែអ្នកជំនាញណែនាំឱ្យអាណាព្យាបាលកំណត់ដែនកំណត់មួយចំនួន ដើម្បីកុំឱ្យប៉ះពាល់ដល់នាឡិកាជីវសាស្ត្ររបស់កូន៖
កំណត់ត្រឹម ២ ម៉ោង ៖ ការគេងបន្ថែមនៅចុងសប្តាហ៍ មិនគួរលើសពី ២ ម៉ោង លើសពីម៉ោងភ្ញាក់ធម្មតានោះទេ (ឧទាហរណ៍៖ ប្រសិនបើភ្ញាក់ម៉ោង ៦ ព្រឹកនៅថ្ងៃសិក្សា ថ្ងៃចុងសប្តាហ៍គួរភ្ញាក់យ៉ាងយូរបំផុតត្រឹមម៉ោង ៨ ព្រឹក) ដើម្បីជៀសវាងការវង្វេងម៉ោងពេលឈានចូលសប្តាហ៍ថ្មី។
ពង្រឹងទម្លាប់គេងល្អដល់កូន ៖
- បង្កើតទម្លាប់ចូលគេងឱ្យបានទៀងទាត់។
- បញ្ឈប់ការប្រើប្រាស់អេក្រង់ទូរស័ព្ទ កុំព្យូទ័រ ឬទូរទស្សន៍នៅក្នុងបន្ទប់គេងនាពេលយប់។
- ចៀសវាងការញ៉ាំភេសជ្ជៈមានជាតិកាហ្វេអ៊ីន ឬភេសជ្ជៈប៉ូវកម្លាំងនៅពេលរសៀល និងល្ងាច។
៤. សញ្ញាព្រមាន ៖ ពេលណាដែលការគេងច្រើន អាចកើតជាបញ្ហា?
អាណាព្យាបាលគួរតែយកចិត្តទុកដាក់ និងតាមដាន ប្រសិនបើឃើញសញ្ញាមិនប្រក្រតីទាំងនេះ៖
- កូនគេងទ្រមក់នៅចុងសប្តាហ៍ច្រើនជ្រុល (លើសពី ៥ ម៉ោង ឡើងទៅ)។
- មានការប្រែប្រួលអារម្មណ៍ ឆាប់ខឹង ឬមានឥរិយាបថអវិជ្ជមាន រួមជាមួយការផ្លាស់ប្តូរទម្លាប់គេង។
- ធ្លាក់ចុះនូវលទ្ធផលសិក្សា ឬបាត់បង់ការផ្តោតអារម្មណ៍ក្នុងការរៀនសូត្រ។
- កូនៗមិនចូលរួមសកម្មភាពសង្គម មិននិយាយរកអ្នកផ្ទះ ឬមិនព្រមចេញពីបន្ទប់សោះនៅចុងសប្តាហ៍។
ដូច្នេះ ប្រសិនបើការគេងច្រើនដើរទន្ទឹមគ្នានឹងការកាត់ផ្តាច់ទំនាក់ទំនងពីមនុស្សជុំវិញខ្លួន អាណាព្យាបាលមិនគួរបន្ទោស ឬស្តីបន្ទោសភ្លាមៗនោះទេ ប៉ុន្តែគួរតែចាប់ផ្តើមការសន្ទនាដោយក្តីបារម្ភ និងស្វែងរកការពិគ្រោះយោបល់ពីគ្រូពេទ្យជំនាញផ្លូវចិត្ត ប្រសិនបើចាំបាច់៕













































































