បច្ចុប្បន្ន ជំងឺវង្វេង (Dementia) កំពុងក្លាយជាបញ្ហាសុខភាពសាធារណៈដ៏ធ្ងន់ធ្ងរមួយនៅទូទាំងពិភពលោក ដោយបាន និងកំពុងប៉ះពាល់ដល់ជីវិតមនុស្សច្រើនជាង ៥៧ លាននាក់ ហើយជារៀងរាល់ឆ្នាំ មានករណីកើតឡើងថ្មីៗជិត ១០ លានករណី បន្ថែមទៀត។ យោងតាមអង្គការសុខភាពពិភពលោក (WHO) ជំងឺនេះជាបុព្វហេតុឈានមុខគេទី ៧ នៃការស្លាប់ និងជាមូលហេតុចម្បងនៃពិការភាពក្នុងចំណោមមនុស្សវ័យចំណាស់។
តើអ្វីជាជំងឺវង្វេង ហើយកើតឡើងដោយសារអ្វី?
ជំងឺវង្វេង គឺជាពាក្យទូទៅដែលសំដៅលើការថយចុះនៃសមត្ថភាពខួរក្បាល ដែលប៉ះពាល់យ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរដល់ការចងចាំ ការគិត ហេតុផល និងសមត្ថភាពក្នុងការបំពេញភារកិច្ចប្រចាំថ្ងៃ។ ក្នុងនោះ Alzheimer គឺជាប្រភេទជំងឺវង្វេងដែលជួបប្រទះញឹកញាប់ជាងគេបំផុត ដោយគ្របដណ្តប់ពី ៦០% ទៅ ៧០% នៃករណីជំងឺវង្វេងសរុប។ វាធ្វើឱ្យកោសិកាខួរក្បាលខូចខាតបន្តិចម្តងៗ និងប៉ះពាល់ដល់ឥរិយាបថរស់នៅប្រចាំថ្ងៃ។
តើជំងឺវង្វេងអាចព្យាបាលជា ឬការពារបានដែរឬទេ?
ទោះបីជាបច្ចុប្បន្ន មិនទាន់មានវិធីសាស្រ្តព្យាបាលជំងឺវង្វេងឱ្យជាសះស្បើយដាច់ខាតក៏ដោយ ប៉ុន្តែអង្គការសុខភាពពិភពលោក (WHO) បានបញ្ជាក់ថា កត្តាហានិភ័យរហូតដល់ ៤៥% អាចការពារ ឬពន្យារពេលបាន ប្រសិនបើយើងកាត់បន្ថយកត្តាប្រឈមដែលអាចកែប្រែបានតាំងពីលឿន។
កត្តាប្រឈមនៃជំងឺវង្វេងរួមមាន៖
ទម្លាប់រស់នៅ ៖ ការប្រើប្រាស់ថ្នាំជក់/បារី, ការសេពសុរា, កង្វះការធ្វើលំហាត់ប្រាណ និងការរស់នៅឯកោ។
កត្តាបរិស្ថាន៖ ការប្រឈមមុខនឹងការបំពុលបរិយាកាស។
ជំងឺមិនឆ្លង (NCDs)៖ ជំងឺសម្ពាធឈាមខ្ពស់, ជំងឺទឹកនោមផ្អែម និងកម្រិតជាតិខ្លាញ់ក្នុងឈាមខ្ពស់។

វិធីសាស្រ្តគន្លឹះ និងអនុសាសន៍ពីអង្គការសុខភាពពិភពលោក (WHO)
ចាប់តាំងពីឆ្នាំ២០១៩ អង្គការ WHO បានចេញផ្សាយគោលការណ៍ណែនាំស្តីពីជំងឺវង្វេង ដើម្បីឱ្យបណ្តាប្រទេសនានាយកទៅអនុវត្តជាសកម្មភាពជាក់ស្តែងក្នុងការការពារសុខភាពប្រជាជន។ លោក Tedros Adhanom Ghebreyesus បានលើកឡើងថា ការចាត់វិធានការការពារនៅតែជាយុទ្ធសាស្ត្រមានប្រសិទ្ធភាពបំផុត។ ក្នុងនោះអនុសាសន៍សំខាន់ៗដើម្បីកាត់បន្ថយហានិភ័យរួមមាន ៖
1. គ្រប់គ្រងជំងឺប្រចាំកាយឱ្យបានល្អ ៖ ត្រួតពិនិត្យ និងព្យាបាលជំងឺលើសសម្ពាធឈាម ជំងឺទឹកនោមផ្អែម និងជាតិខ្លាញ់ខ្ពស់ឱ្យបានត្រឹមត្រូវ។
2. ផ្លាស់ប្តូររបៀបរស់នៅ៖ បញ្ឈប់ការជក់បារី កាត់បន្ថយគ្រឿងស្រវឹង និងហាត់ប្រាណឱ្យបានទៀងទាត់។
3. ហ្វឹកហាត់ខួរក្បាល៖ ជំរុញការគិត និងការធ្វើលំហាត់ប្រាណខួរក្បាល (Cognitive training) សម្រាប់មនុស្សពេញវ័យដែលចាប់ផ្តើមមានការថយចុះសមត្ថភាពខួរក្បាលកម្រិតស្រាល។
4. ពង្រឹងទំនាក់ទំនងសង្គម៖ ចៀសវាងការរស់នៅឯកោ ដោយចូលរួមសកម្មភាពសង្គម និងនិយាយប្រាស្រ័យទាក់ទងជាមួយមនុស្សជុំវិញខ្លួន។
សរុបមកវិញ ទោះបីជាជំងឺវង្វេងកើតមានញឹកញាប់លើមនុស្សដែលមានអាយុចាប់ពី ៦៥ ឆ្នាំឡើងទៅក៏ដោយ ប៉ុន្តែការយល់ដឹង និងការចាប់ផ្តើមថែរក្សាសុខភាពខួរក្បាលតាំងពីថ្ងៃនេះ គឺជាវិធីដ៏ល្អដើម្បីរស់នៅជាមួយការចងចាំបានយូរអង្វែង៕












































































