បន្ទាប់ពីភាពតានតឹងមុន​ការ​ប្រឡង​សញ្ញាបត្រ​មធ្យមសិក្សា​ទុតិយភូមិ ឬបាក់ឌុប សិស្ស​ដែលបញ្ចប់ថ្នាក់ទី១២ ប្រហែលជាមានអារម្មណ៍តាងតឹងជាថ្មីម្តង​ទៀត ដោយ​មិនដឹងថា តើគួរជ្រើសយកផ្លូវមួយណាដើម្បីឱ្យជីវិតរបស់ខ្លួនមានភាពល្អប្រសើរជាងមុន ឬក៏មិនដឹងថា តើគួររៀននៅទីណា មិនដឹងធ្វើយ៉ាងដូចម្តេចដើម្បីត្រៀមខ្លួនឱ្យបានល្អប្រសើរ ។ សម្រាប់លោក ពេជ្រ មូន ដែលទើប​បញ្ចប់​ការ​សិក្សា​នៅ​សាលា​យោធា​សហរដ្ឋអាមេរិក បានផ្តល់ដំបូន្មានថា យុវជន​គួរ​តែ​ទម្លាក់ចោល​ភាពតានតឹងទាំងអស់នោះ ហើយ​ត្រូវ​រៀន​ប្រឈមទៅនឹង​ឧបសគ្គ។

លោក ពេជ្រ មូន និយាយថា អ្នកដែលកំពុងស្ថិតក្នុងស្ថានភាពតាងតឹង គួរតែកាត់បន្ថយ និងស្វែងរកគន្លឹះធ្វើឱ្យអារម្មណ៍បានប្រសើជាងមុន ព្រោះថា ការព្រួយបារម្ភពេកវាក៏ពុំបានផ្តល់នូវ​ផលចំណេញដែរ មួយវិញទៀតអាការៈភ័យខ្លាច និងគិតច្រើនក្រោយបញ្ចប់ការសិក្សានៅកម្រិតថ្នាក់ទី១២ វាបានកើតឡើងទៅកាន់សិស្សានុស្សិតស្ទើតែគ្រប់គ្នា ហេតុផលប៉ុណ្ណោះសមល្មមនឹងប្រាប់បានថា គួតែទម្លាក់ចោលនៅភាពតាងតឹង ហើយរៀនប្រឈមទៅនឹងឧបសគ្គ។ 

លោក ពេជ្រ មូន

“ខ្ញុំមើលឃើញថា ឧបសគ្គនឹងងតោងជាប់សិស្សានុស្សិសជានិច្ច ផុតពីមួយ ទៅមួយ ។ ប៉ុន្តែឧបសគ្គនីមួយៗនឹងហើយធ្វើឱ្យពួកគេ រឹងមាំកាន់តែខ្លាំងឡើងៗ។ ជំនះ និងបន្សាំជាមួយនឹងឧបសគ្គ គឺដំណើរទៅកាន់គោលដៅជីវិតរបស់ពួកគេ”

ជាមួយ​គ្នានេះ លោក ពេជ្រ មូន ក៏​បាន​ចែក​រំលែក​នូវ​បទពិសោធន៍​របស់លោក​មុន​ឈាន​ចូល​ទៅ​កាន់មហាវិទ្យាល័យ​ទៅ​ដល់សិស្សានុសិស្ស​ យុវជន ផងដែរ ដោយថា បើសិនជាបច្ចុប្បន្នសិស្សានុសិស្ស​កំពុងតែរៀននៅវិទ្យាល័យ គឺត្រូវពង្រឹងមូលដ្ឋាននៃការសិក្សាឱ្យបានរឹងមាំសិន ព្រោះបើមិនមានគ្រឹះមួយដែលរឹងមាំទេ លុះពេលមកចាប់ជីវិតនៅសាកលវិទ្យាល័យ វាអាចនឹងមានបញ្ហាច្រើន ។

តាមលោក ពេជ្រ មូន នៅសាកលវិទ្យាល័យ មានរឿងរ៉ាវជាច្រើនដែលយើងត្រូវការ រួមទាំងចំណេះដែលរៀនកាលនៅវិទ្យាល័យផងដែរ ។ ដូច្នេះបើមានចំណេះដឹងរឹងមំាពីថ្នាក់វិទ្យាល័យមក វាក៏អាចសម្រួលដល់ការសិក្សានៅសាកលវិទ្យាល័យបានច្រើនផ្នែក។ ដោយឡែកសម្រាប់សិស្សដែលនៅមានកម្រិតខ្សោយនៅថ្នាក់វិទ្យាល័យ សូមកុំទាន់អន់ចិត្ត ឬក៏កុំទាន់បាក់ទឹកចិត្ត ព្រោះពួកគេនៅតែអាចស្ដារស្ថានការណ៍បាន ដោយហេតុនៅឆ្នាំទី១ និង ទី២ នៅឯសាកលវិទ្យាល័យ មិនទាន់សិក្សាផ្តោតទៅលើជំនាញដែលសិស្សជ្រើសរើសនោះទេ ដូច្នេះពួកគេនៅតែមានឱកាសនៅក្នុងការកសាងសមត្ថភាពរបស់ខ្លួន គ្រាន់តែតម្រូវឱ្យហ្វឹកហាត់បន្ថែមឱ្យបានច្រើនជាងអ្នកដែលមានគ្រឹះស្រាប់ប៉ុណ្ណោះ។

លោក ពេជ្រ មូន បន្តថា នៅក្នុងកំឡុងពេលនៃការរៀននៅសាលា ឬនៅសាកលវិទ្យាល័យ សិស្សនិស្សិត ត្រូវតែមានទំនាក់ទំនងល្អជាមួយនឹងលោកគ្រូ អ្នកគ្រូ និងមិត្តភ័ក្ដ្រ ពីព្រោះពួកគាត់គឺជាគ្រួសារទី២ បន្ទាប់ពីគ្រួសាររបស់យើង។ នៅពេលយើងមានបញ្ហាឧបសគ្គនៅក្នុងការសិក្សារៀនសូត្រ គឺយើងអាចពឹងពាក់ពួកគាត់បាន។ ក្នុងនាមជាអ្នកសិក្សា ត្រូវហ៊ានសួរ ហ៊ានឆ្លើយ ហ៊ានឆ្ងល់ និងចូលរួមសកម្មភាពនៃការរៀនសូត្រឱ្យបានច្រើន។

បញ្ញាវន្តរូបនេះបន្ថែមថា ក្រៅតែពីការក្រេបចំណេះនៅក្នុងសាលារៀន និស្សិតគួរតែចេញទៅខាងក្រៅដើម្បីសម្លឹងមើលឱកាសនានា ក្នុងការព្រឹងសមត្ថភាពបន្ថែម ប៉ុន្តែត្រូវថ្លឹងថ្លែងជាមួយនឹងពេលវេលា នៃការសិក្សាផងដែរ មិនគួរចេញក្រៅលើសលប់ពេកដែរ ។ លោកបន្តថា មូលហេតុដែលយើងត្រូវបែបចែកពេលខ្លះដើម្បីចេញទៅ ស្ម័គ្រចិត្ត ហាត់ការ និងប្រឡូកក្នុងកិច្ចការណាមួយ គឺដើម្បីបន្ស៉ាំខ្លួនជាមួយការងារនាថ្ងៃអនាគត និងជាវិធីសាស្រ្តក្នុងការស្វែងរកខ្លួនឯងផងដែរ ព្រោះនៅពេលដែលសាកល្បងការងារច្រើន យើងក៏អាចដឹងថា តើគួផ្តោតលើជំនាញណាមួយ? ដែលវាជាកត្តានាំទៅរកភាពច្បាស់លាស់ក្រោយពេលបញ្ចប់ការសិក្សានៅមហាវិទ្យាល័យ៕