ប្រសិនបើយុវជនធ្វើតែការងារមិនបន្តការសិក្សា ឬសិក្សាសុទ្ធសាធដោយមិនមានបទពិសោធន៍ការងារ គឺសុទ្ធតែប៉ះពាល់ដល់និរន្តរភាពហិរញ្ញវត្ថុ និងការរស់នៅប្រចាំថ្ងៃ។ ហេតុនេះ ការពង្រឹងសមត្ថភាពតាមរយៈការបំពេញការងារជាក់ស្ដែង និងសិក្សាក្នុងសាលា និងសង្គមពិតជាមានសារៈសំខាន់សម្រាប់យុវជន។ នេះជាការលើកឡើងរបស់ កញ្ញា ធឿន ចិន្តា ប្រធានគ្រប់គ្រងជាន់ខ្ពស់កម្មវិធីបេសកកម្មសង្គម នៃអង្គការប្រព័ន្ធទិន្នន័យកម្ពុជា (DDD)។

កញ្ញា ធឿន ចិន្តា បន្តថា សម្រាប់យុវជនដែលចង់ស្វែងរកបទពិសោធន៍ និងប្រមូលចំណេះដឹងឱ្យខ្លួនឯងមុនប្រឡូកចូលក្នុងសង្គមការងារ ត្រូវតែពង្រឹងសមត្ថភាពភាសាបរទេស កុំព្យូទ័រ ការស្រាវជ្រាវ និងជំនាញទន់មួយចំនួនទៀត ជាចាំបាច់។ ការពង្រឹងជំនាញ និងចំណេះដឹងមូលដ្ឋានទាំងនេះ ជាផ្នែកសំខាន់ ក្នុងការអភិវឌ្ឍខ្លួនរបស់យុវជន ជាពិសេស សិស្សវិទ្យាល័យ និងនិស្សិតដែលទើបតែចាប់ចាប់ផ្ដើមជីវិតនៅសាកលវិទ្យាល័យ។

កញ្ញា ធឿន ចិន្តា បន្ថែមថា​ ការកសាងបទពិសោធន៍ឱ្យខ្លួនឯង មិនចាំបាច់ទាល់តែធ្វើការងារនៅក្រុមហ៊ុន ឬមានតួនាទី និងតំណែងអ្វីមួយនោះទេ។ សម្រាប់យុវជន វិធីសាស្ត្រក្នុងការកសាងបទពិសោធន៍គឺមានច្រើន ព្រោះបទពិសោធន៍ក្នុងន័យនេះ គឺសំដៅលើបទពិសោធន៍ការងារដែលមានន័យថា យើងបានឆ្លងកាត់ធ្វើការងារក្នុងវិស័យអ្វីមួយ។

បើតាមអ្នកជំនាញផ្នែកបណ្ដុះបណ្ដាលយុវជនរូបនេះ មានវិធីសាស្ត្រចំនួន ៥ ដែលយុវជន អាចកសាងបទពិសោធន៍ការងារ។ វិធីទាំងនោះរួមមានដូចជា ទី១ ចូលរួមក្នុងការងារស្ម័គ្រ, ទី២ ចុះហាត់ការងារនៅតាមក្រុមហ៊ុន ឬស្ថាប័ន, ទី៣ បើកមុខរបររកស៊ីខ្លួនឯង, ទី៤ ការជួយការងារលក់ដូរម្ដាយឪពុក និងទី៥ បទពិសោធន៍ដឹកនាំក្រុមកិច្ចការស្រាវជ្រាវនៅសាកលវិទ្យាល័យ។ បើតាមការបញ្ជាក់របស់កញ្ញា ការបើកមុខរបរ ឬមុខជំនាញដោយខ្លួនឯង ក៏អាចដាក់ក្នុងជីវប្រវត្តិ និងបទពិសោធន៍ការងាររបស់ខ្លួនបានដែរ ព្រោះការងារនេះ គឺយុវជនមានបទពិសោធន៍ទាក់ទងជាមួយភ្ញៀវ និងកាន់ការងារគ្រប់មុខដោយខ្លួនឯង។

ទន្ទឹមនឹងនេះ កញ្ញា ចិន្តា ក៏បានបញ្ជាក់ប្រាប់យុវជនដែលបានរើសមុខជំនាញដែលខុសនឹងចំណង់ចំណូលចិត្តរបស់ខ្លួនថា នេះមិនមែនជាការសម្រេចចិត្តខុសទាំងស្រុង ហើយមិនអាចបកក្រោយបាននោះទេ។ យុវជននៅតែអាចធ្វើការងារដែលខ្លួនឯងស្រឡាញ់បានក្រោយរៀនចប់ ប៉ុន្តែអាចខាតពេលវេលា និងថវិកា ព្រោះត្រូវចំណាយពេល និងលុយ ដើម្បីរៀនវគ្គបំប៉ន ដើម្បីពង្រឹងសមត្ថភាព ធ្វើការងារដែលខ្លួនស្រឡាញ់៕