សុខភាពផ្លូវចិត្តកុមារ ក៏មានសារៈសំខាន់ដូចគ្នានឹងសុខភាពផ្លូវកាយពួកគេដែរ។ អ្នកជំនាញផ្លូវចិត្តពន្យល់ថា ប្រសិនបើកុមារមានបញ្ហាផ្លូវចិត្ត បញ្ហានោះនឹងបង្កផលប៉ះពាល់គ្រប់ផ្នែកទាំងអស់ នៃជីវិតរបស់ពួកគេ ជាពិសេសគឺ​ជីវភាពរស់នៅ លទ្ធផលសិក្សា និងអនាគតកុមារ។

លោក ហឿ សេធុល ប្រធានសមាគមអ្នកប្រឹក្សា និងអ្នកចិត្តសាស្រ្តកម្ពុជា និងជាស្ថាបនិកសេវាប្រឹក្សាយោបល់ និងអប់រំផ្លូវចិត្ត (KCPS) មានប្រសាសន៍ថា នៅពេលកុមារមានបញ្ហាផ្លូវចិត្ត បញ្ហានោះនឹងបង្កផលប៉ះពាល់គ្រប់ផ្នែកទាំងអស់របស់កុមារ ហើយផលប៉ះពាល់ទាំងនោះ រួមមាន ទំនាក់ទំនងសង្គម បញ្ហាហិរញ្ញវត្ថុ ផ្នត់គំនិត ការងារ ការសិក្សា និងការបាត់បង់សមត្ថភាពក្លាយខ្លួនជាធនធានមនុស្សល្អ។

បើតាមអ្នកជំនាញរូបនេះ មូលហេតុដែលបណ្ដាលឱ្យកុមារមានបញ្ហាផ្លូវចិត្ត មានកត្តាធំៗ ៤ រួមមាន កត្តាគ្រួសារ ការម៉ាកងាយ ឬរើសអើងពីសំណាក់មិត្តភក្តិ (bully) កត្តាសង្គម ដែលសាបព្រោះចំណេះដឹង និងរូបភាពអវិជ្ជមាន និងកត្តាបរិបទនៃការសិក្សាក្នុងសាលារៀន ដែលមិនយកចិត្តទុកដាក់ថែរក្សាផ្លូវចិត្តកុមារ។ លោក សេធុល សង្កត់ធ្ងន់ថា ក្នុងចំណោមកត្តាទាំង ៤នេះ កត្តាគ្រួសារ មានឥទ្ធិពលខ្លាំងជាងគេមកលើផ្លូវចិត្តកុមារ ព្រោះគ្រួសារជាផ្នែកមួយធំក្នុងជីវិតកុមារ។ ប្រសិនបើ អាណាព្យាបាលមានទម្លាប់ប្រើពាក្យសម្ដីខ្លាំងៗ និងអំពើហិង្សា បញ្ហានេះអាចបណ្ដាលឱ្យកុមារមានការប៉ះទង្គិចផ្លូវចិត្ត ដែលត្រូវបានគេស្គាល់ជាភាសាអង់គ្លេសថា Traumatic ហើយការប៉ះទង្គិចនេះ មិនត្រឹមតែប៉ះពាល់ផ្លូវចិត្តប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងប៉ះពាល់ដល់ការវិវត្តន៍ផ្នែកពុទ្ធិ និងចំណេះដឹងកុមារទៀតផង។

ទាក់ទងនឹងកត្តាគ្រួសារនេះដែរ គ្រួសារមួយចំនួនបានដាក់សម្ពាធ និងក្តីរំពឹងខ្ពស់ពេកលើកុមារ ដែលធ្វើឱ្យពួកគេទទួលរងនូវសម្ពាធខ្លាំង ខណៈគ្រួសារខ្លះទៀត​ មានបញ្ហាប្រាស្រ័យទាក់ទង មិនបានផ្ដល់ការគាំទ្រផ្លូវចិត្តដល់កុមារ ជាហេតុធ្វើឱ្យកុមារប្រឈមមុខនឹងអារម្មណ៍អវិជ្ជមានច្រើន។

ចំពោះបញ្ហាផ្លូវចិត្ត ដែលនិយមកើតឡើងលើកុមារ លោក សេធុល មានប្រសាសន៍ថា ដើម្បីឱ្យដឹងច្បាស់ថាកុមារ មានបញ្ហាអ្វី ទាល់តែឆ្លងកាត់ការធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យពីសំណាក់អ្នកជំនាញ ដែលអាចជាអ្នកចិត្តសាស្ត្រ ឬគ្រូពេទ្យឯកទេសចិត្តវិកល។ លោកបន្តថា ជាធម្មតា កុមារមានការពិបាកក្នុងការប្រាប់មនុស្សធំឱ្យដឹងពីស្ថានភាពរបស់ខ្លួន ប៉ុន្តែអាការទាំងនោះអាចលេចឡើងជាអាកប្បកិរិយា។

“ជាធម្មតាក្មេងពិបាកក្នុងការប្រាប់យើង ជាពិសេសក្មេងកាន់តែតូច ប៉ុន្តែជាទូទៅ វានឹងលេចឡើងតាមរយៈអាកប្បកិរិយា​។ បើយើងសង្កេតអត្តចរិតរបស់គេឱ្យបានច្បាស់លាស់ នោះយើងនឹងដឹងថា ក្មេងមានបញ្ហាផ្លូវចិត្តនៅក្នុងកម្រិតណាមួយ វាអាចមានតិច មានច្រើន ទៅតាមស្ថានការណ៍ និងស្ថានភាពរបស់គាត់មួយៗ”

ជាដំណោះស្រាយបញ្ហាផ្លូវចិត្ត និងការពារកុមារពីវិបត្តិផ្លូវចិត្ត អ្នកចិត្តសាស្ត្ររូបនេះ លើកឡើងថា កុមារដែលមានបញ្ហាផ្លូវចិត្តអាចជាសះស្បើយ និងត្រឡប់មកធម្មតាវិញ ប៉ុន្តែដើម្បីបង្កើតបរិយាកាសអំណោយផលដល់សុខភាពផ្លូវចិត្តកុមារ ទាមទារឱ្យមានការចូលរួមពីគ្រប់ភាគីពាក់ព័ន្ធទាំងអស់ ហើយតួអង្គសំខាន់ៗ មានដូចជា គ្រួសារ អាណាព្យាបាល សាលារៀន និងរដ្ឋាភិបាល។​

លោក សេធុល ចង់ឃើញសាលារដ្ឋនៅកម្ពុជា បង្កើតឱ្យមានកម្មវិធីផ្ដល់សេវាប្រឹក្សាយោបល់ផ្នែកផ្លូវចិត្តតាមសាលា (School Counseling Program) ដោយលោកមើលឃើញថា កម្មវិធីនេះ នឹងជួយកុមារបានច្រើន ក្នុងការជំរុញការលូតលាស់ពុទ្ធិ បញ្ញា ស្មារតី ផ្លូវចិត្ត និងការរីកលូតលាស់ផ្នែកសង្គម ព្រោះតាមរយៈការផ្ដល់សេវាប្រឹក្សាយោបល់ កុមារនឹងយល់ដឹងពីវិធីគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍ខ្លួនឯង ស្គាល់ពីផ្លូវចិត្តខ្លួនឯង និងដឹងពីរបៀបជួយខ្លួន​ឯងនៅពេលមានបញ្ហាផ្លូវចិត្ត។ ខណៈប្រទេសក្នុងតំបន់អាស៊ាន ដូចជា ហ្វីលីពីន សិង្ហបុរី ម៉ាឡេស៊ី ឥណ្ឌូណេស៊ី និងថៃ បាននិងកំពុងអនុវត្តកម្មវិធីនេះរួចហើយ៕