គណៈគ្រប់គ្រង​សាលា​រៀន​ដែលមានភូមិសាស្រ្ត​នៅ​រាជធានីភ្នំពេញ បានបង្ហាញ​ក្តីបារម្ភចំពោះការ​ចែកចាយ និង​ប្រើប្រាស់​បារីអេឡិចត្រូនិចក្នុងចំណោមយុវជនជា​សិស្សានុសិស្ស ដោយសារ​តែពួកគេមិនបានដឹងអំពីផលវិបាក និង​គ្រោះថ្នាក់ដែលបណ្តាល​មក​ពី​បារីអេឡិចត្រូនិចនេះ។

ក្នុងសិក្ខាសាលាផ្សព្វផ្សាយលទ្ធផលនៃការស្រាវជ្រាវស្ដីពីការបង្ការទប់ស្កាត់ហានិភ័យផ្នែកសុខភាពសិក្សា បង្កដោយការប្រើប្រាស់ និងចែកចាយបារីអេឡិចត្រូវនិចក្នុងចំណោមយុវជន កាលពីថ្ងៃទី២៧ ខែមីនា ឆ្នាំ២០២៤ ដែលមានការ​ចូលរួមពីគណៈគ្រប់គ្រងសាលាមធ្យមសិក្សា​ចំនួន៦៥នាក់ សុទ្ធសឹងតែបានលើកឡើងស្រដៀងគ្នាពី​បញ្ហា​សិស្ស​ប្រើប្រាស់​បារីអេឡិចត្រូនិច បើទោះជាមានការ​អប់រំ និង​ដាស់តឿន​ ប៉ុន្តែមិន​មាន​ប្រសិទ្ធភាពឡើយ។

លោក កែម សុកែវ នាយករងវិទ្យាល័យពងទឹក មានប្រសាសន៍ថា នៅសាលារៀនរបស់លោក មានបញ្ហាច្រើនទាក់ទងជាមួយសិស្សប្រើប្រាស់បារីអេឡិចត្រូនិច ហើយនៅដើមឆ្នាំ២០២៤នេះ មានការកើនឡើងនៃចំនួនសិស្សប្រើប្រាស់បារីអេឡិចត្រូនិច ដែលជាការព្រួយបារម្ភរបស់លោក ព្រោះសិស្សយល់ច្រឡំថា ការប្រើប្រាស់បារីអេឡិចត្រូនិច ជាភាពស្អាត សង្ហា ឬគិតថា បារីអេឡិចត្រូនិច ជាឧបករណ៍ផ្ដាច់បារី។ លោក សុកែវ បន្តថា កន្លងមកសាលា​ក៏​បានធ្វើការផ្សព្វផ្សាយពីផលប៉ះពាល់នៃការប្រើប្រាស់បារីអេឡិចត្រូនិចនោះដែរ ប៉ុន្តែសិស្សានុសិស្សដែលប្រើប្រាស់មិនព្រមឈប់ ហើយ​លួចប្រើប្រាស់ក្នុងបន្ទប់ទឹកតាមសាលា ។

ដោយឡែកលោក នាក់ សុទ្ធា នាយកវិទ្យាល័យឥន្រ្ទទេវី ក៏​បានលើក​ឡើងពីបញ្ហា​ស្រដៀងគ្នាដែរ ហើយ​ថា សម្រាប់សាលាលោក​តែងតែមានវិធានការនៅ​ពេល​រកឃើញសិស្ស​ណា​ដែល​ប្រើប្រាស់​បារីអេឡិចត្រូនិច ដោយ​បានអញ្ជើញ​ឪពុកម្តាយ​សិស្ស​មក​​ណែនាំ និង​ធ្វើកិច្ច​សន្យា​ជា​ដើម។

តាមការសិក្សាស្រាវជ្រាវមួយរបស់ក្រសួងអប់រំ យុវជន​ និងកីឡា កាលពីចុងឆ្នាំ២០២៣ ក្នុងចំណោម​យុវជនចំនួន ១៣១៧នាក់ បានបង្ហាញថា ៨២% នៃអ្នកចូលរួមសម្ភាសន៍បានប្រាប់ថា ពួកគេធ្លាប់ឃើញគេជក់បារីអេឡិចត្រូនិក ហើយភាគច្រើនពួកគេឃើញអ្នកជក់បារីអេឡិចត្រូនិកនៅតាមហាងកាហ្វេ/ភោជនីយដ្ឋាន និងសួនសាធារណៈ។ ក្នុងចំណោមអ្នកសម្ភាសន៍ទាំងអស់ មាន៤០%​បានឆ្លើយថា មិត្តភក្តិរបស់ពួកគេជាអ្នកជក់បារីអេឡិចត្រូនិកផ្ទាល់ ហើយភាគច្រើននៃមិត្តភក្តិរបស់ពួកគេមានមុខរបរជាសិស្សនិស្សិត។ ទន្ទឹមនោះ តាមរយៈចម្លើយផ្តល់សម្ភាសន៍ក៏បានបង្ហាញថា ភាគច្រើនលើសលប់នៃមិត្តភក្តិដែលបានប្រើប្រាស់បារីអេឡិចត្រូនិកមាន អាយុចន្លោះពី១៥ឆ្នាំ ទៅ ២៩ឆ្នាំ​ ដែលសុទ្ធតែជាយុវជនបន្តវេនអភិវឌ្ឍប្រទេសជាតិ។

ឧត្តមសេនី៍យ៍ឯក លឹម តុងហួត ប្រធាននាយកដ្ឋាននីតិកម្ម អប់រំ និងស្តារនីតិសម្បទា នៃអគ្គលេខាធិកាដ្ឋានអាជ្ញាធរជាតិប្រយុទ្ធប្រឆាំងគ្រឿងញៀន មានប្រសាសន៍ថា លោកពិតជាទទួលស្គាល់អំពីក្ដីព្រួយបារម្ភ និងបញ្ហាដែលនាយកសាលា កំពុងជួបប្រទះដោយមានសិស្សប្រើប្រាស់បារីអេឡិចត្រូនិចច្រើន។ លោកបន្តថា កិច្ចការងារនេះ ពិតជាចាំបាច់ក្នុងការចូលរួមទាំងអស់គ្នា ក្នុងនោះការផ្សព្វផ្សាយអប់រំ គឺជាគោដៅចម្បងបំផុត ពោលគឺ ការអប់រំផ្សព្វផ្សាយក្នុងគ្រួសារ ក៏ដូចជាការរាយការណ៍ឱ្យចំគោលដៅ ដើម្បីឈានទៅដោះស្រាយបញ្ហាគ្រឿងញៀន ឬបញ្ហាផ្សេងៗក្នុងសហគមន៍។

លោក ឧត្តមសេនីយ៍ លឹម តុងហួត បញ្ជាក់បន្ថែមថា ពាក់ព័ន្ធជាមួយការទប់ស្កាត់បញ្ហាបារីអេឡិចត្រូនិចនេះ អជ្ញាធរប្រយុទ្ធប្រឆាំងគ្រឿងញៀននឹងសិក្សាបន្ថែមទៀត ដើម្បីដាក់ចេញគោលការណ៍បន្ថែមឱ្យមានទៅក្នុងច្បាប់។ លោកបន្តថា អជ្ញាធរប្រយុទ្ធប្រឆាំងគ្រឿងញៀន ក៏នឹងត្រៀមដាក់ឱ្យដំណើរការនូវប្រព័ន្ធរាយការណ៍បន្ទាន់ ១២៣៣ ដើម្បីចូលរួមដោះស្រាយបញ្ហាសម្រាប់ប្រជាជនឱ្យទាន់ពេលវេលា។

លោកជំទាវ សឿ សុជាតា អនុរដ្ឋលេខាធិការ ក្រសួងអប់រំ យុវជន និងកីឡា និងជាប្រធានលេខាធិការដ្ឋាននៃគណៈកម្មាធិការ​អន្តរក្រសួងសុខភាពសិក្សា លើកឡើងថា លទ្ធផលនៃសិក្ខាសាលាបានរកឃើញថា ១០០ភាគរយនៃសមាជិកគណៈគ្រប់គ្រងមធ្យមសិក្សាទាំងអស់នៅរាធានីភ្នំពេញ ទទួលស្គាល់ថាមានបញ្ហាលំបាកពាក់ព័ន្ធជាមួយសិស្សប្រើប្រាស់បារីអេឡិចត្រូនិច និងទទួលស្គាល់ថា បារីអេឡិចត្រូនិចនេះបន្កគ្រោះថ្នាក់ដល់សុខភាពសិស្ស ហើយក៏ជាផ្លូវនាំឱ្យយុវជនប្រើប្រាស់គ្រឿងញៀនទៅថ្ងៃអនាគត។

ជាមួយគ្នានេះ លោកជំទាវ សឿ សុជាតា ក៏​បានបញ្ជាក់ថា អំពីសំណូមពររបស់គណៈគ្រប់គ្រងសាលារៀន ដោយ​ស្នើ​ដល់រាជរដ្ឋាភិបាលកំណត់ចេញនូវច្បាប់ ឬលិខិតបទដ្ឋនគតិយុទ្ធ​ហាមឃាត់ ព្រមាន ឬដាក់ពិន័យ ចំពោះការលក់ដូរ ចរាចរណ៍ ប្រើប្រាស់បារីអេឡិចត្រូវនិចឱ្យបានតឹងរឹង, បង្កើនការអប់រំផ្សព្វផ្សាយពីផលប៉ះពាល់បារីអេឡិចត្រូនិចឱ្យដល់សហគមន៍ និងពង្រឹងប្រសិទ្ធភាពក្នុងការត្រួតពិនិត្យ អនុវត្តច្បាប់ របស់រដ្ឋអំណាចមូលដ្ឋាន ដើម្បីឱ្យសង្គម និងសុវត្ថិភាពរបស់សិស្សអាចឆ្លើយតបទៅនឹងគោលដៅនយោបាយ ភូមិឃុំមានសុវត្ថិភាពរបស់រាជរដ្ឋាភិបាល។

គួរបញ្ជាក់ថា បារីអេឡិចត្រូនិកជាផលិតផលដ៏មានគ្រោះថ្នាក់បំផុត ដោយ​វាមានផ្ទុកជាតិនីកូទីន ដែលធ្វើឱ្យអ្នកប្រើប្រាស់ញៀនខ្លាំង ជាពិសេសចំពោះយុវជន និងកុមារ ។ សារធាតុនីកូទីននេះ ក៏បង្កឱ្យមានការខូចខាតយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរដល់ការលូតលាស់ខួរក្បាល សតិបញ្ញា ស្មារតី និងការលូតលាស់រាងកាយរបស់កុមារផងដែរ ។ ចំពោះយុវជន នីកូទីន ធ្វើឱ្យការចងចាំមិនល្អ ភ្លេចភ្លាំង ពិបាកក្នុងការផ្ចង់អារម្មណ៍ ដែលនាំឱ្យប៉ះពាល់ដល់សមត្ថភាពការងារ និងរៀនសូត្ររបស់ពួកគេ។ ចំណែកសារធាតុផ្សេងទៀត ដូចជាប្រូពីលែនគ្លីកូល (Propylene glycol) និង គ្លីសេរីន (Glycerin) វាធ្វើឱ្យប៉ះពាល់យ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរដល់សួត និងបេះដូង៕