ភាពឆ្លាតវៃនៃផ្នែកបញ្ញាស្មារតី ពុំមែនជាបញ្ហាដែលត្រូវការឱ្យជួសជុល ដូចទៅនឹងវត្ថុបាក់បែកនោះទេ! ប៉ុន្តែជាការដុសខាត់បន្ថែម ដោយការបញ្ចូលទិន្នន័យគុណភាព មិនថាការស្រូបយកព័ត៌មានពីប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយ ការអាន ឬការប្រកួតប្រជែងជាមួយនឹងខ្លួនឯងជារៀងរាល់ថ្ងៃ ដើម្បីសម្រួចសមត្ថភាពខួរក្បាល ការជំរុញសក្ដានុពល និងការអនុវត្តទម្លាប់ល្អៗបានជាប់លាប់។
ការបង្កើនភាពវៃឆ្លាត លើសពីការពង្រឹងការគិត និងស្រូបយកព័ត៌មានពីមជ្ឈដ្ឋានខាងក្រៅ វាជាការហ្វឹកហាត់ រាល់សកម្មភាពទាំងឡាយណា ដែលផ្តល់ភាពរឹងមាំ ទៅកាន់សុខុមាលភាព។ មិនថា លោកអ្នកមានបំណងក្នុងការពង្រឹងសមត្ថភាពឱ្យច្បាស់ ការគិតមុតស្រួច ឬការបង្កើនផលិតភាពនោះទេ តាមរយៈគេហទំព័រ Time India បានប្រាប់ពីការអនុវត្តសកម្មភាព ៤វិធីដើម្បីសម្រួចភាពឆ្លាតវៃ ដោយមានរៀបរាប់លម្អិតនៅខាងក្រោម ៖
១. ការយកចិត្តទុកដាក់លើរបបអាហារ ៖ កម្រិតនៃការយកចិត្តទុកដាក់លើការទទួលទាន គឺបញ្ជាក់ពីកម្រិត នៃការថែទាំសុខភាពដូចគ្នា! ហើយអាហារដែលមនុស្សបរិភោគ ក៏មានភាពពាក់ព័ន្ធសុខភាពខួរក្បាលផងដែរ។ ជារៀងរាល់ថ្ងៃ គួរប្រយុទ្ធនឹងទម្លាប់របស់ខ្លួនឯង ឱ្យព្យាយាមអនុវត្តន៍សកម្មភាពដែលឆ្លើយតបនឹងការដុសខាត់សមត្ថភាពតាមរយៈ ការអានសៀវភៅដែលផ្តល់ការគិតស៊ីជម្រៅ, ការលេងហ្គេមស្មុគស្មាញដែលត្រូវការដោះស្រាយដូចជាល្បែងផ្គុំរូប ឬបូកលេខ និងស្តាប់ផតខាសជាដើម។ ជាមួយគ្នានោះ សូមជ្រើសរើសប្រភេទ មាតិកាដែលផ្តល់ព័ត៌មានទូលាយ ជួយឱ្យការគិត រីកសាយជាងមុន និងជៀសវាងរាល់មាតិកាដែលបង្កើតឡើងដោយមិនមានការគិតពិចារណាបានល្អិតល្អន់នាំឱ្យខ្ជះខ្ជាយពេល ឬការបញ្ចូនទិន្នន័យដែលគ្មានការវិភាគស៊ីជម្រៅ។

២. មានទម្លាប់ឆ្ងល់ជានិច្ច ៖ ការពង្រឹងសាច់ដុំ នៃភាពឆ្លាតវៃ គឺជាការមានទម្លាប់ចង់ចេះ ចង់ដឹង សួរសំណួរ និងការឆ្ងល់ជាប្រចាំ។ ក្មេងតែងសួរដដែលៗ និងសួរថា ហេតុអ្វីៗ ជាប្រចាំ ហើយងាយក្នុងការសិក្សាភាសាថ្មីៗបានយ៉ាងលឿន នេះជាចំណុចមួយក្នុងការនាំទៅរកភាពឈ្លាសវៃបានយ៉ាងឆាប់រហ័ស ដូច្នេះដើម្បីសម្រួចភាពឆ្លាតវៃ គួរមានទម្លាប់ពង្រឹងការឆ្ងល់ឱ្យបានជាប់លាប់។ ជាមួយគ្នានោះ សូមកុំរំពឹងតែចម្លើយដែលត្រូវ ឬខុស អ្វីដែលសំខាន់គឺសាកល្បង។ ហើយការសួរសំណួរទៀតសោត មានដូចជា តើវាកើតឡើងដោយរបៀបណា? ហេតុអ្វីមនុស្សជ្រើសយកការសម្រេចចិត្តក្នុងវិធីនោះ? សំណួរកាន់តែច្រើន នោះការយល់ដឹងកាន់តែស៊ីជម្រៅ ហើយជំរុញបាននូវភាពលូតលាស់បន្ថែម។ ការចង់ដឹង ចង់ឃើញ ជាការបើកទំព័រថ្មី ការពព្រឹងសមត្ថភាព និងការផ្សារភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងជាមួយខួរក្បាល អនុវត្តន៍បែបនេះឱ្យបានរឿយៗ ឱ្យដូចនឹងការពង្រឹងសាច់ដុំ បានជួយជំរុញការផ្តោត និងការមើលពិភពលោកក្នុងរូបភាពទូលាយជាងមុន។
៣. មានពេលវេលាស្ងប់ស្ងាត់ ៖ នៅត្រង់ចំណុចនេះ លោកអ្នកមិនចាំបាច់ត្រូវការសមាធិ ឬការប្រើប្រាស់កម្មវិធីជំរុញការផ្តោតនោះទេ! ជារៀងរាល់ថ្ងៃ ខួរក្បាលមានការរំខានដោយកត្តាជាច្រើន និងភាពរញ៉េរញ៉ៃនៅជុំវិញខ្លួន ដូចជា សម្លេងពីការសាងសង់ រំខានពីការសន្ទនា និងការរំខានដទៃៗទៀត ខណៈភាពឆ្លាតវៃរីកចម្រើនយ៉ាងស្ងប់ស្ងាត់។ ដូចនេះហើយ ព្យាយាមចំណាយពេលយ៉ាងហោចណាស់ប្រាំនាទី ក្នុងមួយថ្ងៃ ដើម្បីសម្រាកដោយស្ងប់ស្ងាត់ ដោយមិនចាក់ចម្រៀង មិនប្រើទូរស័ព្ទ និងមិនចាក់បញ្ចូលរាល់ការរំខានអ្វីទាំងអស់។ ការប្រព្រឹត្តបែបនេះ ជួយឱ្យមានការផ្សារភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងជាមួយខួរក្បាល ការគិតអំពីដំណោះស្រាយបញ្ហា រួមទាំងការសញ្ជឹងគិតមួយដែលមានភាពស៊ីជម្រៅ។ ការធ្វើបែបនេះដំបូងៗ អាចមិនសូវជាស្រណុកក្នុងចិត្តប៉ុន្មាននោះទេ ប៉ុន្តែភាពស្ងប់ស្ងាត់ ជាឱកាសជួយឱ្យខួរក្បាលមានឱកាសដកដង្ហើម ហើយជាលទ្ធផលគឺជំរុញឱ្យមើលឃើញភាពច្បាស់លាល់ពេលសម្រេចចិត្ត ការដោះស្រាយបញ្ហាបានលឿនជាងមុន រួមទាំងការបង្កើនភាពច្នៃប្រតិដ្ឋ។

៤. ការគិតលទ្ធផលសម្រេចទុកមុន ៖ ការគិតអំពីលទ្ធផលដែលត្រូវសម្រេចទុកមុន ខុសគ្នាពីការរំពឹងទុកនៅត្រង់ថា ការគិតទុកមុន មានរួមបញ្ចូលនូវផែនការសកម្មភាព និងលទ្ធផលជាក់លាក់ដែលខ្លួនចង់បាន។ ឧទាហរណ៍ ពេលមានកម្មវិធីពិសាអាហារជុំគ្នា ហើយអ្នកចង់ឱ្យគ្រប់គ្នា មានឱកាសជជែកគ្នាពីនេះពីនោះ ហើយដើម្បីឱ្យលទ្ធផលមួយនេះមានផ្លែផ្កាទៅបាន គឺការបង្កើតហ្គេមដើម្បីនាំមនុស្សឱ្យជជែកគ្នា នេះហើយជាការគិតលទ្ធផលសម្រេចទុកមុន។ អត្ថប្រយោជន៍ ពីការគិតបែបនេះ ជំរុញឱ្យមានភាពឯករាជ្យក្នុងការជ្រើសរើស កាត់បន្ថយភាពរញ៉េរញ៉ៃ កាត់បន្ថយស្ត្រេស និងការទទួលបាននូវលទ្ធផលដែលស្របតាមការដៅទុក។
៥. រៀន និងបង្រៀន ៖ នៅពេលបង្រៀនអ្វីមួយទៅកាន់អ្នកដទៃ លោកអ្នកនឹងព្យាយាមយល់ឱ្យកាន់តែស៊ីជម្រៅជាងមុន ការបង្រៀន ជួយឱ្យការរៀបចំ កាន់តែមានភាពលម្អិតជាងមុន ច្បាស់ជាងមុន ដោះស្រាយជាមួយភាពស្មុគស្មាញជាប្រចាំ ដែលនេះហើយ ជាសកម្មភាពនាំឱ្យខួរក្បាលមានការហ្វឹកហាត់ និងលូតលាស់។ ជ្រើសយករាល់ជំនាញដែលលោកអ្នកធ្លាប់បានរៀនកន្លងមក ហើយចែករំលែកជាមួយអ្នកដទៃ។ ការបង្រៀន វាលើសពីរៀនក្នុងថ្នាក់នៅត្រង់ថា អាចកើតមានតាមរយៈរូបភាពដូចជា ការសរសេរសង្ខេបអំពីបទពិសោធន៍ និងអ្វីដែលបានអាន និយាយចែករំលែកជាមួយមិត្ត ឬក៏និយាយជាមួយខ្លួនឯងនៅមុខកញ្ចក់ និងនៅក្នុងវិដេអូជាដើម។ នៅពេលដែលលោកអ្នក បានបង្រៀនកាន់តែច្រើន ភាពច្បាស់លាល់ និងការយល់កាន់តែទូលំទូលាយជាងមុន។ វិធីសាស្រ្តមួយនេះ ជាការប្តូរវិធីរៀនសូត្របែបអសកម្ម ឱ្យទៅជាការរៀនបែបសកម្ម ហើយវាក៏ជាវិធីមួយ ក្នុងការសិក្សាបែបស៊ីជម្រៅ និងការសិក្សាពេញមួយជីវិតផងដែរ។ ការបង្រៀន គួរតែជាទម្លាប់មួយពុំអាចខ្វះបាន នៅក្នុងដំណើរការ នៃការសិក្សារៀនសូត្រពេញមួយជីវិត៕



























