ព្រឹត្តិការណ៍ព័ត៌មាន
ចំណេះជីវិត
ជំនាញ
យុវជនឆ្នើម
អប់រំកុមារតូច
ព័ត៌មានអាហារូបករណ៍
មាតិកាឌីជីថល
អនាគត
ពន្លកបៃតង
កម្ពុជា 360°
ការវិភាគថ្មីមួយបានរកឃើញថា ជិតពាក់កណ្ដាលនៃអ្នកមានជំងឺទឹកនោមផ្អែមទូទាំងពិភពលោក មិនដឹងថា ពួកគេកំពុងមានជំងឺរ៉ាំរ៉ៃនេះទេ។
យោងតាមការសិក្សា ដែលត្រូវបានបោះពុម្ពផ្សាយនៅក្នុងទិនានុប្បវត្តិ The Lancet Diabetes & Endocrinology បានបង្ហាញថា ចំនួនអ្នកជំងឺ ដែលមិនដឹងថាខ្លួនឯងកំពុងមានជំងឺនៅតែខ្ពស់ បើទោះបីជាមានការកើនឡើងនូវចំនួនការធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យ តាំងពីដើមឆ្នាំ២០០០ ក៏ដោយ។
ការសិក្សានេះ បានរកឃើញថា ចំនួនអ្នកជំងឺ ដែលទទួលការព្យាបាលជំងឺទឹកនោមផ្អែម ឬមានកម្រិតជាតិស្ករល្អប្រសើរក្នុងឈាម គឺមានកម្រិតទាប។
យោងតាមអង្គការសុខភាពពិភពលោក (WHO) មានមនុស្សប្រមាណ ៨៣០លាននាក់ នៅទូទាំងពិភពលោក មានជំងឺទឹកនោមផ្អែម។ អ្នកស្រាវជ្រាវបាននិយាយថា ចំនួននេះ ត្រូវគេរំពឹងថា នឹងកើនឡើងដល់ ១,៣ ពាន់លាននាក់ នៅឆ្នាំ ២០៥០។
ទ្វីបអាហ្វ្រិកកណ្ដាល នៅអនុតំបន់សាហារ៉ា មានគម្លាតច្រើនជាងគេ ដោយមានអ្នកកើតជំងឺទឹកនោមផ្អែមតិចជាង ២០% ដែលបានដឹងអំពីស្ថានភាពជំងឺរបស់ខ្លួន។
លោកស្រី Lauryn Stafford អ្នកស្រាវជ្រាវនៃ Institute for Health Metrics and Evaluation (IHME) ដែលមានមូលដ្ឋាននៅសហរដ្ឋអាមេរិក បាននិយាយថា «ប្រសិនបើជិតពាក់កណ្ដាលនៃអ្នកជំងឺទឹកនោមផ្អែម មិនដឹងថាពួកគេ មានស្ថានភាពធ្ងន់ធ្ងរ និងអាចប្រឈមនឹងការស្លាប់នោះទេ វាអាចក្លាយជាជំងឺដែលបង្កគ្រោះថ្នាក់យ៉ាងស្ងប់ស្ងាត់បានដោយងាយ។»
ប៉ុន្តែសូម្បីតែអ្នកជំងឺ ដែលទទួលបានការពិនិត្យ និងធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យ ក៏អាចពិបាកស្វែងរកការព្យាបាលដែលត្រឹមត្រូវផងដែរ។ ការសិក្សាបានរកឃើញថា នៅទូទាំងពិភពលោក អ្នកជំងឺដែលត្រូវបានធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យ ៨,៦% មិនបានទទួលការព្យាបាលជំងឺទឹកនោមផ្អែមរបស់ពួកគេនោះទេ។ ក្នុងចំណោមអ្នកដែលកំពុងទទួលការព្យាបាល ៥៨,៥% មានការគ្រប់គ្រងក្នុងឈាមមិនល្អ។
មនុស្ស ជិត៤នាក់ ក្នុងចំណោម ៥នាក់ ដែលមានជំងឺទឹកនោមផ្អែមនៅទូទាំងពិភពលោក មិនបានគ្រប់គ្រងជាតិស្ករ ក្នុងឈាមរបស់ពួកគេនោះទេ។
មានគម្លាតសំខាន់ៗតាមតំបន់, មនុស្សទំនងជាត្រូវបានគេធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យនៅក្នុងតំបន់ ដែលមានប្រាក់ចំណូលខ្ពស់ ក្នុងតំបន់អាមេរិកខាងជើង ហើយទំនងជាត្រូវបានព្យាបាលនៅក្នុងតំបន់ ដែលមានប្រាក់ចំណូលខ្ពស់នៃតំបន់អាស៊ីប៉ាស៊ីហ្វិក។
មនុស្ស ដែលទទួលការព្យាបាល នៅភាគខាងត្បូងតំបន់អាមេរិកឡាទីន ទំនងជាងមានការគ្រប់គ្រងជាតិស្ករ ក្នុងឈាមបានល្អ។
បើមិនព្យាបាលទេ ជំងឺទឹកនោមផ្អែមអាចបណ្ដាលឱ្យមានផលវិបាក ដែលគំរាមកំហែងដល់អាយុជីវិត ដូចជា ជំងឺទឹកនោមផ្អែម ketoacidosis ដែលកង្វះអាំងស៊ុយលីនបណ្ដាលឱ្យ ketones ឬអាស៊ីត កកកុញនៅក្នុងឈាម៕
