កុមារ និងមនុស្សពេញវ័យ ដែលជួបប្រទះនឹងបទពិសោធន៍ អំពើហិង្សា ការប៉ះទង្គិចផ្លូវចិត្ត មើលឃើញហេតុការណ៍ជម្លៀស ការប្រយុទ្ធគ្នា ការបែកបាក់សាច់ញាតិ ឪពុកម្ដាយ និងជនភៀសសឹក អាចប្រឈមនឹងបញ្ហាភ័យខ្លាច ឬភ័យរន្ធត់ កត់ស្លុត, គេងមិនលក់ ឬសុបិន្តអាក្រក់, ឆាប់ខឹង មិននិយាយស្ដី ឈឺក្បាល និងបាត់ចំណាប់អារម្មណ៍ចំពោះក្ដីស្រឡាញ់។
បើតាមអ្នកចិត្តសាស្ត្រ សម្រាប់អ្នកកំពុងប្រឈមនឹងស្ថានភាពនេះ ជាពិសេសកុមារ ចាំបាច់ត្រូវមានវិធីសាស្ត្រ ដើម្បីគ្រប់គ្រងស្មារតី និងថែទាំផ្លូវចិត្តរបស់ខ្លួនឱ្យបានល្អ ដើម្បីបន្ធូរបន្ថយការថប់បារម្ភ តានតឹង ភាពភ័យខ្លាច និងបញ្ហាផ្លូវចិត្តជាច្រើនទៀត។

លោក លឹម ប៊ុនហួរ អ្នកឯកទេសចិត្តវិទ្យាគ្លីនិក បានមានប្រសាសន៍ថា ដើម្បីជួយសម្រួលដល់ភាពតានតឹងរបស់កុមារ ក្នុងស្ថានការណ៍ដែលស្រុកទេសកំពុងមានបញ្ហា និងតម្រូវឱ្យជម្លៀសពីភូមិដ្ឋាន ដែលពួកគេកំពុងរស់នៅ ។ អាណាព្យាបាល ឬឪពុកម្ដាយ អាចណែនាំ ឬបង្ហាញកុមារ អំពីរបៀបធ្វើលំហាត់ដង្ហើម ដើម្បីបន្ធូរអារម្មណ៍លំបាកៗរបស់ពួកគេ។
បើតាមអ្នកចិត្តសាស្ត្ររូបនេះ លំហាត់ដំង្ហើម អាចអនុវត្ត ដូចតទៅ ៖
- ដកដង្ហើមចូល រយៈពេល ៤វិនាទី
- ទប់ដង្ហើមប្រហែល ២វិនាទី
- ដកដង្ហើមចេញ រយៈពេល ៤វិនាទី
លោកបន្តថា ការធ្វើបែបនេះ ជាបន្តបន្ទាប់ រយៈពេល ៥ដង អាចសម្រួលអារម្មណ៍តានតឹង និងគ្រប់គ្រងភាពភ័យខ្លាច ឬកំពុងស្ថិតក្នុងស្ថានភាពថប់បារម្ភ ដោយសារការជម្លៀសចេញពីភូមិ ផ្ទះសម្បែង និងខកខានរៀនសូត្រ។

យ៉ាងណាក៏ដោយ ប្រសិនបើកុមារ នៅតែមានអារម្មណ៍តានតឹងខ្លាំងក្នុងរយៈពេលវែង លើសពី២សប្ដាហ៍ លោក ប៊ុនហួរ ណែនាំឱ្យកុមារ ស្វែងរកជំនួយពីអ្នកជំនាញផ្លូវចិត្ត ឬសេវាសុខភាព ដែលមានក្នុងសហគមន៍៕































