វ័យអប់រំកុមាតូច គឺជារយៈពេលនៃការអភិវឌ្ឍកុមាតូច ដែលជាធម្មតាចាប់ពីថ្ងៃកំណើត រហូតដល់កុមារមានអាយុប្រាំបីឆ្នាំ។ វាជាពេលវេលានៃការលូតលាស់ខួរក្បាល និងរាងកាយយ៉ាងឆាប់រហ័ស ហើយមានសារៈសំខាន់សម្រាប់ការអភិវឌ្ឍការយល់ដឹង ទំនាក់ទំនងសង្គម អារម្មណ៍ និងរាងកាយរបស់កុមារ។

លោកស្រី អ៊ុក សូនីតា នាយិកាសិក្សាធិការនៃបណ្តាញគ្រឹះស្ថានអប់រំ វេសឡាញ គ្រុប លើកឡើងថា ការដាក់​កុមារចាប់ពីអាយុមួយឆ្នាំកន្លះ រហូតដល់៦ឆ្នាំ ចូលរៀនថ្នាក់អប់រំកុមារតូច ពិសេសនៅមជ្ឈមណ្ឌល​អប់រំ និងថែទាំកុមារតូចវ៉េស្ទឡាញន៍ សាខាឈូកមាស នឹងជួយ​លើកម្ពស់ការអភិវឌ្ឍគ្រប់ជ្រុងជ្រោយរបស់កុមារ ដើម្បីឱ្យទទួលបានសមត្ថភាពពេញលេញ ទាំងរាងកាយ ផ្លូវចិត្ត ស្មារតីសាមគ្គីភាព និងមានសមត្ថភាពពិចារណារកដំណោះស្រាយ។ ពិសេសជាងនេះទៀត កុមារមានមូលដ្ឋានគ្រឹះគ្រប់គ្រាន និងរឹងមាំមុននឹងពួកគេឈានចូលរៀនថ្នាក់ទី១។

ខាងក្រោមនេះគឺជាមូលហេតុចម្បងៗទាំង៥ ដែលឪពុកម្តាយគួរបញ្ជូនកូនៗចូលរៀនថ្នាក់អប់រំកុមារតូច ៖

១. ការសិក្សាជាមូលដ្ឋាន ៖ កុមារនឹងទទួលបានការអប់រំជាមូលដ្ឋានសម្រាប់ចំណេះដឹងទូទៅ ការថែទាំជំនួសឪពុកម្តាយ។ ការសិក្សាអប់រំកម្រិតជាមូលដ្ឋាននេះ រាប់ចាប់តាំងពីការនិយាយស្តី ការលេង ច្រៀង សីលធម៌ ដែលអាចឱ្យកុមារមានភាពវ័យឆ្លាត។

២. ការអប់រំទាំងសីលធម៌ និងសង្គម ៖ នៅក្នុងកម្រិតមត្តេយ្យសិក្សានេះ កុមារនឹងទទួលបានការអប់រំសង្គមមានដូចជា សីលធម៌នៃការនិយាយស្តី ទម្លាប់ទទួលទាន និងការអប់រំលើសកម្មភាពប្រចាំថ្ងៃរបស់កុមារ ដែលយើងអាចសម្គាល់បានថា កុមារដែលបានចូលរៀនថ្នាក់មត្តេយ្យតែងមានទម្លាប់ប្រើពាក្យសម្ដីរាក់ទាក់ ឥរិយាបថចេះគោរព អរគុណ និងសុំទោសជាដើម។

៣. មានការប្រាស្រ័យទាក់ទងល្អ ៖ ដោយសារកុមារបានជួបជាមួយមិត្តភក្តិដែលមានវ័យស្របាលគ្នា រួមជាមួយគ្រូផងដែរ ជាហេតុនាំឲ្យពួកគេអាចបណ្ដុះទម្លាប់នៃការប្រាស្រ័យទាក់ទងបានល្អតាំងតែពីតូច។ បើធៀបជាមួយកុមារក្នុងវ័យដូចគ្នានៅផ្ទះ ហើយមិនសូវជាទទួលបានការអប់រំដឹតដល់ពីក្រុមគ្រួសារ។

៤. កុមារទទួលបានការអប់រំសម្បូរបែប ៖ ជាមួយគ្នានេះ កុមារក៏នឹងទទួលបានការអប់រំពីគ្រូដែលមានគរុកោសល្យច្បាស់លាស់លើការអប់រំកុមារ ជាការអប់រំដែលសម្រួចការហាត់ពត់លត់ដំកុមារបានល្អ។ អាចនិយាយបានថា គ្រូដែលបង្រៀនកុមារមានតាមជំនាញរៀងៗខ្លួន ដូចជាគ្រូបង្ហាត់ច្រៀង គ្រូបង្ហាត់រាំ គ្រូបង្ហាត់អក្សរ និងការអាន រួមទាំងគ្រូផ្សេងៗទៀតដែលអាចឱ្យកុមារទទួលបានបទពិសោធន៍ និងការបែងចែកខួរក្បាលទទួលយកការអប់រំបានច្បាស់លាស់ជាក់លាក់។

៥. ជួយឱ្យកុមារមានភាពក្លាហាន ៖ ការរៀននៅកម្រិតមត្តេយ្យសិក្សា ក៏បានជួយឱ្យកុមារមានភាពក្លាហានច្រើន ដោយសារតែពួកគេបានប្រឡូកក្នុងសង្គម ជួបជាមួយមនុស្សប្លែកច្រើនតាំងតែពីតូច។ ពួកគេមានទទួលបានការបណ្ដុះទម្លាប់មានទំនុកចិត្តលើខ្លួនឯង ហ៊ានបញ្ចេញមតិយោបល់ផ្ទាល់ខ្លួន ហ៊ានឆ្លើយសំណួរ ហ៊ាននិយាយ ហ៊ានអាន ហ៊ានច្រៀង ហ៊ានប្រឈមមុខនឹងបញ្ហាជាងកុមារដទៃ។ ក្រៅពីនេះ កុមារក៏មានទម្លាប់ចេះចែករំលែក ឆាប់ទទួលយកការអប់រំ និងរៀនសូត្រពីអ្វីដែលថ្មីៗ៕