ក្ដីសង្ឃឹម ក្ដីសុបិន ជាចំណែកសំខាន់បង្កើនថាមពលក្នុងការរស់នៅប្រចាំថ្ងៃ និងសម្រេចគោលដៅ ប៉ុន្តែតើប៉ុន្មានចំណុចទាំងនេះអាចបន្តបានយូរប៉ុន្មាន? ហើយប្រើពេលយូរបែបណា ដើម្បីសម្រេចគោលដៅមួយៗទៅបាន? យើងបានចំណាយពេលយ៉ាងច្រើនគិត និងជជែកអំពីអ្វីដែលយើងចង់បាន ប៉ុន្តែជាមួយគ្នានោះក៏មិនបានឈានជំហានដើម្បីចាប់ឱកាស! កត្តានេះអាចដោយសារការជំរុញចិត្តនៅស្ទើរ មិនដឹងត្រូវចាប់ផ្តើមធ្វើអ្វីមួយ? ឬមិនមានយុទ្ធសាស្រ្តក្នុងការរំលឹក ឬក៏គ្មានផែនការជីវិត។ល។ ផែនការជីវិតកាន់តែសំខាន់នៅពេល បាត់បង់ការគ្រប់គ្រង ពិបាកក្នុងការសម្រេចចិត្ត ហើយកាលដែលតម្រូវឱ្យរបត់ជីវិតត្រូវប្រែប្រួលជាដើម។
តាមរយៈគេហទំព័រ betterup បានបង្ហាញអត្ថប្រយោន៍៥បានពីធ្វើផែនការជីវិត ៖
១. ការពិតមិនមែនសុបិន ៖ ផែនការជីវិតជួយឱ្យបុគ្គលខ្លួនឯងបង្កើតបាននូវទំនុកចិត្ត និងការទប់ទល់ភាពភ័យខ្លាចក្នុងជីវិត។ ហើយទស្សនៈវិស័យក៏នឹងមានភាពច្បាស់ជាងមុន រួមទាំងបង្កើនភាពងាយស្រួលក្នុងការបំបែកឱ្យទៅជាជំហានតូចៗ និងកម្លាំងចិត្តក្នុងការរំកិលខ្លួនទៅកាន់ការកំណត់ណាមួយ។

២. ការកំណត់អាទិភាព ៖ ការមានផែនការជីវិត ក៏ជាចំណែកមួយជួយកំណត់ភាពសំខាន់ និងការផ្តល់អាទិភាពក្នុងជីវិត ហើយនឹងការផ្តោតលើខ្លួនឯងបានច្រើនជាងមុន។ ក្រោយមានផែនការ លោកអ្នកនឹងរកឃើញអំពីផ្លូវដែលត្រូវដើរ និងសកម្មភាពដែលគួរកាត់បន្ថយឬជៀសវាង ដែលបង្កើនភាពងាយស្រួលក្នុងការបន្តសកម្មភាពប្រចាំថ្ងៃ ប្រចាំខែ និងប្រចាំឆ្នាំជាដើម។ ឧទាហរណ៍ ដើម្បីទទួលបានពិន្ទុខ្ពស់ក្នុងការប្រឡងគឺការចាប់ផ្តើមរៀនបន្តិចម្តងៗ រៀងរាល់ថ្ងៃនៅមុខវិជ្ជាដែលត្រូវការតែប៉ុណ្ណោះ។
៣. ការសម្រេចចិត្តចំទិសដៅ ៖ ការស្គាល់អំពីគោលដៅ និងគុណតម្លៃខ្លួនឯង គឺជាការត្រួសត្រាយផ្លូវនៅពេលមានការសម្រេចចិត្តសំខាន់សម្រាប់ខ្លួនឯង ដែលគ្រាន់តែផ្ទៀងផ្ទាត់ឱ្យឃើញថា តើសកម្មភាព ឬក៏ការងារទាំងនោះ វាមានភាពប្រទាក់ក្រឡាចំពោះអនាគតកម្រិតណា ឬឆ្លើយតបនឹងគោលដៅរយៈពេលវែង និងខ្លីដែរឬទេ? បន្ថែមពីនោះ វាក៏ជាដំណើរការមួយក្នុងការតាមដានខ្លួនឯង។ ផែនការជីវិតមិនមែនគ្រាន់តែជាសុបិនចង់ឃើញបែបសើៗនោះទេ ប៉ុន្តែនឹងបង្ហាញឱ្យឃើញ អំពីការដើរក្នុងគន្លងមួយដែលត្រឹមត្រូវកម្រិតណា ។

៤. រក្សាទឹកចិត្តក្នុងការបន្ត ៖ ការសរសេរចុះអំពីគោលដៅ ចាំបាច់ត្រូវការផ្តោត ហើយអាចរក្សាទុកនៅកន្លែងសុវត្ថិភាព និងឯកជនភាព ប៉ុន្តែធ្វើយ៉ាងណាងាយស្រួលក្នុងការក្រឡេកមើល ដើម្បីជាការដាស់តឿនស្មារតីខ្លួនឯង។
៥. បង្កើនថាមពល ៖ ផែនការជីវិត ជាកាតាលីករក្នុងការជួយបង្កើនថាមពល ព្រោះវាជួយគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍នៅពេលចង់ធ្វើសកម្មភាពដែលមិនផ្តល់ចម្រើនទៅកាន់ការរស់នៅ ហើយក៏ជាយុទ្ធសាស្រ្តមួយក្នុងការរុញច្រានឱ្យបន្តអនុវត្តន៍សកម្មភាពដែលខិតទៅកាន់ក្ដីស្រមៃ និងគោលដៅ។ តាមរយៈការធ្វើសកម្មភាពឱ្យឆ្លើយតបនឹងគុណតម្លៃដែលខ្លួនចង់បាន វាក៏បង្កើតបាននូវអត្ថន័យ និងក្ដីសង្ឈឹមចំពោះការរស់នៅ៕




























