ព្រឹត្តិការណ៍ព័ត៌មាន
ចំណេះជីវិត
ជំនាញ
យុវជនឆ្នើម
អប់រំកុមារតូច
ព័ត៌មានអាហារូបករណ៍
មាតិកាឌីជីថល
អនាគត
ពន្លកបៃតង
កម្ពុជា 360°
នៅក្នុងយុគសម័យឌីជីថល ការឱ្យកូនៗលេងទូរសព្ទ ឬមើលទូរទស្សន៍ច្រើនពេក អាចធ្វើឱ្យពួកគេបាត់បង់ឱកាសក្នុងការស្វែងយល់ពីពិភពខាងក្រៅ។ ក្នុងនាមជាមាតាបិតា លោកអ្នកប្រហែលជាធ្លាប់ឮពាក្យថា «Sensory Play» (ការលេងតាមរយៈការប្រើប្រាស់វិញ្ញាណ) ប៉ុន្តែតើវាមានសារៈសំខាន់យ៉ាងណាខ្លះចំពោះកុមារ ហើយយើងអាចរៀបចំការលេងនេះដោយរបៀបណា?
តើការលេងបែបបំផុសវិញ្ញាណ (Sensory Play) ជាអ្វី?
Sensory Play គឺជាការលេងទាំងឡាយណាដែលជំរុញឱ្យកុមារប្រើប្រាស់វិញ្ញាណរបស់ពួកគេ រួមមាន ៖ ការមើលឃើញ ការហិតក្លិន ការស្តាប់ រសជាតិ និងការប៉ះពាល់។
ចាប់តាំងពីថ្ងៃកំណើតមក ក្មេងៗត្រូវរុករកពិភពលោកតាមរយៈវិញ្ញាណទាំងនេះ។ នោះហើយជាមូលហេតុដែលក្មេងតូចៗចូលចិត្តចាប់កាន់របស់គ្រប់យ៉ាង ដាក់របស់ចូលមាត់ ឡូឡាធ្វើសំឡេងប្លែកៗ ឬសូម្បីតែការបង្វិលខ្លួនចុះឡើងរហូតដល់វិលមុខ។ សកម្មភាពទាំងនេះមិនមែនជាការលេងឥតប្រយោជន៍ឡើយ ប៉ុន្តែវាជាដំណើរការនៃការរៀនសូត្រ និងបង្កើតកោសិកាខួរក្បាលរបស់ពួកគេ។
អត្ថប្រយោជន៍ដ៏អស្ចារ្យចំពោះការអភិវឌ្ឍរបស់កុមារ
ការស្រាវជ្រាវបានបង្ហាញថា ការលេងបែបបំផុសវិញ្ញាណផ្តល់ផលចំណេញយ៉ាងច្រើនដល់កុមារគ្រប់រូប (រួមទាំងកុមារដែលមានបញ្ហាក្នុងការផ្ដោតអារម្មណ៍ ឬអូទីហ្សឹមផងដែរ) តាមរយៈ៖
ជំរុញការគិតដោយឯករាជ្យ ៖ ជួយឱ្យក្មេងចេះសង្កេត និងយល់ពីហេតុនិងផល (ឧទាហរណ៍៖ ចាក់ទឹកចូលខ្សាច់ ធ្វើឱ្យខ្សាច់ស្អិត)។
ពង្រឹងជំនាញចលនាតូច ៖ ការចាប់ ក្ដាប់ ចាក់ ឬច្របាច់ ជួយឱ្យសាច់ដុំដៃរបស់កូនរឹងមាំ ដែលជាគ្រឹះយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការកាន់ប៊ិចសរសេរអក្សរនៅថ្ងៃអនាគត។
អភិវឌ្ឍផ្នែកភាសា ៖ នៅពេលពួកគេប៉ះរបស់ប្លែកៗ ពួកគេនឹងរៀនប្រើពាក្យសម្តីដើម្បីពិពណ៌នាពីរបស់ទាំងនោះ។
ជួយឱ្យអារម្មណ៍ស្ងប់ ៖ ការលេងទឹក ឬការលេងបែបសម្រាកកាយ អាចជួយកាត់បន្ថយភាពតានតឹង និងការមួរម៉ៅរបស់កុមារបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព។
វិធីសាស្ត្រងាយៗក្នុងការអនុវត្ត «Sensory Play»
លោកអ្នកមិនចាំបាច់ចំណាយថវិកាច្រើនទិញរបស់លេងថ្លៃៗនោះទេ ព្រោះនៅក្នុងផ្ទះ និងបរិស្ថានជុំវិញខ្លួនយើងសុទ្ធសឹងតែជាប្រភពនៃការលេងបែបវិញ្ញាណដ៏សម្បូរបែប៖
១. ការប្រើប្រាស់សម្ភារក្នុងផ្ទះបាយ (កាយវិញ្ញាណ និងចក្ខុវិញ្ញាណ) ៖ ជំនួសឱ្យការលេងដីឡូ (Play-Doh) ថ្លៃៗ លោកអ្នកអាចយក អង្ករ គ្រាប់សណ្តែកខៀវ សណ្តែកដី ឬម្សៅមី ដាក់ក្នុងចានដែកធំមួយ រួចឱ្យកូនៗសាកល្បងលូកដៃ ច្របាច់ ចាក់ពីចានមួយទៅចានមួយ ឬលាក់រូបតុក្កតាតូចៗក្នុងដុំអង្ករនោះ ដើម្បីឱ្យពួកគេរាវរក។
២. ស្វែងយល់ពីធម្មជាតិជុំវិញផ្ទះ (ឃានវិញ្ញាណ និងសោតវិញ្ញាណ) ៖ នាំកូនដើរលេងនៅក្នុងភូមិ ឬសួនច្បារក្បែរផ្ទះ។ ឱ្យពួកគេហិតក្លិន ស្លឹកក្រូចសើច ក្លិនផ្កាម្លិះ ឬក្លិនដីក្រោយពេលភ្លៀងធ្លាក់។ បបួលកូនស្តាប់សំឡេងប្លែកៗដូចជា សំឡេងសត្វចាបយំ សំឡេងមាន់រងាវ ឬសំឡេងខ្យល់បក់កាត់ស្លឹកដូងជាដើម។
៣. បង្កើនវាក្យសព្ទតាមរយៈរសជាតិអាហារ (ជីវ្ហាវិញ្ញាណ) ៖ នៅក្នុងពេលទទួលទានអាហារប្រចាំថ្ងៃ ឬផ្លែឈើ ជំនួសឱ្យការញ៉ាំធម្មតា ចូរលើកទឹកចិត្តឱ្យកូនរៀបរាប់ពីរសជាតិ។
៤. ប្រើប្រាស់ទឹកដើម្បីបង្កើតភាពស្ងប់ចិត្ត ៖ ប្រសិនបើកូនៗមានអារម្មណ៍មួរម៉ៅ ឬរករឿង ក្រោយពេលត្រឡប់មកពីសាលារៀន ឬលេងហត់ ការឱ្យពួកគេងូតទឹក ឬលេងជះទឹកតិចតួច (ក្រោមការត្រួតពិនិត្យ) អាចជួយឱ្យប្រព័ន្ធប្រសាទរបស់ពួកគេធូរស្រាល និងមានអារម្មណ៍ល្អឡើងវិញយ៉ាងលឿន។
សារដាស់តឿនសម្រាប់អាណាព្យាបាល ៖ ការលេងបែបបំផុសវិញ្ញាណ អាចនឹងធ្វើឱ្យមានភាពរញ៉េរញ៉ៃខ្លះនៅក្នុងផ្ទះ (ដូចជាកំពប់អង្ករ ឬប្រឡាក់ដីខ្សាច់) ប៉ុន្តែភាពរញ៉េរញ៉ៃទាំងនេះ គឺជាសញ្ញានៃការរីកចម្រើនផ្នែកបញ្ញាស្មារតីរបស់កូនៗ។ ចូរផ្តល់ឱកាស និងកន្លែងសុវត្ថិភាពមួយឱ្យពួកគេបានស្វែងយល់ និងលូតលាស់ដោយក្តីរីករាយ៕
