បើនិយាយ​អំពីកុមារ នៅពេល​ដែល​អាណាព្យាបាល​អាចជួយពួក​គេ​រក្សាតុល្យភាព​អភិវឌ្ឍ​ទាំង​បញ្ញា​ខួរក្បាល (IQ) និង​បញ្ញា​ផ្នែកអារម្មណ៍ (EQ) នោះពួកគេ​នឹងក្លាយ​ជាមនុស្ស​ពេញវ័យ ដែល​មាន​គុណភាព និង​សប្បាយ​រីករាយ។

លោក អ៉ីង វន្នី អ្នកជំនាញ​ផ្នែកអប់រំ​កុមារតូច និង​ជា​ស្ថាបនិក និង​នាយកប្រតិបត្តិ Kinder Early Learning (KEL) លើក​ឡើងថា ដើម្បីឱ្យកុមារ​អាចលូតលាស់​បាន​ពេញលេញ គឺត្រូវការ​ទាំង​សកម្មភាព​រៀន​ក្នុងថ្នាក់ និង​ទាំងការ​សម្រាក​កម្សាន្ត ដើរលេង សប្បាយ​ជាមួយ​មិត្តភក្ដិ។

បើតាម​អ្នកជំនាញ​រូបនេះ ខួរក្បាល​របស់​មនុស្ស គឺមាន​បី​ផ្នែក​សំខាន់ៗ ក្នុងនោះ​រួមមាន ខួរក្បាល​សម្រាប់​គិត (វិភាគ វែកញែក និង​សម្រេចចិត្ត) ខួរក្បាល​ខាង​អារម្មណ៍ (ស្រឡាញ់ ស្អប់ ខឹង និង​រំភើប) និង​មួយទៀត គឺខួរក្បាល​រេផ្លិច សម្រាប់​ឆ្លើយតបទៅ​នឹងស្ថាន​ការណ៍​បន្ទាន់​ណាមួយ។

លោក​បន្តថា យ៉ាងណា​ក៏ដោយ ឪពុកម្ដាយ មួយ​ចំនួនធំ ផ្ដោត​តែលើ​ការ​អភិវឌ្ឍ​ខួរក្បាល​គិត ឬ IQ របស់​កុមារ​ប៉ុណ្ណោះ ដែលជា​ហេតុ​បណ្ដាល​ឱ្យ​បញ្ញា​ផ្នែក​អារម្មណ៍​របស់​កុមារ​ទាប ហើយពួកគេ​ពិបាក​គ្រប់គ្រង​អារម្មណ៍​ខ្លួន​ឯង។ ហេតុនេះ អាណាព្យាបាល​សម័យថ្មី ត្រូវ​ពង្រឹង​បញ្ញា​ផ្នែក​អារម្មណ៍​ដល់កុមារ​បន្ថែម ដើម្បី​ឱ្យពួក​គេអាច​ក្លាយជា​ធនធាន​ឆ្នើម​នាពេល​អនាគត។

ទោះជា​យើងចេះ​ច្រើន​យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ បើយើង​កើតទុក្ខ គឺយើង​យក​ចំណេះដឹង​នោះ​ប្រើ​មិនកើត​នោះ​ទេ។ ហេតុនេះ មាន​ន័យថា ខួរក្បាល​អារម្មណ៍​គ្របលើ​ខួរក្បាល​គិត ដែល​នាំឱ្យ​ខួរក្បាល​គិតនោះ គិតលែង​ចេញ​តែម្ដង ប្រសិន​បើ​មនុស្សម្នាក់ ពូកែគិត និងវិភាគ ប៉ុន្តែ​ខ្សោយ​បញ្ញា​ផ្នែកអារម្មណ៍​…

អ្នកជំនាញរូប​នេះ​លើក ឧទាហរណ៍ ក្នុងការ​រស់នៅ​ជាក់ស្ដែង​ថា ព្រោះតែខ្សោយ​បញ្ញាផ្នែក​អារម្មណ៍​នេះ​ហើយ ទើប​មនុស្ស​រៀន​ពូកែ​ជាច្រើន មិន​ជោគជ័យ​ក្នុងជីវិត។ គេអាច​ក្លាយ​ជា​វិស្វករ​ឆ្នើម និង​អ្នកបច្ចេកទេស​ដ៏ពូកែម្នាក់ ប៉ុន្តែមិន​ចេះ​គ្រប់គ្រង​បុគ្គលិក ព្រោះមិន​មានតុល្យភាព​រវាង​ការរីកលូតលាស់​ខាង​អារម្មណ៍ និង​ការងារ​បច្ចេកទេស។

ជា​ដំណោះស្រាយ ដើម្បី​ជួយ​ឱ្យកុមារ​មាន​ទាំង​បញ្ញា​ផ្នែក​អារម្មណ៍ និង​បញ្ញា​ខួរក្បាល លោក វន្នី លើកទឹកចិត្ត​ឱ្យ​អាណាព្យាបាល​គ្រប់រូប យកចិត្តទុក​ដាក់​អំពី​ការចិញ្ចឹម​អប់រំកុមារ​ឱ្យបាន​ខ្លាំង និង​គ្រប់​ជ្រុងជ្រោយ។

លោក​បន្តថា ការ​គ្រប់គ្រង​អារម្មណ៍ ការ​ស្រឡាញ់ខ្លួនឯង ការ​មានទំនាក់ទំនង​ជាមួយ​ពួកម៉ាក គឺជា​របៀប​គ្រប់គ្រង​អារម្មណ៍ ឱ្យ​អារម្មណ៍​សប្បាយ ឱ្យ​អារម្មណ៍​វិជ្ជមាន ទើប​គេអាច​គ្រប់គ្រង​ខួរក្បាល​បាន។ ហេតុនេះ ក្រៅពី​ជំរុញ និង​លើកទឹកចិត្ត​ឱ្យកុមារ​ប្រឹងប្រែង​រៀនសូត្រ ឪពុកម្ដាយ ក៏ត្រូវ​ជំរុញ​ឱ្យកុមារ មាន​សកម្មភាព នៅខាង​ក្រៅ​ថ្នាក់រៀន ឱ្យបាន​ច្រើន​ដូចគ្នា​ដែរ៕