ការរុះរើសម្ភារដែលប្រើប្រាស់ប្រាស់ប្រចាំថ្ងៃ បានបង្កើនបាននូវសោភ័ណភាពទៅក្នុងគេហដ្ឋាន បង្កើនបាននូវសុខភាពផ្លូវចិត្តជំរុញឱ្យមានអារម្មណ៍ស្រស់ស្រាយ និងការរៀបចំខ្ទង់ចំណាយបានត្រឹមត្រូវលើការបញ្ជាទិញសម្ភារប្រើប្រាស់ផ្សេងៗ នេះគឺជាភ័ស្តុតាងមួយដែលបង្ហាញច្បាស់ៗ អំពីគុណប្រយោជន៍នៃការរុះរើសម្ភារចេញ។ ដូច្នេះតើហេតុអ្វីបានជាបុគ្គលម្នាក់ៗគួរតែដឹងអំពីបុព្វហេតុរបស់វាជាមុនសិន សឹមអាចចាប់ផ្តើមបាន?

តាមរយៈគេហទំព័រ The Happy Space បានឱ្យដឹងថា ការរុះរើ មិនមែនត្រឹមតែជាការសម្អាតសម្ភារនោះទេ ប៉ុន្តែវាជាដំណើរការដែលសម្រួលសុខភាពផ្លូវចិត្ត សុខដុមរមនា មានសន្តិភាពផ្លូវចិត្ត និងកាត់បន្ថយស្រ្តេស។ ការដឹងអំពីហេតុផលដែលជំរុញឱ្យមានចិត្តចង់ផ្លាស់ប្តូរ និងវិធីក្នុងការរុះរើដោយមានបែបបទ នាំឱ្យសកម្មភាពនៃការរុះរើទាំងនោះមានប្រសិទ្ធភាព ហើយខាងក្រោមជាការបែងចែកនូវហេតុផលបីចំណុច ជាទុនទៅវិភាគថា តើហេតុផលមួយណាដែលសមស្របនឹងស្ថានភាពបច្ចុប្បន្ន ឬក៏ស្ថានភាពផ្ទាល់ខ្លួន? ព្រោះនៅពេលដែលសិក្សាពីមូលហេតុឱ្យបានច្បាស់ យើងនឹងដឹងថា របស់អ្វីគួររក្សាទុក ឬរបស់អ្វីគួរបរិច្ចាគ ឬគួរលក់ និងបោះចោលជាដើម។

ហេតុយផលទី១ ការរុះរើដើម្បីកាត់បន្ថយស្រ្តេស ៖ ប្រសិនបើកំពុងតែមានអារម្មណ៍ថាបន្ទប់ចង្អៀតណែន តែមិនដឹងត្រូវរៀបចំ និងរុះរើបន្ទប់យ៉ាងម៉េចឱ្យសមរម្យ ឬស្រ្តេសរឿងការងារខាងក្រៅហើយត្រូវមកស្រ្តេសនឹងបរិយាកាសក្នុងផ្ទះខ្លួនឯងទៀត ប្រសិនបើបែបនេះ វាគឺជាពេលវេលាដែលត្រូវរុះរើសម្ភារក្នុងផ្ទះ ជូនទៅកាន់អ្នកដទៃ ឬក៏បោះចោល និងដាក់លក់ ដើម្បីឱ្យក្នុងផ្ទះមានភាពស្រឡះ និងផាសុកភាពនៃការរស់នៅ។​

ការជម្រុះចោលសម្ភារចាស់ៗ អាចកាត់បន្ថយអារម្មណ៍ធ្ងន់ខ្លួន ភាពតានតឹង និងស្រ្តេស។ តាមរយៈការើរុះចោលនូវសម្ភារចាស់ៗ ធ្វើឱ្យហេដ្ឋារចនាសម្ព័នក្នុងបន្ទប់ កាន់តែមានរបៀបរៀបរយបន្ថែម និងកាត់បន្ថយអារម្មណ៍អវិជ្ជមាន ជំរុញឱ្យអារម្មណ៍កាន់តែមានភាពស្ងប់ស្ងាត់។

ហេតុផលទី២ រុះរើសម្ភារដើម្បីការសន្សំថវិកា ៖ ការរុះរើរបស់ប្រើប្រាស់ចេញ ឬការកម្ចាត់ចោលសម្ភារដែលមានស្រាប់ គឺជាជំហានជួយឱ្យរកឃើញនូវភាពខ្វះខាតពិតប្រាកដ ព្រោះនៅពេលដែលសើរើរបស់ មិនថា ក្នុងបន្ទប់ ឬក៏ចង្រ្កានបាយ យើងនឹងឃើញរបស់របរដែលមានស្រាប់ ឬមានច្រើនលើសចំនួនកំណត់ ដែលតម្រូវឱ្យដកចេញ ឬយកមប្រើប្រាស់ឡើងវិញ។ ការរុះរើសម្ភារមិនចាំបាច់ ក៏ជាឱកាសក្នុងការសង្កេតតាមដានខ្លួនឯង ថា តើកន្លងមកធ្លាប់បានទិញសម្ភារៈមិនចាំបាច់អ្វីខ្លះ? ហើយត្រូវកាត់បន្ថយត្រង់ចំណុចណាទៅមុន? បន្ថែមពីនោះ សកម្មភាពរុះរើសម្ភារៈក្នុងផ្ទះ ក៏បានរួមចំណែកដល់ការសម្រេចចិត្តធ្វើផែនការ នៃការចាយវាយនៅពេលបន្ទាប់ទៀត ហើយជំរុញឱ្យការប្រើប្រាស់ហិរញ្ញវត្ថុកាន់តែមានប្រសិទ្ធភាពលើការទិញទំនិញផ្ទាល់ខ្លួន។

ហេតុផលទី៣ រើសម្ភារដើម្បីទទួលបាននូវភាពសាមញ្ញ នៃការរស់នៅប្រចាំថ្ងៃ ៖ បរិយាកាសមួយដែលបានសម្រិតសម្រាំងឱ្យនៅសល់តែសម្ភារដែលចំបាច់ និងប្រើប្រាស់បាន ហាក់មានភាពស្រឡះល្អ និងជួយឱ្យការសម្រេចកិច្ចការប្រចាំថ្ងៃកាន់តែមានភាពងាយស្រួលជាងមុន។ ជាឧទាហរណ៍ នៅពេលបាត់សោរថយន្ត ឬបាត់របស់តូចៗ នៅក្នុងកន្លែងមួយដែលមិនសូវសម្បូរសម្ភារ នោះនឹងមានភាពងាយស្រួលក្នុងការស្វែងរកវត្ថុទាំងនោះ។ យ៉ាងណាមិញ មិនថាវត្ថុទាំងនោះ ធំឬក៏តូចទេ ប្រសិនបើកប់បាត់ក្នុងកន្លែងដែលពោរពេញទៅដោសម្ភារនោះរយៈពេលនៃការស្វែងរកក៏នឹងពន្យារពេលទៅតាមនោះដែរ។ ការលើកឡើងនេះ ជាហេតុផលសាមញ្ញមួយបង្ហាញបានថា ការរក្សាទុករបស់របរ ដែលចាំបាច់បំផុត បានសម្រួលដល់ការរស់នៅ សន្សំសំចៃពេលវេលា និងកាត់បន្ថយភាពស្មុគស្មាញ។

យ៉ាងណាមិញ មុននឹងចាប់ផ្តើមរុះរើសម្ភារ គឺត្រូវដឹងពីវត្ថុបំណងផ្ទាល់ខ្លួន ដឹងពីរយៈពេលនៃការអនុវត្ត និងកំណត់បរិវេណឱ្យជាក់លាក់ផងដែរ ដូចជារុះរើនៅចង្រ្កានបាយ បន្ទប់គេង ឬក៏ក្នុងបន្ទប់ធ្វើការ ចាប់ផ្តើមដោយជំហានតូចៗ ហើយមិនថាគោលដៅក្នុងការកាត់បន្ថយស្រ្តេស សន្សំថវិកា ឬក៏បង្កើនភាពងាយស្រួលក្នុងការរស់នៅនោះទេ អ្វីដែលសំខាន់គឺ សួរទៅកាន់ស្ថានភាពខ្លួនឯងថា តើរុះរើដោយសារតែហេតុអ្វីជាមុន ទើបអាចបង្កើនប្រសិទ្ធភាពនៃការរុះរើសម្ភារទាំងនោះស្របជាមួយនឹងគោលដៅផ្ទាល់ខ្លួន៕