ភាពចម្រើនវ័យនៃអាយុកាល កើតចំពោះមនុស្សគ្រប់ៗគ្នា ប៉ុន្តែទម្លាប់នៃការប្រព្រឹត្តិប្រចាំថ្ងៃមានភាពខុសគ្នា។ គុណភាពនៃការប្រើប្រាស់ជីវិត ពឹងអាស្រ័យលើការគិត និងអនុវត្តសកម្មភាពទាំងឡាយណាដែលឆ្លើយតបទៅនឹងតម្រូវការសុខភាពផ្លូវកាយ ឬផ្លូវចិត្ត។ តាមរយៈគេហទំព័រ Hackspirit បានបង្ហាញសកម្មភាពប្រាំបីចំណុចដែលគួរបញ្ចៀសដើម្បីកាត់បន្ថយក្ដីអន្តរាយពេលអនាគត។

១. មិនពិចារណាលើការចំណាយ ៖ របៀបរបបនៃការគ្រប់គ្រងហិរញ្ញវត្ថុ គឺជាការឆ្លុះបញ្ចាំងអំពីភាពចាស់ទុំរបស់មនុស្ស រួមទាំងភាពនឹងធឹងផ្នែកស្មារតីក្នុងការឆ្លើយតបនឹងអ្វីមួយ។ វាជាមូលហេតុបង្ហាញឱ្យឃើញថា ភាពចាស់ទុំ មិនមែនសំដៅលើចំនួនអាយុនោះទេ គឺវាអាស្រ័យលើការចេះចាត់ចែង និងការប្រើប្រាស់ធនធានដែលខ្លួនមានឱ្យស្របនឹងគោលដៅតម្រូវការ។ ហើយភាពឈ្លាសវៃក្នុងការចាយវាយទៀតសោត រួមចំណែកផ្តល់ផលវិជ្ជមានក្នុងរយៈពេលវែង។

ការចំណាយធនធានថវិកា ដែលមិនបានគិតពិចារណាឱ្យបានល្អិតល្អន់ ឧទារហណ៍ដូចជា ទិញសម្ភារៈ ឬរបស់របរ ដែលមិនត្រូវការ ឬមិនចាំបាច់ទាល់តែសោះ។ ពេលខ្លះ ដើរផ្សារទិញសម្ភារៈគ្រាន់តែដើម្បីកំដរអាម្មណ៍មួយពេលៗ ឬជាញឹកញាប់។  មួយវិញទៀត ការចំណាលើសបរិមាណនៃចំណូលដែលរកបានដោយសមត្ថភាពផ្ទាល់ខ្លួន មិនមែនជាការចំណាយមួយប្រកបដោយការគិតគួរ បានល្អសមស្របឡើយ។

២. មិនថែទាំសុខភាព ៖ មិនផ្តល់តម្លៃចំពោះពេលវេលាថែទាំសុខភាព ឬមិនពង្រឹងកាយសម្បទា ជាកត្តាមួយដែលប៉ះពាល់ដល់ការលូតលាស់ និងភាពធន់នៃការរស់នៅ ជាពិសេសពេលអនាគត។ ត្បិតថា មនុស្សតែងប្រទះនឹងជំងឺណាមួយដោយជៀសមិនផុត​ ប៉ុន្តែការប្រឹងប្រែងថែរក្សាសុខភាព ខណៈរាងកាយនៅមានកម្លាំងមាំមួន ឬនិយាយឱ្យសាមញ្ញថា ការមានទម្លាប់យកចិត្តទុកដាក់ចំពោះខ្លួនឯងអំពីសុខុមាលភាព គឺជាការវិនិយោគក្នុងរយៈពេលវែង។ យ៉ាណាមិញ ការមិនធ្វើលំហាត់ប្រាណដើម្បីពង្រឹងសុខភាព មិនមែនប៉ះពាល់ត្រឹមតែសុខភាពធម្មតាៗនោះទេ ប៉ុន្តែជះផលអវិជ្ជមានជាច្រើន ទៅកាន់គុណភាពជីវិតទាំងមូល។

៣. រក្សាគំនុំ ឬផ្ទុកកំហឹង ៖ បណ្តោយឱ្យចិត្តផ្ទុកនូវកំហឹង ប៉ះពាល់យ៉ាងខ្លាំងទៅកាន់សុខភាពផ្លូវចិត្ត ទំនាក់ទំនង និងសុខុមាលភាពទូទៅ។ មានការសិក្សាមួយបានបង្ហាញថា ការអធ្យាស្រ័យ ឬអភ័យទោស ធ្វើ​ឱ្យភាពតានតឹងត្រូវបានកាត់បន្ថយ និងសម្រួលឱ្យចង្វាក់បេះដូងមានដំណើរការល្អ។ សូមបញ្ជាក់ជូនថា ការកាត់បន្ថយគំនុំ ឬកំហឹង មិនមែនមានន័យថា ត្រូវព្យាយាមបំភ្លេចរាល់រឿងរ៉ាវដែលបានកើតឡើងនោះទេ ប៉ុន្តែជាការទទួលយករាល់បញ្ហាដែលបានកើតមាន ឬកាត់ចោលនូវការគិតទៅលើបញ្ហាដែលលើសពីការគ្រប់គ្រងបានតែប៉ុណ្ណោះ។  

៤. មិនខ្វាយខ្វល់អំពីការអភិវឌ្ឍផ្នត់គំនិត ៖ នៅពេលដែលមានអាយុហាក់ក្រាសបន្តិច មនុស្សមួយចំនួនអាចធ្លាក់ទៅក្នុងអន្ទាក់គំនិតមួយយ៉ាងដូច្នោះថា «ចាស់ហើយមិនបាច់រៀនបន្ថែមអ្វីទេ! បទពិសោធន៍កន្លងមក សមល្មមនឹងរស់បានហើយ»។ ប៉ុន្តែការអភិវឌ្ឍផ្នត់គំនិតស្មារតី ជាផ្នែកមួយដែលឆ្លើយតបនឹងការរៀនសូត្រពេញមួយជីវិត និងជាចំណែកសំខាន់ក្នុងការវិនិយាគសម្រាប់ទ្រទ្រង់ជីវិតនាពេលអនាគត។​

ការបង្អាក់ខ្លួនឯងអំពីការអភិវឌ្ឍបញ្ញាស្មារតី ជាកត្តានាំឱ្យបាត់នូវការបំពេញន័យទៅកាន់ជីវិត ហើយមានអារម្មណ៍វិលវល់មិនដឹងថា ត្រូវរស់នៅដើម្បីអ្វី។ ជំនួសឱ្យការគិតបែបនេះ ប្រសិនបើបន្តអភិវឌ្ឍជាប្រចាំ ប្រៀបដូចជាកំពុងសម្រួចការគិត បណ្តុះអត្ថន័យជីវិត រួមទាំងជាឱកាសក្នុងការស្គាល់ និងស្វែងរកខ្លួនឯងបានលឿនជាងមុន។

៥.​ មិនខ្វល់ខ្វាយអំពីទំនាក់ទំនង់ ៖  ទំនាក់ទំនងធ្វើឱ្យមនុស្សទទួលបាននូវអារម្មណ៍កក់ក្ដៅ ក្ដីស្រឡាញ់  ការយល់ចិត្ត និងសម្ព័ន្ធភាព។ ទោះចង់ ឬមិនចង់ ដំណើរជីវិតគឺត្រូវការឆ្លងកាត់នូវដំណាក់កាលមួយនេះ ដែលជាហេតុបង្ហាញឱ្យឃើញថា ការរក្សាទំនាក់ទំនងជាចំណុចសំខាន់។ ក្នុងបរិបទដ៏មមាញឹកនេះ ការរក្សាទំនាក់ទំនង មិនមែនជារឿងងាយស្រួលពេកនោះទេ ប៉ុន្តែបើបណ្តាយ គឺអាចប៉ះពាល់ទៅដល់សុខភាពផ្លូវចិត្ត ជំរុញឱ្យអារម្មណ៍ឯកោ ឬការផ្តាច់ខ្លួននៅដាច់ដោយឡែក។

៦. មិនហានប្រឈមនឹងការសន្ទនាដែលតឹងតែង ៖ ក្នុងការស់នៅ តែងប្រទះនឹងដំណាក់កាលមួយ ដែលមានការចរចារគ្នា ប្រកបដោយសម្តីប្រទាញប្រទង់ដាក់គ្នា។ ដូច្នេះ បង្កើនសេចក្ដីក្លាហានប្រឈមមុខនិយាយដោះស្រាយបញ្ហានៅនឹងមុខ ជាកត្តានាំឱ្យបញ្ហាធំ ប្រែក្លាយទៅជាបញ្ហាតូច ។

៧. រស់ដិតដាមអតីតកាល ៖ ជីវិតកាន់តែចម្រើនវ័យ កាន់តែសម្បូរកំហុសដកជាប់ក្នុងចិត្ត ជារឿយៗ មនុស្សមិនងាយនឹងបំភ្លេចបានចំពោះអតីតកាលដែលមិនល្អ ឬក៏រឿងរ៉ាវឈឺចាប់ណាមួយ។ ប៉ុន្តែការដែលរស់លង់លក់នឹងអតីតកាលពេក ដោយភ្លេចគិតអំពីបច្ចុប្បន្នភាព ឬគោលដៅផែនការសម្រាប់អនាគត គឺមិនមែនជាការគិតប្រកបដោយសេចក្ដីចម្រើននោះទេ ថែមទាំងជំរុញឱ្យការគិតជាប់គាំងទៀតផង។

៨. មិនស្រឡាញ់ខ្លួនឯង ៖ ការចេះស្រឡាញ់ខ្លួនឯង ជាចំណែកដ៏មានឥទ្ធិពល ក្នុងការរក្សាភាពរឹងមាំចំពោះខ្លួន វ័យកាន់តែជ្រេ ការស្រឡាញ់ខ្លួនឯងគឺត្រូវតែខ្ពស់ជាងមុន។ ការស្រឡាញ់ខ្លួនឯងទៀតសោត គឺសំដៅលើ ការផ្តល់ពេលអាទិភាពចំពោះខ្លួនឯង ស្គាល់ពីតម្លៃ និងការពង្រឹងសុខុមាលភាពនៃការរស់នៅ។ ជារួមដំណើរជីវិតរបស់យើងស្រស់ស្អាតបែបណា ក៏អាស្រ័យលើទម្លាប់ និងសម្ថភាពនៃការសម្រេចិត្ត៕