ល្ខោនយីកេ ត្រូវបានចាត់ទុកជាទម្រង់ដ៏លេចធ្លោមួយនៃល្ខោនតន្ត្រីខ្មែរ រួមជាមួយល្ខោនបាសាក់ និងល្ខោននិយាយ។ ប៉ុន្តែបច្ចុប្បន្នទម្រង់ល្ខោនមួយនេះ កំពុងប្រឈមនឹងការបាត់បង់ ដោយថយចុះអ្នកបន្តវេន នៅក្នុងយុគសម័យទំនើបនេះ។
លោកស្រី កែវ សុផានិត អនុប្រធានការិយាល័យ នាយកដ្ឋានទស្សនីយភាពល្ខោន នៃនាយកដ្ឋានសិល្បៈ និងទស្សនិយភាព លើកឡើងថា បច្ចុប្បន្នមិនសូវមានសិស្សចូលរៀនជំនាញនេះទេ ដោយការសិក្សាចំណាយរយៈពេលយូរ ហើយទីផ្សារការងារមិនសូវមាន។
មិនមានតួលេខច្បាស់លាស់ ឬ ស្ថិតិផ្លូវការប្រចាំឆ្នាំ អំពីចំនួនសិស្សដែលកំពុងរៀនជំនាញល្ខោនយីកេនៅទូទាំងប្រទេសកម្ពុជានោះទេ ប៉ុន្តែបើប្រៀបធៀបទៅនឹងជំនាញសិក្សា ឬសិល្បៈផ្សេងទៀត ចំនួនសិស្សដែលជ្រើសរើសជំនាញល្ខោនយីកេមាន តិចតួច។ ដោយសារមិនសូវមានអ្នកចាប់អារម្មណ៍ បច្ចុប្បន្នមានសាលាតិចតួចប៉ុណ្ណោះដែលកំពុងទទួលបង្រៀនជំនាញល្ខោនយីកេនេះ ដូចជា សាលាមធ្យមវិចិត្រសិល្បៈ ស្ថិតក្នុងរាជធានីភ្នំពេញ សាលាតន្ត្រីប្រពៃណីនៅកំពត ក៏ដូចជាអង្គការសិល្បៈខ្មែរអមតៈ ជាដើម។

ទាក់ទងទៅនឹងការរៀនជំនាញយីកេវិញ បើតាមលោកស្រី កែវ សុផានិត ការរៀនជំនាញល្ខោនយីកេ ត្រូវចំណាយដើមទុនច្រើនក្នុងការសិក្សា ជាក់ស្ដែងលោកស្រីផ្ទាល់ បានចូលរៀនជំនាញល្ខោនយីកេនេះតាំងពីឆ្នាំ២០១០ ដោយផ្តើមរៀនពីថ្នាក់ទី១ ដល់ទី១២ ហើយបន្តថ្នាក់ឆ្នាំទី១ ដល់ឆ្នាំទី៤ ឬអាចហៅជាភាសាបច្ចេកទេសបានថា ថ្នាក់ថ្នាល (ថ្នាក់ទី១ដល់ថ្នាក់ទី៦), ថ្នាក់មធ្យម (ថ្នាក់ទី៧ដល់ថ្នាក់ទី៩) និងថ្នាក់បរិញ្ញាបត្រ(ឆ្នាំទី១ ដល់ឆ្នាំទី៤)។
លោកស្រី សុផានិត បញ្ជាក់ថា នៅក្នុងកម្រិតថ្នាក់ថ្នាល និងថ្នាក់មធ្យម គឺសិក្សាដូចទៅនឹងសាលារៀនរបស់រដ្ឋ និងឯកជនផ្សេងៗដែរ ដោយបូកបន្ថែមចំណេះដឹងទូទៅ នៃកម្មវិធីសិក្សារបស់ក្រសួងអប់រំ យុវជន និងកីឡា។ ការសិក្សាពីសិល្បៈនឹងធ្វើឡើងនៅពេលព្រឹក ហើយថ្នាក់ចំណេះទូទៅនឹងរៀននៅពេលរសៀល។
លោកស្រី កែវ សុផានិត ក៏បានចែករំលែកពីបទពិសោធន៍ នៃការសិក្សាជំនាញល្ខោនយីកេ ដោយថា នៅក្នុងការសិក្សាជំនាញល្ខោនយីកេនេះ មានតួអង្គជាច្រើនសម្រាប់សិក្សាដោយបែងចែកតួអង្គសភាវគ្គល្អ និង សភាវគ្គមិនល្អ និងតួបន្ទាប់បន្សំជាច្រើនទៅតាមសាច់រឿង។ លោកស្រីបន្តថា នៅក្នុងការសិក្សាល្ខោយីកេនេះ មានច្រើនតួអង្គ ច្រើនរឿង ហើយគ្រប់គ្នាសុទ្ធតែសម្ដែងបានគ្រប់តួ អាស្រ័យលើសមត្ថភាព រូបសម្បត្តិ កាយវិការ ការយកចិត្តទុកដាក់ និងការតាំងចិត្តរបស់បុគ្គល។

ឆ្លងកាត់ការសិក្សា និងនៅក្នុងវិស័យនេះអស់រយៈពេល១៥ឆ្នាំ លោកស្រី សុផានិត បានចូលរួមសម្ដែងនៅលើឆាកល្ខោនដែលជានិច្ចកាលគេធ្វើឡើងនៅក្នុងពិធីបុណ្យកឋិនទាន នៅតាមបណ្ដាវត្ត និងនៅតាមបណ្ដាខេត្តផ្សេងៗ ក៏ដូចជាចាក់ផ្សាយនៅក្នុងទូរទស្សន៍ជាដើម។ បន្តមកទៀត លោកស្រី មានឱកាសសម្ដែងនៅក្នុងទស្សនីយភាពល្ខោនយីកេរឿង «ទុំទាវបីជំនាន់» កាលពីឆ្នាំ២០១៨ ជាដើម។
យ៉ាងណាក៏ដោយលោកស្រី សុផានិត សូមលើកទឹកចិត្តឱ្យយុវជនជំនាន់ក្រោយចូលរួមថែរក្សា និងបន្តវេនអំពីល្ខោនយីកេនេះ ព្រោះជាអ្វីដែលអាចប្រឈមនឹងការបាត់បង់នាពេលអនាគត។ មិនភ្លេចបន្ថែម សម្រាប់យុវជនជំនាន់ក្រោយដែលចង់ចូលរៀនក្នុងផ្នែកល្ខោនយីកេ ក៏ត្រូវតែមានសមត្ថភាព ទេពកោសល្យពីធម្មជាតិ ការស្រឡាញ់ចូលចិត្តផ្នែកសិល្បៈ ការតាំងចិត្តខិតខំប្រឹងប្រែង រួមបញ្ចូលក្រមសីលធម៌ និងសុជីវធម៌ក្នុងការរៀនសូត្រផងដែរ៕































