ក្នុងឆ្នាំ២០២៤ និងបន្តមកដល់ឆ្នាំ២០២៥នេះ គម្រោងសិល្បៈពនេចរ ដែលអនុវត្តដោយ ទីសំចត វេទិកានៃអង្គការមិនមែនរដ្ឋាភិបាលស្តីពីកម្ពុជា និង Anicca Foundation បានធ្វើសកម្មភាពជាច្រើនជាមួយប្រជាជនដែលរស់នៅតាមបណ្តោយដងទន្លេមេគង្គ នៃប្រទេសកម្ពុជា ដូចជាខេត្តកំពង់ចាម ខេត្តក្រចេះ និងខេត្តស្ទឺងត្រែង ក្នុងការបញ្រ្ជាបអំពីសារៈសំខាន់ នៃបរិស្ថាន តាមរយៈសកម្មភាព រៀបចំសិក្ខាសាលា រៀបចំកិច្ចពិភាក្សា ការតាំងពិព័រណ៌ ការបញ្ចាំងភាពយន្ត និងការសម្តែងនានា។
ការជ្រើសរើសខេត្តតាមដងទន្លេមេគង្គសម្រាប់គម្រោងសិល្បៈពនេចរ ឆ្នាំ២០២៤ និង២០២៥ គឺដោយសារតែដងទន្លេមេគង្គបានដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់នៅក្នុងជីវភាពប្រចាំថ្ងៃរបស់ប្រជាជនកម្ពុជាអស់រយៈពេលជាច្រើនជំនាន់មកហើយ, ហើយការប្រែប្រួលរបស់ទន្លេ ក៏បានបង្កផលប៉ះពាល់មិនត្រឹមតែជីវិតរបស់នៅរបស់មនុស្សប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងគំរាមកំហែងដល់ប្រព័ន្ធជីវសាស្រ្តធម្មជាតិ និងភាវៈរស់ជាច្រើនប្រភេទ ដែលរស់នៅពឹងពាក់អាស្រ័យលើប្រព័ន្ធខ្សែទឹកដ៏សំខាន់មួយនេះ។

លោក សឿង សារឿន នាយកប្រត្តិបត្តិ វេទិកានៃអង្គការមិនមែនរដ្ឋាភិបាល ស្ដីពីកម្ពុជា ដែលចូលរួមក្នុងការអនុវត្តគម្រោងសិល្បៈពនេចរ បានឱ្យដឹងថា សមិទ្ធផលដែលកើតចេញពីសិល្បករ សិល្បការិនី ជាពិសេសសិស្សានុសិស្ស ជាការផ្សារភ្ជាប់សិល្បៈជាមួយការងាររបស់សហគមន៍ និងការងារបរិស្ថាន ជាពិសេសការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ ។
“បរិស្ថានសំខាន់មែនទែន ព្រោះបានផ្សារភ្ជាប់នឹងការរស់នៅប្រចាំថ្ងៃរបស់យើង ។ ខ្ញុំលើកទឹកចិត្តឱ្យអ្នកទាំងអស់គ្នាជាពិសេសសហគមន៍ មានឱកាសក្នុងការបញ្ចេញស្នាដៃ”
សឿង សារឿន នាយកប្រត្តិបត្តិ វេទិកានៃអង្គការមិនមែនរដ្ឋាភិបាល ស្ដីពីកម្ពុជា

សៅ ស្រីម៉ៅ សិល្បករ ទីសំចត ឱ្យដឹងថា គោលបំណងធំរបស់គម្រោងសិល្បៈពនេចរ គឺការយកសិល្បៈទៅទីដាច់ស្រយាល ទៅសហគមន៍ ដោយមិនមែនជួបតែជាមួយក្មេងៗនោះទេ គឺទៅជួបជាមួយគ្រូ និងស្វែងរកសិល្បករ និងប្រមូលផ្តុំសិល្បករ ដែលមហាជនទូទៅមិនសូវបានដឹងឮនៅក្នុងសហគមន៍ បន្ទាប់មកកៀរគរពួកគាត់ដោយបង្ហាញថា នេះជាយុវជន នៅក្នុងសហគមន៍របស់ពួកគាត់។ ស្រីម៉ៅ សង្កត់ធ្ងន់ថា សកម្មភាពនៅតាមទីតាំងនីមួយៗដែលសិល្បៈពនេចរបានទៅដល់ គឺតែងតែដោះស្រាយបញ្ហាសំខាន់ៗ រួមទាំងសារៈសំខាន់នៃសិល្បៈនៅក្នុងសហគមន៍ តួនាទីរបស់យុវជនក្នុងការលើកកម្ពស់ការយល់ដឹងអំពីការប្រែប្រួលអាកាសធាតុជាដើម។
បើតាមស្រីម៉ៅ សកម្មភាពរបស់សិល្បៈពនេចរ គឺមិនមែនផ្តោតតែលើសិល្បៈរូបភាព ឬគំនូរប៉ុណ្ណោះទេ គឺមានការសម្តែងជាល្ខោន និងតន្រ្តី ក៏ដូចជាសកម្មភាពចម្រុះបែបដទៃទៀត។ ស្រីម៉ៅ បន្តថា រៀងរាល់ពេលទៅដល់ខេត្តដែលជាគោលដៅ គឺតែងតែមានការអញ្ជើញសិល្បករនៅក្នុងខេត្តនីមួយៗ រួមទាំងអញ្ជើញលោកគ្រូអ្នកគ្រូនៅតាមតំបន់គោលដៅឱ្យចូលរួមផងដែរ។
“យើងតែងនិយាយថា សិល្បៈជាឧបករណ៍ទំនាក់ទំនង ហើយសិល្បៈតែងតែឆ្លុះបញ្ចាំងពីទិដ្ឋភាពសង្គម នៅពេលដែលយើងបញ្ជ្រាបសិល្បៈទៅកាន់ពួកគាត់ នោះពួកគាត់នឹងរកវិធីសាស្រ្ត ។ សម្រាប់ខ្ញុំផ្ទាល់ ខ្ញុំគិតថា សិល្បៈមានភាពទន់ភ្លន់ អ៊ីចឹងពេលដែលបញ្ជ្រាបតាមវិធីនេះ អ្វីដែលប្រើទៅវិញក៏ទន់ភ្លន់ដូចគ្នាដែរ! ដែលមិនមែនជាសកម្មភាពបំពាននរណា ហើយងាយក្នុងការយល់អត្ថន័យបង្កប់ទៅទៀត”
សៅ ស្រីម៉ៅ សិល្បករ ទីសំចត

លោក នួន សុខចាន់ត្រា សិល្បករ និងគ្រូឧទ្ទេសបង្រៀន (វិទ្យាសាស្ត្រ) និងអប់រំសិល្បៈ នៃមជ្ឈមណ្ឌលគរុកោសល្យភូមិភាគឦសាន ខេត្តស្ទឹងត្រែង មានប្រសាសន៍ថា សិល្បៈមិនមែនផ្លាស់ប្តូរតែការគិតទេ ប៉ុន្តែផ្លាស់ប្តូរទាំងបេះដូងមនុស្សទៀត ដើម្បីឱ្យមានការផ្លាស់ប្តូរប្រកបដោយនិរន្ដរភាព សិល្បៈជាឧបករណ៍ដ៏សំខាន់សម្រាប់ការផ្លាស់ប្តូរ ព្រោះសិល្បៈគឺជាជីវិត ។
“សិល្បៈជាវិធីសាស្រ្តមួយដ៏ទូលំ ទូលាយ ហើយក៏ជាវិធីសាស្រ្តមួយដែលធ្វើឱ្យយើងបត់បែនបានស្រួល ហើយក៏ជាមធ្យោបាយមួយដែលគេអាចប្រើគ្រប់បរិបទបាន សូម្បីតែអ្នកនយោបាយ អ្នកមិនមែននយោបាយ ព្រះសង្ឃ មនុស្សមានផ្នត់គំនិតនិន្នាការទាំងអស់ គឺសុតសឹងតែអាចយកមធ្យោបាយសិល្បៈទៅប្រើជាមួយបាន សិល្បៈជាមធ្យោបាយប្រកបដោយសន្តិភាព”
នួន សុខចាន់ត្រា សិល្បករ និងគ្រូឧទ្ទេសបង្រៀន(វិទ្យាសាស្ត្រ) និងអប់រំសិល្បៈនៃ មជ្ឈមណ្ឌលគរុកោសល្យភូមិភាគឦសាន ខេត្តស្ទឹងត្រែង
យ៉ាងណា អ្វីដែលលោករំពឹងទៅខាងមុខទៀត មិនថា ក្នុងនាមជាគ្រូ ឬក្នុងនាមជាសិស្ស គឺពុំចង់ឱ្យបាត់បង់នូវអ្វីដែលខិតខំកសាងមកនោះទេពេលដែលបង្កើតស្នាដៃបានហើយ ដូច្នេះលោកសង្ឃឹមថា គម្រោងនឹងបន្តការគាំទ្រ និងមាននិរន្តភាពបន្តទៅមុខ។

គួរជម្រាបជូនថា គម្រោងសិល្បៈពនេចរ (NomadiX Art Tour) បានបង្កើតឡើងក្នុងឆ្នាំ២០២០ ដោយក្រុមសិល្បករទីសំចត និង Anicca Foundation ក្នុងគោលបំណងពាំនាំយកបទពិសោធន៍សិល្បៈទៅកាន់ប្រជាជន និងសិស្សានុសិស្សនៅតាម តំបន់ដាច់ស្រយាលនានាក្នុងប្រទេសកម្ពុជា តាមរយៈការបង្កើតសកម្មភាពសិក្ខាសាលាចម្រុះនៃសិល្បៈ សូនរូប ការចាក់បញ្ចាំងភាពយន្ត កិច្ចពិភាក្សារវាងប្រជាជនក្នុងតំបន់ និងសិល្បករ ជាពិសេស គឺការបង្ហាញជូនសិល្បៈទស្សនីយភាពដែលជាមរតកសិល្បៈប្រចាំខេត្ត នីមួយៗ។
កន្លងមក គម្រោង «សិល្បៈពនេចរ» បានកើតឡើងនៅតាមបណ្តាខេត្តមួយចំនួនដូចជា កំពត សៀមរាប កំពង់ចាម ក្រចេះ ស្ទឹងត្រែង ដោយសកម្មភាពនៅតាមទីតាំងនីមួយៗតែងឆ្លុះបញ្ចាំងទៅលើប្រធានបទសំខាន់ៗ ដូចជា គុណតម្លៃ និងតួនាទីរបស់សិល្បៈនៅក្នុងសហគមន៍ និងការប្រើប្រាស់សិល្បៈដើម្បីរំលេចពីកង្វល់នៃការប្រែប្រួលអាកាសធាតុជាដើម៕






























