នៅកម្ពុជា ម្ដាយឪពុក ឬអាណាព្យាបាល ដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ ក្នុងការចិញ្ចឹមបីបាច់ថែរក្សាកុមារ ឱ្យមានការលូតលាស់ល្អ ទាំងបញ្ញា ស្មារតី កាយសម្បទា និងសីលធម៌។ របាយការណ៍ពីវិទ្យាសាស្ថានជាតិស្ថិតិ (CDHS) ​ឆ្នាំ២០២៣ បង្ហាញថា កុមារកម្ពុជាអាយុចន្លោះពី១ ទៅ១៤ឆ្នាំ ចំនួន ៦៦% បានប្រឈមមុខ​នឹងការអប់រំដោយប្រើ​អំពើហិង្សាលើរាងកាយនៅផ្ទះ។ ខណៈនៅឆ្នាំ ២០២៤ យូនីសែហ្វ បង្ហាញថា ការចិញ្ចឹមកូនបែបវិជ្ជមាននៅកម្ពុជា​ កំពុងមានការកើនឡើង។

ទន្ទឹមនឹងការចិញ្ចឹមបីបាច់បែបផ្ដាច់ការ នៅមានចំនួនច្រើននៅឡើយ តើអាណាព្យាបាលគួរអនុវត្តវិធីសាស្ត្រចិញ្ចឹមបីបាច់កូនបែបណា ដើម្បីឱ្យស្របនឹងបរិបទកុមារកម្ពុជា?

លោក អ៉ីង វន្នី អ្នកជំនាញផ្នែកអប់រំកុមារតូច និងជា ស្ថាបនិក និងនាយកប្រតិបត្តិ Kinder Early Learning (KEL) មានប្រសាសន៍ថា វិធីសាស្ត្រចិញ្ចឹមបីបាច់កុមារ គឺមានច្រើនប្រភេទ និងមានរបៀបអនុវត្តផ្សេងៗគ្នា ប៉ុន្តែសម្រាប់កុមារកម្ពុជាដែលរស់នៅក្នុងសង្គម មានវប្បធម៌ គោរពចាស់ទុំ ការឱនលំទោន និងចេះគួរសម វិធីសាស្ត្រ បែបដឹកនាំគ្រប់គ្រង (Authoritative parenting) គឺជាវិធីសាស្ត្រ មានប្រសិទ្ធភាព និងសមស្របបំផុត។

លោក វន្នី បន្តថា មូលហេតុដែលវិធីសាស្ត្រនេះល្អសម្រាប់កុមារកម្ពុជា ព្រោះការចិញ្ចឹមកូន តាមបែបដឹកនាំគ្រប់គ្រង គឺជាការប្រកាន់ផ្លូវកណ្ដាល មានន័យថា អាណាព្យាបាល ផ្ដល់ក្ដីស្រឡាញ់ ការចូលចិត្ត និងការកោតសរសើរ ប៉ុន្តែក៏មានវិន័យ និងច្បាប់ទម្លាប់សម្រាប់កូន។

លោកបានលើកឧទាហរណ៍ អំពីការចិញ្ចឹមកូនតាមបែបដឹកនាំគ្រប់គ្រងថា ក្រៅពីផ្ដល់ក្ដីស្រឡាញ់ អាណាព្យាបាល អាចមានច្បាប់ទម្លាប់សម្រាប់កូន ដូចជា ពេលនៅផ្ទះ ត្រូវជួយការងារផ្ទះ ធ្វើកិច្ចការសាលា និងមានពេលវេលាជាក់លាក់លេង ឬមើលទូរស័ព្ទ ហើយនៅពេលចេញក្រៅផ្ទះ មិនត្រូវលួចរបស់គេ មិនចោលសំរាមក្រៅធុង និងដើរលេងយប់លើសម៉ោងជាដើម។

អ្នកជំនាញកុមារតូចរូបនេះ បានសង្កត់ធ្ងន់ថា តាមការស្រាវជ្រាវជាច្រើនរកឃើញថា កុមារកើតមក គឺឆ្លាតជាងឪពុកម្ដាយរួចទៅហើយ ដូច្នេះការងាររបស់ឪពុកម្ដាយគឺគាំទ្រ ការពារកូន ហើយកុមារនឹងលូតលាស់ខ្លួនឯង។

“កុមារកើតមកគឺឆ្លាតជាងឪពុកម្ដាយខ្លួនរួចទៅហើយ ព្រោះពីមួយជំនាន់ទៅមួយជំនាន់ ទាំងវិទ្យាសាស្ត្រ ទាំងម្ហូបអាហារ ទាំងអ្វីៗទាំងអស់ រួមទាំងបច្ចេកវិទ្យា គឺសុទ្ធតែរីកចម្រើន។ ដូច្នេះ ការងាររបស់ឪពុកម្ដាយគឺ គាំទ្រ ការពារកូន ហើយកុមារនឹងលូតលាស់ខ្លួនឯង… គ្រាន់តែការពារ និងគាំទ្រ គឺជួយកុមារបាន…”

ចំពោះការចិញ្ចឹមតាមដោយប្រើហិង្សា ឬផ្ដាច់ការ ដែលអាណាព្យាបាល ប្រើសិទ្ធិអំណាច ដើម្បីគ្រប់គ្រងកូន កុមារ អាចប្រឈមនឹងភាពតានតឹង ភ័យខ្លាច និងរៀនមិនចូល ឬជួនកាលអាចឈានដល់កម្រិតបាក់ស្បាត ដែលនាំឱ្យប៉ះពាល់ខ្លាំង ទាំងផ្លូវកាយ និងផ្លូវចិត្តកុមារ, នេះបើតាមការបញ្ជាក់របស់ លោក អ៉ីង វន្នី។

បើតាម លោក អ៉ីង វន្នី ជាទូទៅ វិធីសាស្ត្រចិញ្ចឹមកូន មាន ៤ សំខាន់ៗ ដែលក្នុងនោះរួមមាន វិធីសាស្ត្រដឹកនាំគ្រប់គ្រង, វិធីសាស្ត្រផ្ដាច់ការ, វិធីសាស្ត្រអនុញ្ញាត (កូនអាចធ្វើអ្វីក៏បាន) និងវិធីសាស្ត្រមិនខ្វល់ (Neglectful Parenting)។ យ៉ាងណាក៏ដោយ វិធីសាស្ត្រ ដឹកនាំគ្រប់គ្រង គឺមានប្រសិទ្ធភាព និងសក្តិសមបំផុតក្នុងបរិបទប្រទេសកម្ពុជា៕