បើទោះជាកំពុងសិក្សានៅថ្នាក់មហាវិទ្យាល័យ កញ្ញា ម៉ិចព្រីង សិរិនី បានប្រើប្រាស់ពេលវេលាទំនេរពីការសិក្សា ចូលរួមជាអ្នកស្ម័គ្រចិត្ត ទៅធ្វើការបណ្តុះបណ្តាលសិស្សស្រីប្រមាណ១០០នាក់ដែលកំពុងរស់នៅខេត្តតំបន់ដាច់ស្រយាល ឱ្យស្វែងយល់ និងចេះពីជំនាញ STEM ដែលជាជំនាញផ្ដោតទៅលើវិទ្យាសាស្ត្រ, បច្ចេកវិទ្យា, វិស្វកម្ម និងគណិតវិទ្យា។
កញ្ញា ម៉ិចព្រីង សិរិនី បច្ចុប្បន្នជានិស្សិតឆ្នាំទី៣ ជំនាញបច្ចេកវិទ្យាវិស្វកម្មចំណីអាហារ នៃសាកលវិទ្យាល័យភូមិន្ទភ្នំពេញ និងក៏ជាសហស្ថាបនិក STEMUNITY ។ កញ្ញាបានរៀបរាប់ថា កត្តាដែលជំរុញឱ្យរូបនាងចង់បណ្ដុះបណ្ដាលក្មេងស្រីក្នុងវិស័យស្ទែម គឺដោយសារចង់បង្កើតអ្នកដឹកនាំស្រ្តីក្នុងវិស័យស្ទែមឱ្យកាន់តែច្រើន ដើម្បីផ្ដល់ជាគំរូទៅដល់ក្មេងស្រីដទៃទៀតអាចសម្រេចគោលដៅរបស់ខ្លួនក្នុងការចាប់យកជំនាញស្ទែម។ កញ្ញា ម៉ិចព្រីង សិរិនី បន្តថា ក្មេងស្រីជាមនុស្សដែលមានភាពច្នៃប្រឌិដ្ឋខ្ពស់ ឆ្លាត និងឆាប់ចាប់បានចំណេះដឹងថ្មីៗ ហើយការបង្រៀនក្មេងស្រីពីវិស័យស្ទែម គឺជារឿងមួយដ៏សំខាន់ក្នុងការបណ្ដុះបណ្ដាលនូវធនធានជំនាន់ក្រោយ។

និស្សិតវ័យ២១ឆ្នាំរូបនេះ បន្ថែមថា រូបនាងបានចូលរួមការងារស្ម័គ្រចិត្ត និងភាពជាអ្នកដឹកនាំស្រ្តីក្នុងអំឡុងពេលរៀនថ្នាក់ទី១២ នៅក្នុងឆ្នាំ២០១៩។ បន្ទាប់មកនៅឆ្នាំ២០២៣ ទើបនាងចាប់ផ្ដើមយកចំណេះដឹងដែលរៀនបានទៅបង្កើតជាគម្រោងក្នុងផ្នែកស្ទែម ដោយរៀបចំកម្មវិធីបណ្ដុះបណ្ដាលក្មេងស្រីទាក់ទងជំនាញស្ទែម រួមមាន ជំនាញបច្ចេកវិទ្យាវិស្វកម្មចំណីអាហារ, ការបង្កើតហ្គេម, 3D Printing, ការសរសេរកូដ និងការតចរន្តភ្លើងជាដើម។
យុវតីមកពីខេត្តតាកែវរូបនេះ បន្ថែមថា សម្រាប់គម្រោងបច្ចេកវិទ្យាចំណីអាហារ មានរយៈពេល ១ខែទៅ៣ខែ ដោយបង្រៀនសិស្សឱ្យចេះអភិវឌ្ឍគំនិត និងកែច្នៃរបស់ដែលមានស្រាប់ក្នុងសហគមន៍។ ឧទាហរណ៍ បើក្នុងសហគមន៍សម្បូរស្វាយ គេអាចកែច្នៃផ្លែស្វាយ ធ្វើជាទឹកស្វាយ ដំណាប់ស្វាយ ដែលគិតគូរដល់សុវត្ថិភាពចំណីអាហារជាដើម។ ហើយសម្រាប់ការបង្រៀនអំពីការបង្កើតហ្គេម (Game Development) គឺមានរយៈពេល១ខែទៅ៣ខែ ដោយប្រើប្រាស់កម្មវិធី Consac3 ផ្ដល់ដោយយូនីសេហ្វ សហការជាមួយក្រសួងអប់រំ បង្រៀនសិស្សគូស Picosat ធ្វើរូបឱ្យមានចលនា និងបណ្ដុះគំនិតជាសាច់រឿង។ លើសពីនេះ បង្រៀនសិស្សស្វែងរកបញ្ហា ចេះដោះស្រាយបញ្ហាបង្កើតទៅជាហ្គេម ដើម្បីឱ្យអ្នកលេងហ្គេមផ្សេងទៀតអាចលេងបាន។
ដោយឡែកសម្រាប់គម្រោង 3D Printer ជាគម្រោងមួយដែលនាងយកទៅបង្រៀននៅខេត្តស្ទឹងត្រែង មានរយៈពេល៦ខែ ដោយបង្រៀនសិស្សជា៣ផ្នែក រួមមាន ទី១. ការគូស Program Solid Work ទី២. ការប្រើប្រាស់ម៉ាស៊ីន 3D Printing និងទី៣. របៀបសរសេរកូដ។ ក្រៅពីនេះ ក៏បង្រៀនសិស្សអំពីជំនាញរចនា (Design) ក៏ដូចជាបង្រៀនសិស្សឱ្យចេះគូសផែនទីគំនិត និងគិតពីសហគ្រិនភាព។




អ្នកបណ្ដុះបណ្ដាលក្មេងស្រីផ្នែកស្ទែមរូបនេះ លើកឡើងថា បច្ចុប្បន្នវិស័យអប់រំចាប់ផ្ដើមអភិវឌ្ឍផ្នែកស្ទែម រួមមាន សាលាជំនាន់ថ្មី សាលាគំរូមួយចំនួននៅតាមខេត្ត ដោយបានបង្កើតជាក្លឹបសិក្សា ដូចនេះ សិស្សានុសិស្ស គួរចូលរួមក្នុងក្លិបទាំងនោះដើម្បីអភិវឌ្ឍសមត្ថភាពរបស់ខ្លួន។ ទន្ទឹមគ្នានេះ សិស្សានុសិស្សក៏អាចចូលរួមជាមួយ STEMUNITY ដែលបង្រៀនសិស្សទាក់ទងនឹងស្ទែម ដោយអាចសាកសួរព័ត៌មាន និងប្រឹក្សាយោបល់បន្ថែម។
ក្នុងនាមជាក្មេងស្រីដែលឆ្លងកាត់ផ្នែកស្ទែម ធ្លាប់ប៉ះទង្គិចជាមួយពាក្យសម្ដីអ្នកដទៃមិនឱ្យតម្លៃក្មេងស្រីចាប់យកជំនាញស្ទែម កញ្ញា ម៉ិចព្រីង សិរិនី បានលើកទឹកចិត្តប្អូនៗសិស្សានុសិស្សជំនាន់ក្រោយ គួរតែដើរតាមក្ដីស្រមៃ និងក្ដីសុបិន្តរបស់ខ្លួនឯង ព្រោះប្អូនៗកំពុងតែបើកផ្លូវសម្រាប់មនុស្សជំនាន់ក្រោយៗ។ “បើបងធ្វើបានប៉ុណ្ណឹង ប្អូនៗនឹងធ្វើបានល្អជាងនឹង ព្រោះបងបានបើកផ្លូវរួចហើយ សង្ឃឹមថាពួកយើងនឹងចូលរួមទាំងអស់គ្នា ក្នុងការអភិវឌ្ឍសហគមន៍មួយដោយក្ដីស្រឡាញ់!”៕






























