ការវិភាគពហុសិក្សាថ្មីមួយ ដែលបានចេញផ្សាយនៅក្នុង BMJ Journal ដែលបានសួរមនុស្សពេញវ័យជាង ២ម៉ឺននាក់ក្នុងប្រទេសអង់គ្លេស និងវែល អំពីកូនរបស់ពួកគេ បានរកឃើញថា កុមារដែលត្រូវបានគេរំលោភបំពានដោយពាក្យសម្ដី ត្រូវប្រឈមនឹងហានិភ័យសុខភាពផ្លូវចិត្តរយៈពេលវែងដូចគ្នាទៅនឹងកុមារដែលទទួលរងអំពើហិង្សាលើរាងកាយដែរ។
អ្នកស្រាវជ្រាវបានរកឃើញថា មនុស្សពេញវ័យដែលទទួលរងការរំលោភបំពានផ្លូវចិត្តក្នុងវ័យកុមារ តាមរយៈការប្រមាថ ចំអក និងទទួលរងការអាម៉ាស់ បានរាយការណ៍ពីស្ថានភាពសុខុមាលភាពផ្លូវចិត្តរបស់គេមិនល្អ ហើយក្នុងករណីខ្លះ ពួកគេទទួលរងផលប៉ះពាល់ច្រើនជាងអ្នកដែលទទួលរងការរំលោភបំពានលើរាងកាយទៅទៀត។

ការរំលោភបំពានដោយពាក្យសម្ដី គឺខុសពីការខកចិត្ត ឬការដំឡើងសំឡេងមួយគ្រា។ វាកើតឡើងនៅពេលដែលភាគីម្ខាងប្រើភាសា ដើម្បីគ្រប់គ្រង បំបាក់មុខ គំរាមកំហែង ឬមើលងាយ ហើយការប្រើភាសាទាំងនេះម្ដងហើយម្ដងទៀត នឹងក្លាយជាប្រភពនៃភាពតានតឹងលើសកម្រិត។
នៅក្នុងការសិក្សា មនុស្សពេញវ័យដែលបានជួបប្រទះនឹងការរំលោភបំពានដោយពាក្យសម្ដីនៅវ័យកុមារ មានកម្រិតសុខុមាលភាពផ្លូវចិត្តទាបជាង មនុស្សទូទៅ ១,៦៤ដង ខណៈអ្នករងការបំពានលើរាងកាយ មានបញ្ហាផ្លូវចិត្តទាបជាងមនុស្សទូទៅ ១,៥២ដង។ ដោយឡែក អ្នកដែលរងការបំពានទាំងផ្លូវកាយ និងផ្លូវចិត្ត បានរាយការណ៍ថា មានសុខុមាលភាពផ្លូវចិត្តទាបជាងមនុស្សទូទៅ ដល់ទៅ២ដង។

ការរំលោភបំពាននេះទៀតសោត ពេលខ្លះ អាចលេចឡើងតាមរយៈការនិយាយកំប្លែង ការដាក់វិន័យ ឬការនិយាយត្រង់ៗ។ ប្រសិនបើអាណាព្យាបាលបង្ការតែការរំលោភបំពានរាងកាយ ហើយមិនយកចិត្តទុកដាក់លើការរំលោភបំពានដោយប្រើពាក្យសម្ដី អាចជំរុញឱ្យមានការរំលោភបំពាន ដោយប្រើពាក្យសម្ដីកាន់តែច្រើន។
ដើម្បីបង្ការការរំលោភបំពាន ដោយប្រើពាក្យសម្ដី អាណាព្យាបាលអាចអនុវត្តវិធីសាស្ត្រមួយចំនួនដូចជា ធ្វើជាអ្នកណែនាំបង្ហាញផ្លូវដល់កុមារ ជាជាងការបន្ទោសបង្អាប់, បង្ហាញដំណោះស្រាយនៅពេលកុមារបង្កកំហុសអ្វីមួយ និងធ្វើជាអ្នកគាំទ្រនៅពេលកុមារត្រូវការជំនួយ៕































