កញ្ញា សៀង សុខចេង អ្នកផលិតមាតិកាឯករាជ្យ អំពីការអភិវឌ្ឍខ្លួន និងអានសៀវភៅ បានឱ្យដឹងថា ការអានសៀវភៅប្រៀបដូចជាការទទួលទានអាហារដែរ ព្រោះគោលបំណង នៃការបរិភោគ គឺដើម្បីទទួលបានជីវជាតិ និងរសជាតិ! ចំណែកការអានវិញ គឺដើម្បីទាញយកចំណេះដឹងប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាព, ដូច្នេះ ការកត់ត្រា និងការឆ្លុះបញ្ចាំងអំឡុងពេលអាន និងក្រោយពេលអាន គឺប្រៀបដូចជាផ្នែកមួយ ដែលយើងទំពាអាហារដូច្នោះដែរ។

តាមរយៈបទពិសោធន៍ជាង១៤ឆ្នាំ នៃការអានសៀវភៅ, ដំបូងៗកញ្ញា សុខ ចេង ពុំទាន់មានទម្លាប់កត់ត្រានៅឡើយទេ គឺអានគ្រាន់ជាការកម្សាន្ត និងការស្វែងរកខ្លួនឯងប៉ុណ្ណោះ។ ប៉ុន្តែនៅពេលអានសៀវភៅ បានចំនួនប្រហែល១០០ក្បាល រួចត្រឡប់ទៅមើលសៀវភៅចាស់ៗវិញ កញ្ញាក៏រកឃើញថា ហាក់ពុំចាំអ្វីទាំងអស់ រហូតមានពេលខ្លះ ភ្លេចថា បានអានសៀវភៅ ខណៈដែលក្នុងសៀវភៅទាំងនោះខ្លួនឯងធ្លាប់កត់ ធ្លាប់គូសចំណាំ។ នេះវាជាពេលមួយដែល កញ្ញា ចាប់ផ្តើមមើលឃើញពីគុណតម្លៃ នៃការកត់ត្រា និងការឆ្លុះបញ្ចាំងពេលអានសៀវភៅ រួមទាំងចាប់ផ្តើមពិសោធន៍ខ្លួនឯងទៅនឹងទម្លាប់នៃកត់ត្រា និងឆ្លុះបញ្ចាំងពេលអាន។

“យ៉ាងហោចណាស់សៀវភៅដែលធ្លាប់អាន ទោះមិនចាំទាំងអស់ ក៏នៅមានកន្លែងណាមួយដែលចាំ និងអាចចែករំលែកបន្តបាន! ដូច្នេះចំណុចទីមួយ ដែលយើងគួរសួរខ្លួនឯងជាមុន គឺថា តើយើងត្រូវការកត់ត្រាពេលអានដើម្បីអ្វី ព្រោះគោលបំណង នៃការអានសៀវភៅរបស់មនុស្សម្នាក់ៗ ខុសៗគ្នា”

កញ្ញា សៀង សុខចេង អ្នកផលិតមាតិកាឯករាជ្យ អំពីការអភិវឌ្ឍខ្លួន និងអានសៀវភៅ

ត្បិតវិធីសាស្រ្តពុំអាចឆ្លើយតបនឹងមនុស្សគ្រប់គ្នា ប៉ុន្តែយើងអាចពិសោធន៍ ឬស្វែងរកមើលអ្វីដែលយើងត្រូវការ ជាមួយគ្នានោះ សុខ ចេង បន្តចែករំលែកថា កញ្ញាចូលចិត្តកត់សម្រង់ពាក្យសម្តី គោលគំនិតសំខាន់ៗនៅក្នុងសៀវភៅ ការលើកយកហេតុផល និងភ័ស្តុតាងក្នុងការបញ្ជាក់ ។ ហើយជាបទពិសោធន៍ជាក់ស្តែងមួយទៀត គឺការកត់ត្រា រួចបម្លែងទៅជាវីឌេអូ និងអធិប្បាយអំពីអត្ថន័យសំខាន់ៗ ដើម្បីជាប្រយោជន៍សម្រាប់ខ្លួនឯងផង និងទស្សនិកជនផង។

“អ្នកដែលអានសៀវភៅ បើជ្រុលជាយកពេលអានហើយ គួរឆ្លៀតពេលបន្តិចទៀតដើម្បីកត់ត្រាទុកសម្រាប់ប្រើប្រាស់នៅថ្ងៃក្រោយ ទោះបីជាមិនដឹងថា ប្រើប្រាស់ក្នុងទម្រង់អ្វីក៏ដោយ ប៉ុន្តែវាជាប្រភពធាតុដើមមួយដែលមានតម្លៃ”

កញ្ញា សៀង សុខចេង អ្នកផលិតមាតិកាឯករាជ្យ អំពីការអភិវឌ្ឍខ្លួន និងអានសៀវភៅ

ងាកមករៀបរាប់ អំពីដំណើរការអាន និងការកត់ត្រាដែលមានប្រសិទ្ធភាពសម្រាប់ កញ្ញា សុខចេង ផ្ទាល់ គឺ ជំហានទីមួយ អានបែបណាក៏បាន មិនថាការកម្សាន្ត ឬការអប់រំ​ គឺអាចអានបណ្តើរ គូសចំណុចទាក់ទាញបណ្តើរ ឬពេលខ្លះទៀតសរសេរអំពីចំណាប់អារម្មណ៍របស់ខ្លួនឯង។ កញ្ញា សុខចេង បន្តថា ការអានសៀវភៅ ជារឿងមួយដែលឯកជនខ្លាំងណាស់ មនុស្សម្នាក់ៗ មានចំណាប់អារម្មណ៍ខុសៗគ្នា ដូច្នេះវាសំខាន់ណាស់ដែលយើងរកឱ្យឃើញថា តើខ្លួនឯងគិតយ៉ាងដូចម្តេចចំពោះចំណុចដែលបានអាន ឬគិតយ៉ាងម៉េច ចំពោះសៀវភៅដែលអានចប់។ បន្ទាប់មក យើងអាចយក​គោលគំនិតទាំងអស់មកប្រមូលផ្តុំចូលគ្នា ហើយវិភាគថា តើដូចនឹងអ្វីដែលយើងចូលចិត្ត ឬអត់? ដោយឡែក ការអានលើកទីពីរ មិនផ្តោតខ្លាំងដូចកាលពីលើកទីមួយពេកទេ ប៉ុន្តែនៅតែកត់ត្រា ចំណុចទាក់ទាញដដែល និងចាប់ផ្តើមសរសេរចេញមកក្រៅ ដូចជាសម្រង់សម្តីល្អៗ ទិន្នន័យល្អៗ និងទឡ្ហីករណ៍ដែលមានក្នុងសៀវភៅបានលើកឡើង។ ហើយអ្វីដែលកាត់តែពិសេសនៅត្រង់ចំណុចនេះ គឺការចម្រាញ់យកចំណុចដែលមានខ្លឹមបំផុតនៅក្នុងសៀវភៅ។

នៅដំណាក់កាលខ្លះ ប្រភេទសៀវភៅខ្លះ កញ្ញា សុខចេង បានអានជាលើកទីបី ជាពិសេសសៀវភៅទស្សនវិជ្ជា ដោយចម្រាញ់អត្ថន័យសៀវភៅឱ្យកាន់តែខ្លីជាងមុន ប៉ុន្តែរក្សាអត្ថន័យឱ្យនៅដដែល។ កញ្ញា រំលេចបន្ថែមថា ជំនាញក្នុងការសង្រួបសង្រួមអត្ថន័យឱ្យខ្លី ជាអ្វីដែលពិភពលោកកំពុងតែត្រូវការនាពេលបច្ចុប្បន្ន ពីព្រោះព័ត៌មានច្រើនសម្បូរបែប ដែលត្រូវការឱ្យទាញយកអត្ថន័យចាំបាច់តែប៉ុណ្ណោះ៕