យុវជនមួយចំនួនដែលកំពុងស្ថិតក្នុងស្ថានភាពផ្លូវចិត្តមិនល្អ ម្តងម្កាល អាចបណ្តាលឱ្យពួកគេភ្លេចគិតទៅដល់គុណតម្លៃរបស់ខ្លួនឯង ទើបកម្មវិធីនិយាយជាសាធារណៈរបស់ RYL បានលើកយកប្រធានបទដោយចោទជាសំណួរថា តើជីវិតមានតម្លៃប៉ុន្មាន? ហើយជីវិតប្តូរបានដោយទឹកប្រាក់ដែរឬទេ? អ្នកស្រី នុត រត្ថា នាយិកាប្រតិបត្តិការ នៃក្រុមហ៊ុន អប្សរា មេឌា សឺវីស មានប្រសាសន៍ថា ជីវិតមានតម្លៃប៉ុន្មាន ប្រហែលជាមិនមែនប្រធានបទថ្មីពេកទេ នៅពេលដែលនិយាយអំពីតម្លៃជីវិត ដោយហេតុថា បើតាមការនិទានតៗគ្នា គេប្រាប់ថា ប្រសិនបើយើងនៅកន្លែងមួយ ដែលមិនបានផ្តល់តម្លៃឱ្យ យើងត្រូវចាកចេញពីកន្លែងនោះដើម្បីទៅរកកន្លែងមួយដែលត្រឹមត្រូវ រួមទាំងសាកសមទៅនឹងតម្លៃរបស់យើង។

តែយ៉ាងណា នៅចន្លោះដែលយើងចាកចេញពីមនុស្សម្នាក់ ទៅមនុស្សម្នាក់ទៀត អ្នកស្រីយល់ថា មិនគួរណាយើងគ្រាន់តែចាកចេញ ដោយស្ងាត់ៗនោះទេ គួរតែមានការឆ្លើយតប ឬផ្តល់ជាមតិត្រឡប់ ដើម្បីឱ្យភាគីម្ខាងទៀតបានដឹងថា តើអ្វីខ្លះដែលមានកំហុសខុសឆ្គងមកលើអ្នក ឬថា តើអ្វីខ្លះដែលគួរកែប្រែដើម្បីឈានទៅរកលទ្ធផលវិជ្ជមានជារួមទាំងអស់គ្នា។

ការចាកចេញ គួរតែធ្វើឱ្យបុគ្គលដែលមិនផ្តល់តម្លៃមានការភ្ញាក់រឭកខ្លះ ឱ្យគាត់ទទួលស្គាល់ខ្លះ ថា គាត់បានធ្វើខុសចំពោះយើង។ មិនគួរណាចាកចេញដោយមិនបានឆ្លើយតបអ្វីទាំងអស់នោះទេ ព្រោះអ្នកដែលអត់ដឹង គាត់នឹងអត់ដឹងហើយបន្តធ្វើខុសរហូត។

អ្នកស្រី នុត រត្ថា នាយិកាប្រតិបត្តិការ នៃក្រុមហ៊ុន អប្សរា មេឌា សឺវីស

អ្នកស្រីបន្តឱ្យដឹងថា សួរខ្លួនឯងសិន ហេតុអ្វីបានជាគេមិនឱ្យតម្លៃយើង? ហេតុអ្វីបានជាគេមិនផ្តល់ការគោរពឱ្យយើង? នៅពេលដែលបុគ្គលម្នាក់ មិនផ្តល់តម្លៃឱ្យយើង អាចថា គឺដោយសារតែយើងជាអ្នក​អនុញ្ញាតឱ្យភាគីម្ខាងទៀត ធ្វើសកម្មភាពមិនល្អ ចំពោះអ្នកម្តងហើយម្តងទៀត ដោយសារតែភាពអត់ធ្មត់ ឬដោយក្ដីអាណិតស្រឡាញ់ រួមទាំងជឿថា ភាពល្អប្រសើរ ឬការកែប្រែនឹងកើតមានតាមរយៈការលើកលែង និងផ្តល់ឱកាស ទន្ទឹមគ្នានោះ អ្នកស្រីបានចែករំលែក គន្លឹះប្រាំចំណុចដើម្បីពង្រឹងនិងរក្សាគុណតម្លៃជីវិតខ្លួនឯង។

១.  ទទួលស្គាល់ថាខ្លួនឯងមានតម្លៃ ៖ ដើម្បីឆ្លើយតប និងទាមទារតម្លៃរបស់យើងត្រឡប់មកវិញ គួរតែហ៊ានឱ្យតម្លៃខ្លួនឯងជាមុនសិន និងត្រូវតែទទួលស្គាល់ថា យើងគឺជាមនុស្សម្នាក់ដែលមានតម្លៃ។ មនុស្សម្នាក់មានតម្លៃ គឺមានន័យថា យើងស្រឡាញ់ខ្លួនឯង ជឿជាក់លើខ្លួនឯង និងដឹងច្បាស់អំពីសមត្ថភាពនិងចេតនារបស់ខ្លួន។

២. ហ៊ានបដិសេធ ៖ ការបដិសេធ មិនមែនជាជំនាញដែលមនុស្សគ្រប់គ្នាសុទ្ធតែមានជាប់នឹងខ្លួនពីកំណើតនោះទេ ខណៈវាជាជំនាញមួយជួយសម្រួលដល់ការប្រាស្រ័យទាក់ទងក្នុងដំណើរការសិក្សា អាជីពការងារ និងរបៀបរស់នៅប្រចាំថ្ងៃ អ្នកស្រី រត្ថា បានបន្តឱ្យដឹងថា អ្នកទាំងអស់គ្នាត្រូវហ៊ាននិយាយថា “ទេ” ក្នុងកាលៈទេសៈដែលចាំបាច់មួយ ហ៊ានប្រាប់ថាខ្ញុំអត់ចូលចិត្ត ឬខ្ញុំអត់ចង់ទៅ  និងហ៊ានប្រាប់ពីជម្រើសខ្លួនឯង កុំអនុញ្ញាតឱ្យអ្វីៗទាំងអស់សុទ្ធតែត្រូវអ្នកដទៃសម្រេសចិត្តជំនួសយើងរហូតនោះ ។

៣. ទំនាក់ទំនងមានដែនកំណត់ ៖ រាល់ទំនាក់ទំនងទាំងអស់ យើងត្រូវមានដែលកំណត់របស់ខ្លួនពាក់ព័ន្ធនឹងការប្រើប្រាស់ពាក្យសម្តី ប្រើប្រាស់ពេលវេលា កំណត់ចំនួនដងនៃការអធ្យាស្រ័យ និងការអត់ឱនក៏ត្រូវមានដែនកំណត់ មិនថា កន្លែងធ្វើការ មិត្តភ័ក្រ្ត ឬមួយក៏មនុស្សជាទីស្រឡាញ់ណាម្នាក់។

៤. ហ៊ាននិយាយពីអារម្មណ៍ខ្លួនឯង ៖ ក្រៅពីការរក្សាដែនកំណត់ច្បាស់លាស់ ជំហានបន្ទាប់គឺហ៊ាននិយាយពីអារម្មណ៍ខ្លួនឯង យើងអត់ចាំបាច់ធ្វើជាមនុស្សល្អគ្រប់ពេលទេ យើងអត់មានតួនាទីត្រូវធ្វើជាមនុស្សល្អគ្រប់ពេលទេ ប្រសិនបើមិនសប្បាយចិត្តត្រូវហ៊ាននិយាយថា ខ្ញុំអត់សប្បាយចិត្តចំពោះទង្វើបែបនេះ ឬបែបនោះ។

៥. បង្ហាញចេញអំពីជម្រើស ៖ គួរបង្ហាញឱ្យភាគីដែលមិនផ្តល់តម្លៃអ្នកដទៃបានដឹងដែរថា យើងក៏មានជម្រើសដូចគ្នា ព្រោះថា មនុស្សមួយចំនួន ហាក់មិនបានយល់អំពីការលះបង់ ឬក៏សន្តានចិត្តរបស់យើងទេ ។

អ្នកស្រីបន្តថា ប្រសិនបើអនុវត្តន៍ប្រាំចំណុចនេះហើយ គេនៅតែមិនផ្តល់តម្លៃ មិនអាចកែប្រែ គឺគ្រប់គ្រាន់ដល់ពេលមួយដែលយើងអាចសម្រេចចិត្តបានថា គួរតែចាកចេញ។ ប៉ុន្តែមុននឹងចាកចេញ គួរតែធ្វើរឿងរ៉ាវខ្លះៗឱ្យយើងបានអស់ចិត្តជាមុនសិន។ តម្លៃរបស់យើង ស្ថិតនៅលើការសម្រេចចិត្ត ហើយការសម្រេចចិត្តបែបណា ជីវិតរបស់យើងនឹងទៅជាបែបនោះដូចគ្នា៕