គ្រូបង្រៀនល្អគឺមិនត្រឹមតែមានចំណេះដឹងជ្រាលជ្រៅក្នុងមុខវិជ្ជាដែលបង្រៀនប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែរួមមានលក្ខណៈសម្បត្តិ និងជំនាញនានាដែលជួយឱ្យសិស្សទទួលបានបទពិសោធន៍ពេញលេញ​ពីការរៀន ធ្វើឱ្យថ្នាក់រៀនមានភាពរីករាយ និងធ្វើឱ្យសិស្សចង់រៀន។

ឯកឧត្តមបណ្ឌិត សាន វឌ្ឍនា អនុរដ្ឋលេខាធិការក្រសួងអប់រំ យុវជន និងកីឡា មានប្រសាសន៍ថា ដើម្បីក្លាយជាគ្រូដែលជួយសិស្សឱ្យទទួលបានបទពិសោធន៍ពេញលេញពីការរៀន ទី១​. បង្រៀនឱ្យសិស្សចេះ តាមរយៈបទពិសោធន៍នៃការរៀនរបស់គ្រូ ធ្វើយ៉ាងណាឱ្យសិស្សចេះចំណុចអ្វីមួយក្នុងការបង្រៀន ទី២. សម្បទាអប់រំ បង្រៀនសិស្សឱ្យស្គាល់ល្អ ស្គាល់អាក្រក់ ចេះស្រឡាញ់យុវត្តិធម៌ ស្រឡាញ់បរិស្ថាន មើលពិភពលោកក្នុងផ្លូវវិជ្ជមាន ទី៣. ផ្ដល់ឱកាសឱ្យសិស្សរៀនជាលក្ខណៈបុគ្គល ធ្វើយ៉ាងណាឱ្យសិស្សរៀនតាមល្បឿនរបស់ខ្លួន និងទី៤. បណ្ដុះមនសិកាពលរដ្ឋល្អ បង្រៀនសិស្សឱ្យស្គាល់តួនាទី និងភារកិច្ចរបស់ខ្លួន ដើម្បីក្លាយជាពលរដ្ឋពេញលេញ និងមានសមត្ថភាពបរិបូណ៌ ហើយជាពលរដ្ឋសកលដែលអាចរស់នៅចុះសម្រុះជាមួយពិភពលោកទាំងមូល។

អនុរដ្ឋលេខាធិការក្រសួងអប់រំ បន្ថែមថា គ្រូបង្រៀន ក៏អាចជួបបញ្ហាប្រឈមនៅពេលមួយដែលគ្រូមានអារម្មណ៍ថា អស់កម្លាំង លែងចង់បង្រៀន ហើយតាមមិនទាន់គោលនយោបាយថ្មីៗ។ ឯកឧត្តមបណ្ឌិត លើកទឹកចិត្តលោកគ្រូ អ្នកគ្រូ សូមកុំបដិសេធជាមួយការផ្លាស់ប្ដូរថ្មីៗ វិធីសាស្រ្តបង្រៀនថ្មីៗ និងបន្តស្រាវជ្រាវលំហាត់ថ្មីៗ ព្រោះអត្តសញ្ញាណគ្រូ បង្ហាញភាពស៊ីវីល័យបំផុត និងជាគំរូភាពសម្រាប់អ្នកជំនាន់ក្រោយ។

លោកស្រី ឆាន់ សុផល្លា ជាគ្រូបង្រៀនភាសាខ្មែរ នៃវិទ្យាល័យទួលស្វាយព្រៃ អស់រយៈពេល៣៨ឆ្នាំ  មានប្រសាសន៍ថា ការយប់យកអាជីពជាគ្រូបង្រៀន ដំបូងមានការលំបាក ប៉ុន្តែនៅពេលមានឆន្ទៈចង់ធ្វើជាគ្រូបង្រៀន គឺត្រូវតែមានភាពជាគំរូ។

គ្រូបង្រៀនភាសាខ្មែរ នៃវិទ្យាល័យទួលស្វាយព្រៃខាងលើ បន្ថែមថា នៅពេលបង្រៀន អ្នកគ្រូខិតខំស្រាវជ្រាវ ធ្វើយ៉ាងណាបង្រៀនឱ្យសិស្សទទួលបានចំណេះដឹងពិតប្រាកដ។​ អ្នកគ្រូបន្តថា ក្នុងអាជីពជាគ្រូបង្រៀន អ្នកគ្រូធ្លាប់មានអារម្មណ៍ធុញថប់ និងចង់បោះបង់ក្នុងការបង្រៀន ប៉ុន្តែនៅពេលបានចូលរួមនៅក្នុងសិក្ខាសាលាវគ្គខ្លីៗ ក៏បានឃើញពិភពលោកទូលំទូលាយជាងមុន និងចង់ឱ្យកូនខ្មែររីកចម្រើនផ្នែកចំណេះដឹងក៏បន្តព្យាយាមរហូតមក។​

លោកស្រី ឆាន់ សុផល្លា បញ្ជាក់បន្ថែមថា ប្រសិនបើយើងជ្រើសរើសអាជីពជាគ្រូបង្រៀន ​គឺត្រូវពង្រឹងផ្លូវចិត្តឱ្យរឹងមាំ និងជាអ្នកបង្ហាញផ្លូវសិស្សទៅរកគោលដៅ។ លើសពីនេះ ធ្វើឱ្យល្អ កុំខឹងសិស្ស ឬប្រើពាក្យសម្ដីមិនល្អនាំឱ្យសិស្សរបួសផ្លូវចិត្ត៕