មនុស្សម្នាក់ក្នុងចំណោម ១២៧នាក់ ដែលស្មើនឹងប្រមាណ ៦១,៨ លាននាក់ទូទាំងពិភពលោក កំពុងមានបញ្ហាអូទីហ្សឹម, នេះបើយោងតាមការសិក្សាចុងក្រោយបំផុត ដែលបានពិនិត្យ និងបោះពុម្ពផ្សាយដោយ Lancet Psychiatry។
ក្នុងការសិក្សានេះ អ្នកនិពន្ធបានគូសបញ្ជាក់ពីសារៈសំខាន់ នៃការរកឃើញបញ្ហានេះ នៅកម្រិតដំបូង និងការគាំទ្រដល់មនុស្សវ័យក្មេង ដែលកំពុងមានបញ្ហាអូទីហ្សឹម និងអ្នកថែទាំពួកគេ។
ការសិក្សាបានរកឃើញថា អត្រាប្រេវ៉ាឡង់នៃបញ្ហាអូទីហ្សឹម (Autism spectrum Disorder) ភេទប្រុសគឺមានអត្រាខ្ពស់ជាងភេទស្រី២ដង។ ខណៈគម្លាតនៃការធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យ ដោយក្មេងស្រីបានទទួលការធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យយឺតយ៉ាវ ឬមិនបានធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យទាល់តែសោះ ដោយសាររោគសញ្ញាខុសៗគ្នា ត្រូវបានគេរកឃើញថា ទំនងជាកត្តាដែលនាំឱ្យមានភាពខុសគ្នានៃប្រេវ៉ាឡង់នេះ។

សារព័ត៌មាន The Transmitter បានឱ្យដឹងថា ក្មេងស្រីអាចមានហានិភ័យប្រឈមនឹងបញ្ហានេះទាបជាងក្មេងប្រុសដោយសារកត្តាហ្សែន។
ការសិក្សាចុងក្រោយបង្អស់ ដែលមានការចូលរួមពីស្ថាប័នចំនួន ១០ នៅក្នុងប្រទេសអូស្ត្រាលី រួមទាំងសាកលវិទ្យាល័យ Queensland, សាកលវិទ្យាល័យ Adelaide និងសាកលវិទ្យាល័យ Sydney ផង បានរកឃើញថា បញ្ហាអូទីហ្សឹម ជាញឹកញាប់កើតលើមនុស្សអាយុក្រោម ២០ឆ្នាំ។
ក្នុងអំឡុងពេលវាយតម្លៃចុងក្រោយ ដែលធ្វើឡើងលើទិន្នន័យឆ្នាំ២០១៩ អត្រាប្រេវ៉ាឡង់គឺ ១នាក់ក្នុងចំណោម ២៧១នាក់ ឬ៣៦៩ ក្នុងចំណោម ១០ម៉ឺននាក់។ តួលេខនេះ ស្របទៅនឹងអត្រាប្រេវ៉ាឡង់របស់អង្គការសុខភាពពិភពលោក (WHO) ដែលបានប៉ាន់ប្រមាណថា មួយភាគរយនៃកុមារទូទាំងពិភពលោក មានបញ្ហាអូទីហ្សឹម។
សារៈសំខាន់នៃការធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យកម្រិតដំបូង
បញ្ហា Autism ឬ Autism Spectrum Disorder (ASD) គឺជាស្ថានភាព នៃការអភិវឌ្ឍប្រព័ន្ធប្រសាទស្មុគស្មាញ ដែលបង្ហាញឱ្យឃើញក្នុងវ័យកុមារ ហើយបន្តកើតមានពេញមួយជីវិត។
លក្ខណៈនៃបញ្ហាអូទីហ្សឹម គឺមានភាពខុសប្លែកគ្នាទៅតាមបុគ្គលម្នាក់ៗ ហើយលក្ខណៈទាំងនោះមានដូចជា ការលំបាកក្នុងការទំនាក់ទំនងក្នុងសង្គម បញ្ហាប្រឈមទាក់ទងនឹងអារម្មណ៍ អាកប្បកិរិយា ចំណាប់អារម្មណ៍ និងសកម្មភាពដែលពួកគេធ្វើដដែលៗ និងករណីខ្លះមានបញ្ហាពិការភាពផ្នែកបញ្ញា ដែលកើតឡើងទៅតាមកម្រិតខុសៗគ្នា។

សមាគមអ្នកចិត្តសាស្ត្រអាមេរិក បានលើកឡើងលើគេហទំព័ររបស់ខ្លួនថា សញ្ញានៃជំងឺអាចស្ដែងឡើង និងធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យឃើញនៅចន្លោះអាយុចាប់ពី ១ ទៅ៣ឆ្នាំ។
នៅក្នុងអត្ថបទបោះពុម្ពដោយ Lancet Psychiatry បានបញ្ជាក់ថា មនុស្សដែលមានបញ្ហាអូទីហ្សឹម មានហានិភ័យខ្ពស់ ក្នុងការប្រឈមនឹងភាពឯកាក្នុងសង្គម លំបាកក្នុងការសិក្សា និងបំពេញការងារ ហើយអាចត្រូវការជំនួយផ្នែកចិត្តសាស្ត្ររហូតដល់ពួកគេពេញវ័យ។ ហេតុនេះ ការរកឃើញបញ្ហានៅដំណាក់កាលដំបូង នឹងធ្វើឱ្យលទ្ធផលកាន់តែប្រសើរ៕































