យោងតាម WE Forum បានបង្ហាញថា បុគ្គលិក និងអ្នកគ្រប់គ្រងក្រុមហ៊ុនជាច្រើន មានការរំភើបទៅលើឥទ្ធិពលនៃបញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI) ដែលអាចធ្វើ​ការងាររបស់ពួកគេកាន់តែងាយស្រួល និងមានប្រសិទ្ធភាពជាងមុន។ ប៉ុន្តែមានមនុស្សមួយចំនួនទៀត មានការព្រួយបារម្ភថា បញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI) នឹងជំនួសតួនាទីរបស់មនុស្ស, កាត់បន្ថយភាពច្នៃប្រឌិត និងភាពប៉ិនប្រសប់របស់មនុស្ស ព្រមទាំងធ្វើឱ្យជំនាញរបស់ពួកគេក្លាយជាជំនាញហួសសម័យ ប្រើការលែងកើត។ លើសពីនេះ បញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI) នឹងធ្វើឱ្យកន្លែងធ្វើការក្លាយជាកន្លែងផ្តោតលើការប្រើប្រាស់ម៉ាស៊ីនកាន់តែច្រើន និងប្រើកម្លាំងមនុស្សកាន់តែតិច។

ផ្ទុយពីការព្រួយបារម្ភអំពីអនាគត របស់មនុស្សយន្តគ្មានព្រលឹង ដែលមនុស្សជាច្រើនភ័យខ្លាច។ លោក Peter Cardon សាស្ត្រាចារ្យផ្នែកជំនួញ (Business for communication) នៃសាកលវិទ្យាល័យ Southern California បានព្យាករណ៍ថា ការរួមបញ្ចូលបញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI) នៅកន្លែងការងារនឹងធ្វើឱ្យកន្លែងធ្វើការកាន់តែផ្ដោតលើមនុស្ស។ ការស្រាវជ្រាវចុងក្រោយរបស់លោកបានបង្ហាញថា នៅក្នុងយុគសម័យបញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI) នយោជកនឹង​ឱ្យតម្លៃកាន់តែខ្លាំងលើជំនាញទន់ (Soft-skill) ដែលពង្រឹងអន្តរកម្មរវាងមនុស្ស និងមនុស្ស និងជំរុញវប្បធម៌ក្រុមហ៊ុន ឱ្យកាន់តែផ្ដោតលើមនុស្ស។

ការស្រាវជ្រាវនេះ បានស្ទង់មតិ អ្នកដឹកនាំអាជីវកម្មជិត ៧០០នាក់, អំពីជំនាញ ដែលបុគ្គលិកត្រូវការនៅពេលដែលបញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI) បានចាក់ឬសនៅកន្លែងការងារ។ អ្នកចូលរួមមកពីវិស័យ និងតួនាទីជាច្រើន ហើយប្រហែលពាក់កណ្ដាលមកពីសហរដ្ឋអាមេរិក និងពាក់កណ្ដាលទៀតមកពី អាល្លឺម៉ង់ ឥណ្ឌា ហ្វាំងឡង់ និងប្រទេសជាច្រើនទៀត។ ជាលទ្ធផល បង្ហាញថា បុគ្គលិក និងក្រុមហ៊ុន គួរតែផ្ដល់អាទិភាពដល់ការអភិវឌ្ឍជំនាញទន់ (Soft-skill) ជាពិសេស ជុំវិញការពង្រឹងក្រមសីលធម៌ និងសមត្ថភាពទំនាក់ទំនង។

ក្រមសីលធម៌ ៖ ការស្រាវជ្រាវរកឃើញថា អ្នកដឹកនាំអាជីវកម្ម ដែលរួមបញ្ចូលបញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI) ក្នុងប្រតិបត្តិការការងារ បានឱ្យតម្លៃលើ គុណធម៌ សុចរិតភាព និងចរិតលក្ខណៈ ដែលប្រកបដោយក្រមសីលធម៌។ នៅពេលដែលសួរថា តើជំនាញមួយណា ដែលសំខាន់ខ្លាំងបំផុតក្នុងយុគសម័យបញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI)? ពួកគេឆ្លើយថា សុចរិតភាព។ បុគ្គលដែលមានសុចរិតភាព នឹងមានចរិតលក្ខណៈជាប់ទាក់ទងរួមមួយចំនួនទៀតដូចជា មានចក្ខុវិស័យប្រកបដោយយុទ្ធសាស្ត្រ, សមត្ថភាពក្នុងការបំផុសគំនិត និងលើកទឹកចិត្តអ្នកដទៃ។

ការទំនាក់ទំនង ៖ លោក Peter Cardon ជឿជាក់ថា កាលណាបច្ចេកវិទ្យាកាន់តែសម្របសម្រួល ការប្រាស្រ័យទាក់ទងប្រចាំថ្ងៃ មនុស្សនឹងឱ្យតម្លៃចំពោះទំនាក់ទំនងពិតប្រាកដជាមួយមនុស្សដទៃទៀត។ នៅក្នុងការសិក្សារបស់លោក បានរកឃើញថា ៧២ភាគរយ នៃអ្នកប្រើប្រាស់បញ្ញាសិប្បនិមិ្មត (AI) ជាប្រចាំបានរាយការណ៍ថា ការប្រាស្រ័យទាក់ទងដោយផ្ទាល់មាត់ នឹងកាន់តែមានសារៈសំខាន់, ខណៈដែល ៥០ភាគរយ នៃទំនាក់ទំនងជាលាយលក្ខណ៍អក្សរនឹងថយចុះ នៅពេលដែលបញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI) មានសមត្ថភាពសរសេរដូចទៅនឹងមនុស្ស។ នៅពេលដែលអ៊ីម៉ែល និងទម្រង់នៃការសរសេរផ្សេងទៀត ត្រូវបានគេប្រើនៅក្នុងការប្រាស្រ័យទាក់ទងប្រកបដោយវិជ្ជាជីវៈ, ការប្រាស្រ័យទាក់ទងផ្ទាល់មាត់ នៅតែជាមធ្យោបាយដ៏ល្អបំផុត សម្រាប់មនុស្សក្នុងការបង្ហាញ ក្ដីស្រឡាញ់ ការបំផុសគំនិត ភាពច្នៃប្រឌិត ភាពស្មោះត្រង់ ចក្ខុវិស័យ និងអារម្មណ៍របស់មនុស្ស។

ដើម្បីអភិវឌ្ឍជំនាញទំនាក់ទំនងផ្ទាល់មាត់ នយោជិតគួរតែផ្ដោតលើការបង្កើនសមត្ថភាពក្នុងការសន្ទនាស៊ីជម្រៅ និងប្រកបដោយអត្ថន័យ, ការសម្របសម្រួល និងដោះស្រាយបញ្ហាក្នុងកិច្ចប្រជុំ និងសមត្ថភាពក្នុងការធ្វើបទបង្ហាញ ដែលប្រើពេលខ្លី ប៉ុន្តែធ្វើឱ្យអ្នកស្ដាប់ចាប់បានចំណុចដែលអ្នកបង្ហាញបានច្រើន។

ជំនាញទន់ផ្តោតលើមនុស្ស ៖ ខណៈពេលដែលមានការព្រួយបារម្ភច្រើនថា បញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI) នឹងធ្វើឱ្យកន្លែងធ្វើការ ក្លាយជាកន្លែងដែលគ្មានព្រលឹង។ ការស្រាវជ្រាវបានរកឃើញថា បច្ចេកវិទ្យានេះនឹងជំរុញឱ្យមនុស្សពង្រឹងជំនាញទន់របស់ខ្លួន។ បុគ្គលិក និងក្រុមហ៊ុន ចាំបាច់ត្រូវផ្ដោតលើការអភិវឌ្ឍជំនាញនេះ។

ការផ្ដោតអារម្មណ៍លើការពង្រឹងជំនាញទន់ អាចនាំឱ្យកន្លែងការងារ មានបរិយាកាស កាន់តែល្អប្រសើរឡើង។ ជាពិសេស មនុស្សនឹងអាចពង្រឹងទំនាក់ទំនង, ការប្រាស្រ័យទាក់ទងសម្បូរបែប និងការច្នៃប្រឌិតប្រកបដោយថាមពល៕