តាមរយៈគេហទំព័រ Thought Co បានឱ្យដឹងថា ការកំណត់ចក្ខុវិស័យ ឬគោលបំណងមុនពេលអានសៀវភៅ ជាកត្តាមួយជួយឱ្យសិស្សផ្តោតអារម្មណ៍បានល្អ និងការបង្កើនចំណង់ទៅក្នុងវិស័យអំណាន រួមទាំងពង្រឹងចំណេះទូទៅឱ្យមានភាពទូលាយជាងមុន។
តើត្រូវបណ្តុះវត្ថុបំណងនៃការអានដោយរបៀបណា?
ដើម្បីបង្កើតភាពជាក់លាក់មួយ ក្នុងការជំរុញកុមារឱ្យអានក្នុងរយៈពេលវែងបាន ជាដំបូងគួរមានទម្លាប់ដាស់តឿនកូនៗ អានអ្វីមួយឱ្យបានចប់ចុង ចប់ដើម និងការស្រូបបាននូវព័ត៌មានពេញលេញពីអត្ថបទ មិនថា ទីកន្លែង ពេលវេលា និងចំណោទបញ្ហា ក៏ដូចជាដំណោះស្រាយនៅក្នុងសាច់រឿងនីមួយៗ។
ក្នុងនាមជាអ្នកអាណាព្យាបាល ដើម្បីជួយកុមារឱ្យស្វែងរកឃើញរាល់គោលដៅពីការអានសៀវភៅ ជាឧទាហរណ៍ នៅពេលអានសៀវភៅរឿងព្រេង លោកអ្នកអាចជួយពួកគេតាមរយៈការគូររូបភាពអ្វីខ្លះដែលអាចនឹងកើតមាននៅពេលខាងមុខ ឬក៏សាច់រឿងបន្ទាប់ដែលគង់នឹងកើត។ មួយវិញទៀត បង្កើតផែនទី ឬក៏ចោទជាសំណួរ ទៅកាន់ក្មេងៗ អំពីសាច់រឿងដែលទើបតែអានចប់។

លោកអ្នកក៏អាចសរសេរចុះ នូវអ្វីដែលជាបញ្ហា ហើយអនុញ្ញាតិឱ្យសិស្ស ឬក្មេងៗ មានឱកាសសាកល្បងដោះស្រាយបញ្ហាមួយៗ ដោយព្រាងទុកជាមុន។ ចំពោះសំណួរដែលគួរសួរបន្ទាប់មានដូចជា តើនៅក្នុងសាច់រឿងអម្បាញ់មិញ មានដំណោះស្រាយប៉ុន្មានចំណុច? អ្វីខ្លះ? តើនៅក្នុងសៀវភៅមានគោលបំណងអ្វី ឬគេចង់ប្រាប់ពីអ្វី? ការអនុវត្តបែបនេះទៅកាន់សិស្ស ឬកុមារ មិនត្រឹមតែជាការជួយពួកគេឱ្យត្រៀមខ្លួនក្នុងការទទួលបាន ការសិក្សាដោយប្រសិទ្ធភាពនោះទេ ប៉ុន្តែបានជំរុញទឹកចិត្តសិស្សឱ្យមានចំណង់ក្នុងការបន្តអាន ដោយមិនចាំបាច់រំលឹក ឬក៏ការបង្ខិតបង្ខំពីគ្រូ ឬពីអ្នកអាណាព្យាបាលជាប្រចាំ៕




























