ពង្រឹងគុណភាពការសិក្សា និងការងារ តម្រូវឱ្យយុវជនយកចិត្តទុកដាក់ ទាំងទ្រឹស្ដី ការអនុវត្តជំនាញ និងថែទំាសុខភាពផ្លូវកាយ និងផ្លូវចិត្ត។ តាមរយៈកម្មវីធីកតញ្ញូដែលរៀបចំដោយសាកលវិទ្យាល័យបញ្ញាសាស្រ្តកម្ពុជាកាលពីពេលថ្មីៗនេះ លោកបណ្ឌិត អ៊ឹម កុច រដ្ឋលេខាធិការក្រសួងអប់រំ យុវជន និងកីឡា បានចែករំលែកគន្លឹះប្រាំចំណុចដើម្បីពន្លឿនគុណភាពការសិក្សាទៅកាន់សិស្សនិស្សិត ដែលមានអត្ថន័យលម្អិតដូចខាងក្រោម៖
១. រៀនដើម្បីឱ្យចេះរៀន ៖ ការខិតខំដោយខ្លួនឯង តាមរយៈការអាន ស្តាប់ និងស្រាវជ្រាវ បន្ទាប់មក ត្រូវបន្ថែមគ្រឹះមួយទៀតគឺពិចារណា ដើម្បីយកទៅអនុវត្តន៍ប្រកបដោយគុណភាព។ កំឡុងពេលអនុវត្តន៍អ្វីដែលបានរៀន ភារកិច្ចមួយទៀតគឺ រិះគិតកែច្នៃបង្កើតនូវគំនិតថ្មីៗបន្ថែមទៀត។
២. កុំរៀនឱ្យតែមានចំណេះត្រូវរៀនឱ្យមានជំនាញ ៖ ពាក្យថាជំនាញ គឺចេះជំនាញដោះស្រាយបញ្ហា និងគិតពិចារណា ។ លោកបណ្ឌិតបានលើកជាឧទាហរណ៍មកភ្ជាប់យ៉ាងដូច្នោះថា បើយើងសង្កេតទៅមើលការដ្ឋាន និងរោងចក្រនានានៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជាយើង នោះគឺយើងដឹងបានថា ប្រទេសយើងជាប្រទេសឈានទៅរកឧស្សាហកម្ម ហើយបន្តិចទៀតនឹងទៅជាប្រទេសឧស្សាហកម្ម ។ ដូច្នេះហើយគេត្រូវដឹងថា ឧស្សាហកម្មមិនមែនដើរដោយកម្លាំងមនុស្សទៀតទេ វានឹងដើរដោយរបូត(Robot) ដែលជាហេតុ យើងត្រូវរៀនអំពីជំនាញឌីជីថលបន្ថែម ដើម្បីអប់រំ និងត្រៀមខ្លួនឱ្យរួចជាស្រេច ក្នុងការសម្រេចកិច្ចការ។ ដោយមិនមែនចេះតែទ្រឹស្ដី ឬចេះតែចំណេះមួយមុខទេ គឺត្រូវបន្ថែមជំនាញ។ ត្រូវតែចេះបញ្ជាម៉ាស៊ីន ពីព្រោះម៉ាស៊ីន វាអាចនឹងធ្វើការជំនួសយើង ហើយជួយឱ្យយើងមានជំនាញមួយច្បាស់លាស់ និងមានមុខរបបមួយពិតប្រាកដនៅថ្ងៃអនាគត ព្រោះមិនប្រាកដថា អ្វីដែលយើងកំពុងតែធ្វើបច្ចុប្បន្ននេះនៅតែមានបន្តរហូតទៅថ្ងៃមុខនោះទេ។
៣.ថែទាំសុខភាព ៖ ការបរិភោគអាហារដែលមិនមានសាធារតុចិញ្ចឹមគ្រប់គ្រាន់ អាចបង្កើតបាននូវរាងកាយមួយដែលមិនមានសុខភាពមាំមួន និងកើតបញ្ហាលើសទម្ងន់ដោយការបរិភោគភេសជ្ជៈដែលមានជាតិស្ករច្រើនជាដើម។ ហើយបង្កទៅជាជំងឺផ្សេងៗទៀត ជាពិសេសជំងឺទឹកនោមផ្អែមដែលពិបាកនឹងព្យាបាល។ ដូច្នេះការយកចិត្តទុកដាក់ ចំពោះរបបអាហារដែលមានជីវជាតិ គឺជាការយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះសុខភាពខ្លួនឯង។
៤. របៀបរស់នៅ (lifestyle) ៖ ដើម្បីជំរុញដំណើរការរស់នៅឱ្យមានផាសុកភាព និងភាពរឹងមាំ គឺត្រូវអនុវត្តន៍នៅសកម្មភាពដូចជាការហាត់ប្រាណ តាមរយៈ ការដើរ រត់ ជិះកង់ និងសកម្មភាពផ្សេងៗទៀត ជំរុញឱ្យបញ្ចេញសារធាតុពុលរបស់រាង្គកាយ ដោយការបញ្ចេញញើស។
៥. រៀនស្គាល់ប្រវត្តិសាស្រ្តជាតិ ៖ ការស្គាល់អំពីប្រវត្តិសាស្រ្ត ស្គាល់អំពីវប្បធម៌ ហើយកុំគ្រាន់តែស្គាល់ ត្រូវមានគុណធម៌ ហើយត្រូវចេះជួយគ្នាទៅវិញទៅមក។ លោកបណ្ឌិតបានលើកសកម្មភាពឧទាហរណ៍ថា កាលពីលោកសិក្សានៅឯបរទេស លោកបានឃើញជនជាតិគេធ្វើយ៉ាងណាឱ្យក្លាយខ្លួនជាបុគ្គលម្នាក់ ដែលអាចបង្រៀនទៅកាន់មនុស្សដទៃទៀត ហើយអ្នកដែលត្រូវបានគេជួយ ក៏មានតួនាទីបង្ហាត់បង្រៀនបន្ត ទៅកាន់អ្នកដទៃផងដែរ។ ដែលវប្បធម៌បែបនេះវាបានជំរុញឱ្យមានការអភិវឌ្ឍទៅកាន់សង្គមរបស់គេ៕































