ឪពុកម្ដាយមួយចំនួន មានទម្លាប់ស្រែកដាក់កូន ឬស្រែកម្ដងម្ដាល នៅពេលដែលកូនបង្កកំហុស ឬមិនគោរពវិន័យ។ ការសិក្សាបានបង្ហាញជាបន្តបន្ទាប់ថា ការស្រែកជាយុទ្ធសាស្ត្រមួយ ដែលធ្វើឱ្យបញ្ហាអាក្បកិរិយារបស់កូនកាន់តែអាក្រក់ទៅវិញ។ បញ្ហាមួយទៀត ការស្រែកគឺ មិនអាចបង្រៀនក្មេងចេះគ្រប់គ្រងអាកប្បកិរិយារបស់គេទេ។ ជាក់ស្ដែង ប្រសិនបើកុមារត្រូវបានឪពុកម្ដាយស្រែកដាក់ដោយសារតែ វាយបងឬប្អូនខ្លួនឯង នោះគេនឹងមិនអាចដោះស្រាយបញ្ហាដោយសន្តិវិធីនោះឡើយ ដោយគេអាចមានទម្លាប់ស្រែកដែរ នៅពេលដោះស្រាយបញ្ហា។ ដូច្នេះ ម្ដាយឪពុក ត្រូវស្វែងយល់ពីរបៀបបង្កើតវិន័យចំពោះកូនៗ ដោយមិនស្រែក តាមរយៈវិធីសាស្ត្រចំនួន ៥ ៖

១. បង្កើតច្បាប់ច្បាស់លាស់ ៖ អ្នកនឹងមិនងាយស្រែកនោះទេ ប្រសិនបើអ្នកបានបង្កើតច្បាប់ក្នុងគ្រួសារច្បាស់លាស់ និងដាក់ពិន័យទៅតាមកម្រិតនៃការបង្កកំហុសរបស់កូន។ ការធ្វើដូចនេះ នឹងធ្វើឱ្យអ្នកផ្ទះរបស់អ្នកមានច្បាប់ទម្លាប់ និងរបៀបរបបត្រឹមត្រូវ ហើយនៅពេលមានការល្មើសច្បាប់អ្នកអាចអនុវត្តភ្លាមៗ ទៅតាមអ្វីដែលអ្នកបានកំណត់។

២. ពន្យល់ពីផលវិបាកនៃការបំពាន់ច្បាប់មុនអនុវត្ត ៖ មុនអនុវត្តច្បាប់ដែលអ្នកបានកំណត់ អ្នកអាចពន្យល់កូនឱ្យយល់ជាមុន ហើយបង្ហាញថា គេនឹងទទួលបានលទ្ធផលបែបណា ប្រសិនបើគេបំពានច្បាប់នោះ។ ការដាក់ពិន័យ ដោយផ្អែកលើហេតុផល និងការពន្យល់ច្បាស់លាស់ អាចជួយឱ្យកូនរៀនសូត្រពីកំហុស និងអាកប្បកិរិយាអវិជ្ជមាន។ ជាឧទាហរណ៍ អ្នកអាចនិយាយថា «ប្រសិនបើកូនមិនធ្វើកិច្ចការសាលាមុនញ៉ាំអាហារល្ងាចទេ នោះអ្នកមិនអាចកាន់ទូរស័ព្ទ ឬមើលទូរទស្សន៍ពេលយប់នោះទេ។» ​ការផ្ដល់ឱកាសឱ្យកុមារពិចារណា និងថ្លឹងថ្លែងពីផលវិបាក អាចជាវិធីសាស្ត្រ មានប្រសិទ្ធភាពបំផុត។

៣. ផ្ដល់រង្វាន់ នៅពេលកូនអនុវត្តច្បាប់បានល្អ ៖ អ្នកអាចជំរុញកូនរបស់អ្នក ឱ្យអនុវត្តច្បាប់បានល្អ តាមរយៈការផ្ដល់រង្វាន់ នៅពេលគេអនុវត្តច្បាប់បានត្រឹមត្រូវ។ ប្រសិនបើអ្នកដាក់ពិន័យនៅពេលកូនបំពានច្បាប់ អ្នកក៏ត្រូវតែផ្ដល់រង្វាន់ នៅពេលកូនអនុវត្តច្បាប់បានល្អដូចគ្នា។ ការផ្ដល់រង្វាន់នោះ អាចជាពាក្យសរសើរ ការលើកទឹកចិត្ត ឬក៏ជាការផ្ដល់កាដូជាដើម។

៤. ឆ្លុះបញ្ចាំងមើលហេតុផលដែលអ្នកស្រែក ៖ ប្រសិនបើអ្នកដឹងថាខ្លួនឯង កំពុងស្រែកដាក់កូន សូមព្យាយាមរកមូលហេតុ​ដែលនាំឱ្យអ្នកមានប្រតិកម្មបែបនេះ។ ប្រសិនបើ អ្នកស្រែកដោយសារតែខឹង ចូលរៀនពីយុទ្ធសាស្ត្រ ដើម្បីធ្វើឱ្យចិត្តស្ងប់ ហើយវិធីសាស្ត្រនេះក៏អាចជួយអ្នកគ្រប់គ្រងកំហឹងបានផងដែរ។ ការចំណាយពេល ឆ្លុះបញ្ចាំងនិងសិក្សាពីខ្លួនឯង ជាវិធីសាស្ត្រមួយដ៏មានប្រសិទ្ធភាព ដើម្បីគ្រប់គ្រងខ្លួនឯងក្នុងនាមជាអ្នកអប់រំកូន។ ការនិយាយដោយមានគោលដៅច្បាស់លាស់ មានហេតុផល និងមិនប្រើកំហឹង អាចមានប្រសិទ្ធភាពជាងការគម្រាមទទេៗ ហើយមិនមានផែនការឱ្យកូនអនុវត្តតាម។

៥. អនុវត្តច្បាប់ដែលបានកំណត់ ៖ ជៀសវៀងការរអ៊ូរទាំ ឬព្រមានម្ដងហើយ ម្ដងទៀត, អ្នកចាំបាច់ត្រូវធ្វើតាមច្បាប់ដែលអ្នកបានកំណត់។ ការអនុវត្តបែបនេះបង្ហាញថា អ្នកនឹងធ្វើនូវអ្វីដែលអ្នកបាននិយាយ ហើយការប្រកាន់បាននូវវិន័យជាប់លាប់ គឺគន្លឹះក្នុងការផ្លាស់ប្ដូរអាកប្បកិរិយារបស់កុមារតូច និងធ្វើឱ្យគេកាន់តែគោរពអ្នក។ ការអនុវត្តច្បាប់បានល្អ នឹងមានប្រសិទ្ធភាពជាងការដំឡើងសំឡេងដាក់ពួកគេ៕