ការប្រឡងចូលវិជ្ជាជីវៈមេធាវី គឺជាការប្រឡងដែលមានការប្រកួតប្រជែងខ្ពស់មួយ ដែលទាមទារឱ្យបេក្ខជនមានមូលដ្ឋានគ្រឹះចំណេះដឹងច្បាប់រឹងមាំ ទាំងផ្នែកទ្រឹស្ដី និងការវិភាគជាក់ស្ដែង។ ផ្អែកតាមបទពិសោធន៍របស់ លោក នី សោភ័ណ្ឌ សិស្សមេធាវីជំនាន់ទី២០ ដើម្បីអាចឈានជើងចូលក្នុងវិស័យនេះដោយជោគជ័យ សិស្ស-និស្សិតចាំបាច់ត្រូវសិក្សាស្វែងយល់ឱ្យបានច្បាស់នូវ «លក្ខខណ្ឌ និងចំណេះដឹងចម្បងៗ» ជាមុនសិន។
១. លក្ខខណ្ឌ
បេក្ខជនទាំងអស់ត្រូវបំពេញតាមលក្ខខណ្ឌគតិយុត្តិ និងកាយសម្បទាជាដាច់ខាត រួមមាន៖
- ត្រូវមានសញ្ជាតិខ្មែរ
- ត្រូវមានបរិញ្ញាបត្រច្បាប់ ឬសញ្ញាបត្រច្បាប់ដែលបានប្រកាសថា មានតម្លៃសមមូល
- មិនដែលផ្ដន្ទាទោសជាប់បទឧក្រិដ្ឋ ឬបទមជ្ឈិម ឬបទពិន័យ ឬបទរដ្ឋបាល ដូចជាការលុបឈ្មោះចោល ការបញ្ឈប់ពីមុខងារ ការហូតងារអំពីអំពើផ្ទុយនឹងកិត្តិយស ឬអំពើមិនស្អាតស្អំ
- មិនត្រូវមានធនក្ស័យផ្ទាល់ខ្លួនដែលប្រកាសដោយតុលាការ
- ត្រូវមានសីលធម៌ និងកាយសម្បទាសមរម្យ។

២. មូលដ្ឋានគ្រឹះចំណេះដឹងផ្នែកទ្រឹស្ដី និងច្បាប់
ការប្រឡងសរសេរទាមទារឱ្យបេក្ខជនចំណាយពេលស្រាវជ្រាវយ៉ាងស៊ីជម្រៅលើឯកសារគតិយុត្តិសំខាន់ៗ រួមមាន៖
- ក្រមរដ្ឋប្បវេណី និងក្រមនីតិវិធីរដ្ឋប្បវេណី
- ក្រមព្រហ្មទណ្ឌ និងក្រមនីតិវិធីព្រហ្មទណ្ឌ
- ច្បាប់ និងបទដ្ឋានគតិយុត្តិពាក់ព័ន្ធនឹងវិស័យការងារ
- ច្បាប់ និងបទដ្ឋានគតិយុត្តិពាក់ព័ន្ធនឹងវិស័យពាណិជ្ជកម្ម
- ច្បាប់ និងបទដ្ឋានគតិយុត្តិពាក់ព័ន្ធនឹងវិស័យរដ្ឋបាល
- វិធានគ្រប់គ្រងវិជ្ជាជីវៈមេធាវី
- ផ្សេងៗទៀត (រដ្ឋធម្មនុញ្ញ ភូមិបាល) ។ល។
ចំពោះការប្រឡងប្រជែងចូលរៀនសិស្សវិជ្ជាជីវៈមេធាវីវិញ បើតាមលោក នី សោភ័ណ្ឌ ក៏ប្រឡងនឹងត្រូវធ្វើឡើងជា ២ដំណាក់កាល គឺ ដំណាក់កាលសរសេរ និង ដំណាក់កាលសម្ភាសន៍ផ្ទាល់មាត់។ ហើយនៅក្នុងដំណាក់កាលសម្ភាសន៍ផ្ទាល់មាត់ គឺត្រូវបានបែងចែកជា ២បន្ថែមទៀតគឺ ការសម្ភាសន៍ផ្ទាល់មាត់វគ្គឯកទេសកម្ម និងការសម្ភាសន៍ផ្ទាល់មាត់វគ្គវប្បធម៌ទូទៅ។
ការសម្រេចជ្រើសរើសយកវិជ្ជាជីវៈមេធាវី សម្រាប់លោក នី សោភ័ណ្ឌ វិជ្ជាជីវៈនេះ អាចជួយឱ្យ សិស្ស និស្សិត បោះជំហានទៅរកអាជីពមួយដែលមានតម្លៃនៅក្នុងសង្គម និងពោពេញទៅដោយឱកាសក្នុងការអភិវឌ្ឍន៍ខ្លួន និងអាចកសាងសមត្ថភាព តាមរយៈការសិក្សាស្វែងយល់ វិភាគ ចូលរួមដោះស្រាយបញ្ហា ដែលកើតមានឡើងនៅក្នុងសង្គម ដោយផ្អែកលើទិដ្ឋភាពច្បាប់ជាគោល។

មិនតែប៉ុណ្ណោះ បើតាមសិស្សមេធាវី ជំនាន់ទី២០ រូបនេះ វិជ្ជាជីវៈមេធាវី គឺជាវិជ្ជាជីវៈមួយ ដែលអាចឱ្យសិស្ស និស្សិត មានសេរីភាពនៅក្នុងការបំពេញការងារ ដោយមិនស្ថិតនៅក្រោមការបង្គាប់បញ្ជាណាមួយនោះឡើយ ពោលគឺមានសេរីភាព និងឯករាជ្យភាព ក្នុងការយល់ព្រមទទួល ឬមិនទទួលនូវការពឹងពាក់ពីអតិថិជន ស្របតាមសតិសម្បជញ្ញៈរបស់ខ្លួន ឬអាចទទួលយកកម្រៃសេវាតាមការព្រមព្រៀង និងអាចបើកការិយាល័យខ្លួនឯងនៅកន្លែងណាក៏បាន ជាដើម៕






























