សមាគមប្រជាជនអាស៊ីអាគ្នេយ៍ ហៅកាត់ថា អាស៊ាន ASEAN គឺជាអង្គការថ្នាក់តំបន់មួយ ជួយជំរុញកិច្ចសហប្រតិបត្តិការអន្តររដ្ឋាភិបាលនិងជួយសម្រួលការធ្វើសមាហរណកម្មក្នុងចំណោមសមាជិកទាំងអស់។ លោក ហ៊ុយ បញ្ញាវ័ន្ដ ប្រធាន The Seed បាននិយាយថា យុវជនដែលរស់ក្នុងប្រទេសជាសមាជិកអាស៊ាន គួរតែដឹងពីភាពស៊ីជម្រៅ និងព្រឹត្តិការណ៍បច្ចុប្បន្ន នៃប្រទេសដែលគេរស់នៅ ។ លោកសង្កេតឃើញថា មាននិស្សិតទំនាក់ទំនងអន្តរជាតិមួយចំនួនបានដឹងអំពីព្រឹត្តិការណ៍ពិភពលោកក៏ពិតមែន ប៉ុន្តែហាក់ភ្លេចនូវរឿងរ៉ាវផ្ទៃក្នុង តួយ៉ាងដូចជាកិច្ចប្រជុំកំពូលអាស៊ាន និងប្រវត្តិរបស់អាស៊ានជាដើម។

បើតាមលោក បញ្ញាវ័ន្ត ការបាត់បង់ព័ត៌មាន នយោបាយក្នុងស្រុក ជាពិសេស គឺរដ្ឋធម្មនុញជាដើម សុទ្ធសឹងជាបញ្ហាប្រឈមដែលនាំឱ្យយុវជនមិនស្គាល់ពីសាវតារ ឬរឿងរ៉ាវស្រុកទេស។

លោក បញ្ញាវ័ន្ត បន្តថា ចំណេះដឹងរបស់អាស៊ានអាចពង្រឹងសក្តានុពលរបស់យុវជន តាមរយៈសសរស្តម្ភ​ទាំងបីរបស់អាស៊ាន ដែលមានដូចជា សន្តិសុខ-នយោបាយ សេដ្ឋកិច្ច និង សង្គម-វប្បធម៌ ។ បើតាមអ្វីដែលលោកយល់ឃើញ វាមិនសំខាន់ថា តើអាស៊ានគួរតែធ្វើយ៉ាងដូចម្តេចនោះទេ ប៉ុន្តែអ្វីដែលសំខាន់ ថាតើប្រទេសរបស់យើងអាចទាញយកប្រយោជន៍ពីអាស៊ានបានច្រើនប៉ុន្មាន? ហេតុដូច្នេះហើយសក្តានុពលយុវជនត្រូវតែពង្រឹង និងអភិវឌ្ឍជារៀងរាល់ថ្ងៃ ដើម្បីក្លាយជាបំណែកមួយនៃការផ្តល់យោបល់ ឬដំណោះស្រាយណាមួយក្នុងសង្គម។

លោក ហ៊ុយ បញ្ញាវ័ន្ដ ប្រធានកម្មវីធីគ្រាប់ពូជ (The Seed)។

“ដឹងពីបរិបទនៃ ប្រទេសរបស់ខ្លួនវាមានសារៈសំខាន់ណាស់ ជាពិសេសអ្នកសិក្សាការទូត ព្រោះបើមិនដឹងពីខ្លួនឯងផង តើអាចការទូតអ្នកផ្សេងបានយ៉ាងដូចម្តេច? មិនថារដ្ឋធម្មនុញ គោលនយោបាយ និងបរិបទផ្សេងៗទៀតដែលត្រូវដឹង”

ស្ថិតនៅក្នុងករណីដដែលនេះ លោកសង្កេតឃើញថា មានយុវជនមួយចំនួន ហាក់មានសភាពទោទន់ក្នុងការអភិវឌ្ឍសមត្ថភាពខ្លួនឯង ដែលបង្កនូវ​គ្រោះភ័យដូចជា ងាយស្រួលក្នុងការបង្វែរផ្នត់គំនិត មានន័យថា ងាយស្រួលក្នុងការអូសទាញទៅធ្វើរឿងដែលមិនផុសចេញពីឧត្តមគតិផ្ទាល់ខ្លួន និងមិនផ្តល់ប្រយោជន៍រួមនៅក្នុងសង្គម។ បើនៅតែបន្តមិនសកម្មក្នុងការអភិវឌ្ឍសមត្ថភាព ឬពង្រឹងជំនាញដែលកំពុងសិក្សានោះទេ តើអាចទៅប្រកួតជាមួយប្រទេសជិតខាងបានយ៉ាងដូចម្តេច? លោកបន្តថា សូមកុំគិតថា រៀននៅតែសាលាមួយមុខក៏គ្រប់គ្រាន់ គឺត្រូវតែចេញទៅខាងក្រៅ ព្រោះនៅសាលាមិនអាចធ្វើបច្ចុប្បន្នភាពព្រឹត្ត្រិការណ៍ ឬមេរៀនបានទេ។ ដូច្នេះត្រូវតែស្វ័យសិក្សាដោយខ្លួនឯងឱ្យបានច្រើនតាមរយៈការអានសៀវភៅ តាមដានព័ត៌មាន ចូលរួមកម្មវិធីពាក់ព័ន្ធនានាឱ្យបានច្រើន៕