ព្រឹត្តិការណ៍ព័ត៌មាន
ចំណេះជីវិត
ជំនាញ
យុវជនឆ្នើម
អប់រំកុមារតូច
ព័ត៌មានអាហារូបករណ៍
មាតិកាឌីជីថល
អនាគត
ពន្លកបៃតង
កម្ពុជា 360°
ក្នុងសម័យកាល ដែលបច្ចេកវិទ្យាកំពុងតែវិវត្តន៍យ៉ាងឆាប់រហ័ស ការចិញ្ចឹមកូនឱ្យរីកចម្រើនទាំងបញ្ញា ស្មារតី និងកាយសម្បទា បានក្លាយជាបញ្ហាប្រឈមមួយសម្រាប់អាណាព្យាបាល។ ខណៈកុមារសព្វថ្ងៃមួយចំនួនធំ ចំណាយពេលវេលាជាច្រើនជាមួយស្មាតហ្វូន បណ្ដាញសង្គម និងហ្គេម ដែលប៉ះពាល់ដល់ការអភិវឌ្ឍភាសា សមត្ថភាពទំនាក់ទំនង សុខភាពរាងកាយ និងផ្លូវចិត្ត។ លើសពីនេះ ការប្រឈមនឹងព័ត៌មានក្លែងក្លាយ និងខ្លឹមសារមាតិកាមិនសមរម្យ អាចប៉ះពាល់ដល់សមត្ថភាពគិតរបស់កុមារ។
ដូច្នេះ ក្នុងនាមជាអាណាព្យាបាល គួរចិញ្ចឹមអប់រំកូនបែបណា ដើម្បីឱ្យកុមារអាចរស់នៅក្នុងពិភពឌីជីថល ដោយមានសុវត្ថិភាព និងមានសុខភាពរឹងមាំ?
លោកវេជ្ជបណ្ឌិត ជៀប សម្បត្តិ អ្នកជំនាញផ្នែកសុខភាពគ្រួសារ និងសហគមន៍ លើកឡើងថា ដើម្បីចិញ្ចឹមកូនឱ្យមានបញ្ញា ស្មារតី និងកាយសម្បទាល្អប្រសើរ ស្របតាមបរិបទសង្គមសម័យទំនើប អាណាព្យាបាល ត្រូវពិចារណា លើវិធីសាស្ត្រ ដែលអាចពង្រឹង សំខាន់ៗមួយចំនួន រួមមាន ៖
១. សម្រាប់បញ្ញាខួរក្បាល (Intellectual Development), អាណាព្យាបាលត្រូវបណ្ដុះសមត្ថភាពគិតត្រិះរិះពិចារណា (Critical Thinking) តាមរយៈការបណ្ដុះទម្លាប់អាន ការចោទសួរ និងពិចារណា ទៅលើរឿងដែលពួកគេបានជួបប្រទះ។ ក្រៅពីជំនាញគិត កុមារចាំបាច់ត្រូវអភិវឌ្ឍជំនាញឌីជីថល (ការប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យា ប្រកបដោយក្រមសីលធម៌ សុវត្ថិភាព និងការទទួលខុសត្រូវ) និងលើកទឹកចិត្តឱ្យកុមារមានទម្លាប់សិក្សាពេញមួយជីវិត។
២. សម្រាប់ការពង្រឹងស្មារតី (Emotional and Spiritual Development), ចំពោះចំណុចនេះ អាណាព្យាបាលត្រូវបង្រៀនកុមារពីការគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍ និងយល់ចិត្តខ្លួនឯង (Emotional Intelligent and Empathy Skill) ដែលជួយឱ្យកុមារស្គាល់ពីអារម្មណ៍ខ្លួនឯង និងអ្នកដទៃ។ ខណៈការកសាងភាពធន់ ដោយលើកទឹកចិត្តឱ្យកុមារហ៊ានធ្វើកិច្ចការលំបាកៗ និងហ៊ានបរាជ័យ ដោយចាត់ទុកការបរាជ័យជាឱកាស សម្រាប់ការរៀនសូត្រ និងអភិវឌ្ឍសមត្ថភាព។ លើសពីនេះ ឪពុកម្ដាយ ក៏ត្រូវបង្កើតពេលវេលា និងចំណាយពេលជជែកជាមួយកុមារផងដែរ។
៣. ផ្នែកកាយសម្បទា (Physical Development), អាណាព្យាបាលត្រូវលើកទឹកចិត្តឱ្យកុមារ មានសកម្មភាពរាងកាយជាប្រចាំ, ធានាថាកុមារមានការគេងគ្រប់គ្រាន់ និងរបបអាហារមានតុល្យភាព និងបង្រៀនកុមារពីសារៈសំខាន់នៃសុខភាព និងអនាម័យ។
៤. បន្ស៊ាំកុមារនឹងសង្គមទំនើប (Social Adaption), អាណាព្យាបាលត្រូវបង្រៀនកុមារអំពីជំនាញសង្គម និងការគោរពអ្នកដទៃ ដូចជា ការប្រាស្រ័យទាក់ទង ការធ្វើការងារជាក្រុម និងការគោរពភាពខុសគ្នារបស់បុគ្គលម្នាក់ៗ, បណ្ដុះស្មារតីជាពលបុរេសកម្ម សកម្ម អន្តរកម្ម និងមានការទទួលខុសត្រូវ (Pro-active, Active, Interactive and Responsible citizenship) ដោយលើកទឹកចិត្តឱ្យកុមារចូលរួមក្នុងសកម្មភាពសហគមន៍ និងការយល់ដឹងពីសង្គម។ លើសពីនេះ ការយល់ដឹងពី វប្បធម៌ និងតម្លៃប្រពៃណី ក៏មានសារៈសំខាន់សម្រាប់កុមារផងដែរ ជាពិសេស គឺកុមារ ដែលរស់នៅក្នុងសង្គមកម្ពុជា ចាំបាច់ត្រូវយល់ដឹង គោរព និងស្រឡាញ់វប្បធម៌ ប្រពៃណី និងភាសាជាតិរបស់ខ្លួន។
លោកវេជ្ជបណ្ឌិត បានសង្កត់ធ្ងន់ថា វិធីសាស្ត្រទាំងនេះ ទាមទារឱ្យអាណាព្យាបាល បង្រៀនកុមារ តាមរយៈការធ្វើជាគម្រូល្អ (role model-walk the talk) និងបន្តរៀនសូត្រ និងបត់បែនទៅតាមការវិវត្តរបស់សង្គម និងបច្ចេកវិទ្យា៕
