ជាញឹកញាប់ នៅដើមឆមាស មិនថាសិស្ស និស្សិត ម្នាក់ៗតែងតែមានការតាំងចិត្តខ្ពស់ និងមានរបៀបរៀបរយល្អ។ ប៉ុន្តែនៅពេលដែលពេលវេលាកន្លងផុតទៅ ការតាំងចិត្តនោះចាប់ផ្តើមស្រកចុះបន្តិចម្តងៗ រហូតដល់សុខចិត្តអង្គុយមើលរឿងភាគ ជំនួសឱ្យការធ្វើកិច្ចការសាលាដែលត្រូវប្រគល់ជូនគ្រូនៅប៉ុន្មានថ្ងៃខាងមុខ។

ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហានេះ ខាងក្រោម គឺជា​វិធីសាស្រ្ត ៣ ដែលអាច​ជួយ​រក្សាការសិក្សាឱ្យបានល្អរហូតដល់បញ្ចប់ការប្រឡងឆមាស ៖

១. រៀបចំប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រងកិច្ចការឱ្យមានសណ្តាប់ធ្នាប់

ដំបូងបង្អស់ អ្នកត្រូវមានវិធីសាស្ត្រក្នុងការកត់ត្រាកិច្ចការចូលទៅក្នុងប្រតិទិន ដើម្បីកុំឱ្យខួរក្បាលរបស់អ្នកត្រូវផ្ទុកព័ត៌មានទាំងនោះច្រើនពេក។

បំពេញប្រតិទិនឱ្យបានគ្រប់ជ្រុងជ្រោយនៅដើមឆមាស ៖ បញ្ចូលកាលបរិច្ឆេទឈប់ទទួលកិច្ចការ ថ្ងៃប្រឡងប្រចាំខែ និងថ្ងៃប្រឡងឆមាសទៅក្នុងប្រតិទិន។ អ្នកក៏អាចបំបែកគម្រោងធំៗ ឬការរំលឹកមេរៀនប្រឡងទៅជាផ្នែកតូចៗដើម្បីធ្វើបន្តិចម្តងៗ។

កត់ត្រាកិច្ចការភ្លាមៗនៅពេលដឹង ៖ នៅពេលដែលគ្រូដាក់កិច្ចការផ្ទះភ្លាម ត្រូវកត់វាចូលក្នុងកម្មវិធីទូរស័ព្ទ ឬសៀវភៅកត់ត្រាភ្លាម។ កម្មវិធីមួយចំនួនដូចជា [Gmail Tasks] ឬ [Todoist] អាចជួយអ្នកបានយ៉ាងលឿន។

ពិនិត្យមើលកិច្ចការប្រចាំសប្តាហ៍ (Weekly Review) ៖ ការពិនិត្យឡើងវិញជាទៀងទាត់ជួយឱ្យអ្នកដឹងថា អ្វីដែលត្រូវធ្វើបន្ទាន់ និងដឹងមុនអំពីកិច្ចការដែលត្រូវប្រគល់ក្នុងពេលខាងមុខ។ អ្នកអាចរៀបចំផែនការប្រចាំសប្តាហ៍នៅថ្ងៃអាទិត្យ និងធ្វើការត្រួតពិនិត្យឡើងវិញនៅរាល់ចុងបញ្ចប់ នៃថ្ងៃនីមួយៗ។

២. បំបែកកិច្ចការជាផ្នែកតូចៗដែលងាយស្រួលធ្វើ និងចាប់ផ្តើមឱ្យបានលឿន

យោងតាមច្បាប់ Parkinson (Parkinson’s Law) ៖ «ការងារនឹងពង្រីកវិសាលភាពទៅតាមពេលវេលាដែលយើងមានសម្រាប់វា»។ បើអ្នកទុកពេល ១ ម៉ោងសម្រាប់កិច្ចការតូចមួយ វានឹងស៊ីពេល ១ ម៉ោងពេញរបស់អ្នក។

បំបែកកិច្ចការទាំងអស់ជាជំហានតូចៗ ៖ វិធីនេះជួយកាត់បន្ថយសម្ពាធ និងភាពភ័យខ្លាចក្នុងការចាប់ផ្តើម។ បន្ទាប់មក កំណត់កាលបរិច្ឆេទកំណត់តូចៗ (mini-deadlines) សម្រាប់ផ្នែកនីមួយៗ ដើម្បីធ្វើវាបន្តិចម្តងៗ ជាជាងគរទុកធ្វើតែម្តងនៅថ្ងៃចុងក្រោយ។

ចាប់ផ្តើមធ្វើចំណុចតូចមួយនៅថ្ងៃដែលទទួលបានកិច្ចការភ្លាម ៖ ឧទាហរណ៍ បើគ្រូដាក់ឱ្យសរសេរអត្ថបទ essay អ្នកអាចចំណាយពេល ៥ នាទីគ្រាន់តែគិតរកប្រធានបទ ឬប្រភពឯកសារ។ ការធ្វើបែបនេះជួយឱ្យអ្នកចាប់ផ្តើមបានភ្លាមៗនៅពេលដែលការណែនាំរបស់គ្រូនៅថ្មីៗក្នុងខួរក្បាល។

៣. ធ្វើកិច្ចការជារៀងរាល់ថ្ងៃ

នេះជាចំណុចដែលសិស្សភាគច្រើនតែងតែបរាជ័យ។ ការធ្វើការងារបន្តិចបន្តួចរៀងរាល់ថ្ងៃ គឺមានប្រសិទ្ធភាព និងកាត់បន្ថយស្ត្រេសបានច្រើនជាងការខំប្រឹងប្រកាច់ប្រកិនធ្វើតែម្តងនៅថ្ងៃចុងក្រោយ។ នៅពេលដែលអ្នកឈប់សម្រាកពីការសិក្សាយូរពេក អ្នកនឹងពិបាកក្នុងការទាញខ្លួនឯងឱ្យមកមានទម្លាប់រៀនសូត្រឡើងវិញ។ ដូច្នេះ ទោះបីជាត្រូវសរសេរតែមួយប្រយោគសម្រាប់អត្ថបទរបស់អ្នកក៏ដោយ ក៏ត្រូវតែធ្វើខ្លះដែរជារៀងរាល់ថ្ងៃ ដើម្បីរក្សាចលនានៃការរៀនសូត្រ។

ត្រឡប់មកវិញ ដើម្បីទទួលបានលទ្ធផលល្អ និងគ្មានសម្ពាធផ្លូវចិត្ត សិស្សានុសិស្ស​ត្រូវមាន ប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រងកិច្ចការដ៏ល្អមួយ រួមផ្សំនឹង ទម្លាប់ធ្វើការងារបន្តិចម្តងៗជារៀងរាល់ថ្ងៃ។ ការផ្តោតលើការធ្វើឱ្យបានបន្តិចបន្តួចរៀងរាល់ថ្ងៃ នឹងជួយឱ្យអ្នកឆ្លងកាត់ឆមាសនីមួយៗដោយជោគជ័យ៕