មនុស្សគ្រប់គ្នាសុទ្ធតែធ្លាប់ជួបប្រទះស្ថានភាពស្ត្រេសនៅកន្លែងធ្វើការ, នេះក៏ដោយសារតែ ហេតុផលផ្សេងៗគ្នា អ្នកខ្លះសម្រេចលទ្ធផលការងារមិនស្របទៅនឹងអ្វី ដែលចៅហ្វាយចង់បាន និងអ្នកខ្លះទៀត ដាក់ក្ដីរំពឹងខ្ពស់ពេកនៅពេលបំពេញកិច្ចការអ្វីមួយជាដើម។ មានមនុស្សតិចណាស់ ដែលមិនមានសម្ពាធការងារ។

មនុស្សជាមធ្យមចំណាយពេល ៩ ម៉ឺនម៉ោង ឬប្រហែលមួយភាគបីនៃជីវិតរបស់ពួកគេនៅកន្លែងធ្វើការ។ ជាលទ្ធផល បរិយាកាស កម្រិតនៃភាពតានតឹង និងទំនាក់ទំនងបុគ្គល អាចប៉ះពាល់ដល់សុខភាពផ្លូវចិត្ត និងសុខុមាលភាពបុគ្គលិក។ នៅពេលណាមួយ បុគ្គលិកច្រើនជាងម្នាក់ ក្នុងចំណោម ១០នាក់ នឹងអវត្តមាននៅកន្លែងការងារ ដោយសារការថប់បារម្ភ ការធ្លាក់ទឹកចិត្ត ឬភាពគ្មានថាមពលក្នុងខ្លួន (Burn Out)។ លើសពីទំនាក់ទំនងបុគ្គល ការធ្វើឱ្យមានតុល្យភាពនៃតម្រូវការការងារ និងជីវិត ការគ្រប់គ្រងបញ្ហាសុខភាព និងតម្លៃនៃការរស់នៅកាន់តែកើនឡើង សុទ្ធតែអាចបង្កើនភាពតានតឹង។

កាលពីមុន ស្ថាប័នធំៗអាចចាត់ទុកសុខភាពផ្លូវចិត្តជារឿងឯកជន។ ក្នុងឆ្នាំ២០០១ របាយការណ៍សុខភាពផ្លូវចិត្តពិភពលោក របស់អង្គការសុខភាពពិភពលោក (WHO) បានអំពាវនាវឱ្យមានការផ្លាស់ប្ដូរនៅក្នុងបរិស្ថានដែលប៉ះពាល់ដល់សុខភាពផ្លូវចិត្ត ហើយកន្លែងធ្វើការគឺជាកន្លែងសំខាន់បំផុតមួយ។ ជាង ២០ឆ្នាំក្រោយមក បន្ទាប់ពីមានជំងឺរាតត្បាត កូវីដ – ១៩ និយោជកកាន់តែច្រើន ចាប់ផ្ដើមយល់ពីតួនាទី និងទំនួលខុសត្រូវរបស់ខ្លួន ក្នុងការដោះស្រាយបសុខភាពផ្លូវចិត្តនៅកន្លែងធ្វើការ។  

លើសពីនេះ មានកត្តាប្រជាសាស្ត្រមួយ គឺ មនុស្សជំនាន់ហ្ស៊ី ​(Gen Z) ទំនងជាឈប់សម្រាប់ពីការងារ ដោយលើកឡើងពីក្ដីកង្វល់អំពីសុខភាពផ្លូវចិត្ត។ ពួកគេក៏មានឆន្ទៈក្នុងការពិភាក្សាអំពីសុខភាពផ្លូវចិត្ត ទទួលយកការគាំទ្រ និងសេវាកម្ម ហើយរំពឹងថានិយោជកចាត់ទុកពួកគេ មិនត្រឹមតែជាបុគ្គលិកប៉ុណ្ណោះទេ។

ការស្រាវជ្រាវរកឃើញថា នៅទូទាំងពិភពលោក ការប៉ាន់ស្មានចំនួន ១២ពាន់លានថ្ងៃធ្វើការ ត្រូវបានបាត់បង់ជារៀងរាល់ឆ្នាំ ដោយសារជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្ត និងការថប់បារម្ភ ដែលធ្វើឱ្យបាត់បង់ផលិតភាព ១ពាន់ពាន់លានដុល្លារ។ អ្នកស្រាវជ្រាវបានប៉ាន់ប្រមាណថា នៅក្នុងអង្គភាពឯកជន ដែលនិយោជិតយល់ថា សុខភាព និងគ្រប់គ្រងសុខុមាលភាពល្អ, ការអនុវត្តរបស់អង្គភាពគឺប្រសើរជាង ២,៥ ដងនៃអង្គភាព ដែលមានការគ្រប់គ្រងសុខភាព និងសុខុមាលភាពមិនល្អ។ យ៉ាងណាក៏ដោយ បញ្ហាប្រឈមផ្នែកសុខភាពផ្លូវចិត្តមានតម្លៃជាងប្រាក់ទៅទៀត, បញ្ហានេះប៉ះពាល់ដល់សីលធម៌ ទំនាក់ទំនង ជាពិសេសគឺ សុខុមាលភាពគ្រួសារ និងសហគមន៍។

ជំហានដំបូង ក្នុងការដោះស្រាយបញ្ហាសុខភាព និងសុខុមាលភាពនៅកន្លែងធ្វើការ គឺទទួលស្គាល់ថា និយោជក អាចជាផ្នែកមួយនៃដំណោះស្រាយ។ បន្ទាប់មក គឺជាជំហាននៃការដោះស្រាយ និងវាល់វែងភាពជោគជ័យ ដែលអាចធ្វើទៅបាន។ ការស្រាវជ្រាវ ដែលបានបោះពុម្ពផ្សាយដោយវេទិកាសេដ្ឋកិច្ចពិភពលោក បានបង្ហាញថា មិនមានដំណោះស្រាយមួយណា ដែលអាចដោះស្រាយបញ្ហាបានទាំងអស់នោះទេ ប៉ុន្តែមានគោលការណ៍ណែនាំមួយចំនួន ដែលអាចអនុវត្តបាន។ ប្រហែលជាបញ្ហាចម្បងគឺ និយោជកមានឥទ្ធិពលដោយផ្ទាល់ទៅលើការងារ និងវប្បធម៌ក្នុងក្រុមហ៊ុន។

គំនិតផ្តួចផ្ដើម សុខភាពផ្លូវចិត្តរបស់បុគ្គលិក គួរតែលើសពីការផ្ដល់ធនធានគ្រប់គ្រងភាពតានតឹងបុគ្គល ដូចជា មានពេលវេលាសម្រាកអាហារថ្ងៃត្រង់ និងដើរឱ្យបានត្រឹមត្រូវ និងការបង្កើតបរិយាកាសសុវត្ថិភាពសម្រាប់បុគ្គលិកគ្រប់គ្នា ក្នុងការចែករំលែកអំពីការព្រួយបារម្ភ និងកង្វល់របស់ពួកគេ។ ម្យ៉ាងវិញទៀត បុគ្គលិក ត្រូវការការគាំទ្រ ទាំងក្នុង និងក្រៅផ្លូវការពីសំណាក់ មិត្តរួមការងារ និងថ្នាក់ដឹកនាំ ដើម្បីជំរុញកម្លាំងចិត្តបំពេញការងារឱ្យរឹតតែប្រសើរ។

ចំណុចចុងក្រោយ ដែលសំខាន់ផងដែរនោះ គឺនិយោជិត ចង់ឃើញភាពរីកចម្រើនសមត្ថភាព និងលទ្ធផលការងាររបស់ខ្លួន ស្របនឹងបេសកកម្ម​ និងចក្ខុវិស័យរបស់អង្គភាព ហើយចង់ឱ្យការខឹតខំប្រឹងប្រែរបស់ខ្លួន កា្លយជាចំណែកមួយនៃការអភិវឌ្ឍក្រុមហ៊ុន។ ការស្រាវជ្រាវបានបង្ហាញថា របៀបដែលបុគ្គលិក គ្រប់គ្រង និងមានអារម្មណ៍ចំពោះការងាររបស់គេ គឺជាមូលហេតុដ៏ធំ ដែលអាចនាំឱ្យគេរីករាយ ឬតានតឹង៕