តើអ្នកធ្លាប់មានអារម្មណ៍ជាប់គាំងនៅក្នុងកិច្ចសន្ទនាដែរ ឬទេ? ភាពស្ទាក់ស្ទើរក្នុងការសួរ ឬឆ្លើយ ក៏ដូចជាមិនដឹងថា ត្រូវនិយាយអ្វីឱ្យសមនឹងស្ថានការណ៍ គឺជាបទពិសោធន៍មួយដែលសុទ្ធតែកើតមាននៅក្នុងដំណើរកិច្ចសន្ទនានៃមនុស្សគ្រប់គ្នា គ្រាន់តែតិច ឬច្រើនទៅតាមវ័យ និងស្ថានភាពតែប៉ុណ្ណោះ! បញ្ហានេះអាចបណ្ដាលមកពីកត្តាជាច្រើន តាំងពីការភ័យខ្លាច ការរំខានពីបច្ចេកវិទ្យា រហូតដល់ការខ្វះខាតជំនាញក្នុងការស្តាប់។ ដូច្នេះ តើធ្វើយ៉ាងណា ដើម្បីជំរុញកិច្ចសន្ទនាឱ្យកាន់តែមានភាពស៊ីជម្រៅ និងប្រទាក់ក្រឡាគ្នា?

តាមរយៈគេហទំព័រ Ideas បានប្រាប់ពីគន្លឹះមួយចំនួន ក្នុងការកាត់បន្ថយការរំខាន និងជំរុញកិច្ចសន្ទនាឱ្យកាន់តែមានប្រសិទ្ធភាព ដោយមានរៀបរាប់លម្អិតដូចតទៅ ៖

ការដាក់អារម្មណ៍ទាំងស្រុង ៖ ការផ្តោតអារម្មណ៍ ក៏ជាចំណែកមួយក្នុងការឱ្យលោកអ្នក រិះរកពាក្យនិយាយ ក៏ដូចជាវិធីសាស្រ្តក្នុងការបន្ធូរភាពតានតឹងនៅពេលមានបញ្ហា ហើយដើម្បីឱ្យការផ្តោតក្នុងកិច្ចសន្ទនាកាន់តែមានប្រសិទ្ធភាព ការសិក្សាបន្ថែមអំពីជំនាញស្តាប់ដ៏សកម្ម គឺជាការរួមចំណែកឱ្យការផ្តោតអំឡុងពេលនិយាយគ្នា មានភាពល្អប្រសើរជាងមុនផងដែរ។ ការផ្តោតអារម្មណ៍ទាំងស្រុងទៅកាន់មនុស្សដែលយើងកំពុងនិយាយជាមួយ មិនថា ប្រធានបទនោះសំខាន់កម្រិតមធ្យម ឬកម្រិតខ្លាំងនោះទេ វាគឺជាទម្លាប់ក្នុងការផ្ទៀងផ្ទាត់អំពីសារៈសំខាន់នៃការទួលបានព័ត៌មានជាក់លាក់ ការផ្តល់តម្លៃគ្នា និងការកសាងទំនុកចិត្តរវាងគ្នានឹងគ្នា។

ទុកទូរស័ព្ទឱ្យនៅឆ្ងាយ ៖ មិនត្រឹមតែទូរស័ព្ទនោះទេ គឺរាប់បញ្ចូលសម្ភារទាំងឡាយណាដែលបង្កការរំខានដល់ការនិយាយគ្នា ហើយការប្រើប្រាស់ចំណាប់អារម្មណ៍ទៅធ្វើរឿងពីរបីក្នុងពេលតែមួយ ដូចជាធ្វើការងារផង មើលរឿងភាគផង ហើយឆ្លៀតនិយាយជាមួយមិត្តភ័ក្តបានទៀត មើលមួយភ្លែតហាក់ដូចជាចំណេញព្រោះបានធ្វើរឿងជាច្រើនក្នុងពេលតែមួយ ប៉ុន្តែគួរចងចាំថា ធ្វើការងារច្រើនក្នុងពេលតែមួយមិនប្រាកដថា សម្រេចបាននូវលទ្ធផលបានទាំងអស់នោះទេ ជារឿយៗគឺមិនចប់ចុង មិនចប់ដើមទាំងអស់។

ដូច្នេះ នៅពេលដែលត្រូវចំណាយពេលជាមួយមនុស្ស ឬនិយាយជាមួយនរណាម្នាក់ គួរកាត់បន្ថយសកម្មភាពទាំងឡាយណា ដែលបង្កការរំខាន ហើយប្រសិនបើមានភារកិច្ចបន្ទាន់ ក៏គួសុំអធ្យាស្រ័យដកឃ្លាពីភាគីម្ខាងទៀត ឬក៏បែងចែកឱ្យហើយថា តើមានពេលប៉ុន្មានក្នុងការសន្ទនា។

ឆ្លុះបញ្ចាំងរាល់អ្វីដែលបានឮ ៖ ការឆ្លុះបញ្ចាំងពាក្យពេចន៍ ក៏ជាចំណែកតូចមួយ ក្នុងជំនាញស្តាប់ដែរ ការស្តាប់ដ៏មានប្រសិទ្ធភាព គឺជាការទទួលបានព័ត៌មាន និងជំនាញក្នុងការឆ្លុះបញ្ចាំងរាល់ប្រយោគដែលភាគីនីមួយៗបាននិយាយផងដែរ។ ស្តាប់និងវិភាគ ជាជំនាញប្រាប់ឱ្យដឹងបន្ថែមថា ពេលណាត្រូវស្ងៀម ហើយពេលណាដែលត្រូវបញ្ចេញមតិ ហើយដើម្បីឆ្លុះបញ្ចាំងទៅបាន ក៏មិនគួររំលងពាក់ព័ន្ធនឹងសកម្មភាពសំខាន់ៗទាំងបីដែរ ដោយមានដូចជា ការសួរសំណួរ ការសង្ខេប និងឆ្លុះបញ្ចាំង ដោយគ្មានការស្ដីបន្ទោសទៅលើទស្សនៈចម្រុះគ្នា៕