នៅក្នុងការសិក្សាថ្នាក់ឧត្តមសិក្សា ប្រសិនបើមានជំងឺបាក់ទឹកចិត្ត (Depression) មិនត្រឹមតែប៉ះពាល់ដល់សុខភាពផ្លូវចិត្តប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាក៏ជាឧបសគ្គរារាំងដល់សមត្ថភាពនៃការផ្ដោតអារម្មណ៍ និងការសិក្សាផងដែរ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ តាមរយៈការអនុវត្តយុទ្ធសាស្ត្រសិក្សាបែបវិទ្យាសាស្ត្រ និងការយល់ចិត្តខ្លួនឯង បុគ្គលដែលស្ថិតក្នុងស្ថានភាពនេះ នៅតែអាចសម្រេចបាននូវលទ្ធផលសិក្សាល្អ។

១. បំបែកកិច្ចការធំៗឱ្យទៅជាចំណែកតូចបំផុត

ជំហានដំបូង គឺការកាត់បន្ថយសម្ពាធផ្លូវចិត្តតាមរយៈការបំបែកកិច្ចការធំៗ ឱ្យទៅជាផ្នែកតូចៗដែលងាយស្រួលគ្រប់គ្រង។ ជំនួសឱ្យការកំណត់គោលដៅបញ្ចប់និក្ខេបបទ ឬការរំលឹកមេរៀនប្រឡងក្នុងពេលតែមួយ និស្សិតគួររៀបចំបញ្ជីការងារដែលមានលក្ខណៈសាមញ្ញបំផុត ដូចជាការសរសេរត្រឹមមួយកថាខណ្ឌ ឬការអានសៀវភៅត្រឹមមួយទំព័រ។ វិធីសាស្ត្រនេះជួយឱ្យខួរក្បាលមិនមានអារម្មណ៍ថាលើសចំណុះ និងបង្កើនភាពជឿជាក់លើខ្លួនឯងជាជំហានៗ។

២. កុំខ្វល់រឿងសោភ័ណភាព (Nothing has to be pretty)

ក្នុងដំណាក់កាលនៃវិបត្តិផ្លូវចិត្ត ការបំពេញកិច្ចការឱ្យបានរួចរាល់ (Completion) គឺមានតម្លៃជាងភាពឥតខ្ចោះ (Perfection)។ មិនថាជាកំណត់ត្រាមេរៀន ឬកិច្ចការផ្ទះ និស្សិតមិនចាំបាច់ផ្ដោតខ្លាំងលើសោភ័ណភាព ឬភាពស្អាតបាតហួសហេតុនោះទេ។ អ្វីដែលសំខាន់ គឺការបន្តសម្រេចកិច្ចការឱ្យបានទាន់ពេលវេលា ឬការយល់ព្រមទទួលយកលទ្ធផលដែលទទួលបានពីការខិតខំប្រឹងប្រែងតាមលទ្ធភាពជាក់ស្ដែង ព្រោះលទ្ធផលដែលមិនល្អឥតខ្ចោះ ក៏នៅតែមានតម្លៃជាងការបោះបង់ចោល។

៣. ផ្លាស់ប្តូរបរិយាកាសសិក្សា (Study outside)

ការស្ថិតនៅក្នុងបន្ទប់ម្នាក់ឯងក្នុងរយៈពេលយូរ អាចបង្កើនអារម្មណ៍ឯកោ និងភាពអសកម្ម។ ការផ្លាស់ប្តូរទីកន្លែងសិក្សាទៅកាន់បណ្ណាល័យ ឬហាងកាហ្វេដែលមានមនុស្សម្នា។ ការស្ថិតក្នុងបរិយាកាសដែលមានមនុស្សកំពុងបំពេញការងារ នឹងជួយឱ្យអ្នកមានអារម្មណ៍ថាមានការទទួលខុសត្រូវ និងកាត់បន្ថយភាពឯកោ។ ម្យ៉ាងបរិយាកាសដែលមានមនុស្សជុំវិញខ្លួនកំពុងបំពេញកិច្ចការ នឹងក្លាយជាកម្លាំងរុញច្រានដោយប្រយោលដែលជួយឱ្យនិស្សិតអាចផ្ដោតអារម្មណ៍បានល្អជាងការសិក្សានៅលើគ្រែ ដែលងាយនឹងបង្កឱ្យមានអារម្មណ៍ងងុយគេង ឬការគិតអវិជ្ជមាន។

៤. ការកំណត់ពេលវេលា (Study in shorter bursts)

ការសិក្សាប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាព មិនមែនអាស្រ័យលើរយៈពេលវែងនោះទេ ប៉ុន្តែអាស្រ័យលើគុណភាពនៃការផ្ដោតអារម្មណ៍។ ជំងឺបាក់ទឹកចិត្តធ្វើឱ្យថាមពលរបស់អ្នកចុះខ្សោយ។ ចូរតាមដានមើលថា តើក្នុងមួយថ្ងៃៗ ពេលណាដែលអ្នកមានអារម្មណ៍ថាអាចផ្ដោតអារម្មណ៍បានល្អបំផុត (ឧទាហរណ៍៖ ម៉ោង ២ រសៀល)។ ប្រើប្រាស់ពេលវេលានោះដើម្បីសិក្សាឱ្យបានខ្លីៗតែមានប្រសិទ្ធភាព។ ការប្រើប្រាស់បច្ចេកទេសសិក្សាក្នុងរយៈពេលខ្លី (Short Bursts) និងការអនុញ្ញាតឱ្យខ្លួនឯងមានកាលវិភាគសម្រាកឱ្យបានគ្រប់គ្រាន់ គឺជាគន្លឹះដែលជួយរក្សាថាមពលខួរក្បាលមិនឱ្យឆាប់អស់កម្លាំង (Burnout)។

៥. ការលើកទឹកចិត្តខ្លួនឯង (Don’t beat yourself up)

ជាចុងក្រោយ ការអប់រំផ្លូវចិត្តខ្លួនឯងគឺជារឿងមិនអាចខ្វះបាន។ វានឹងមានថ្ងៃខ្លះដែលអ្នកមិនអាចធ្វើអ្វីបានសោះ សូម្បីតែការងើបពីគ្រែ។ ក្នុងថ្ងៃបែបនោះ សូមកុំបន្ទោសខ្លួនឯង។ ជំងឺបាក់ទឹកចិត្តគឺជាស្ថានភាពសុខភាព មិនមែនជាភាពខ្ជិលច្រអូសនោះទេ។ ចូរអបអរសាទររាល់ជោគជ័យតូចតាចដែលអ្នកធ្វើបាន ទោះបីជាគ្រាន់តែអានសៀវភៅបានមួយទំព័រក៏ដោយ៕