ពិធីបុណ្យភ្ជុំ ជាពិធីបុណ្យដ៏ធំមួយ ដែលប្រជាជនកម្ពុជា តែងតែប្រារព្ធធ្វើ, ជារៀងរាល់ឆ្នាំចាប់ពីថ្ងៃ១រោច ដល់ថ្ងៃ ១៥រោច ខែភទ្របទ គ្រប់បងប្អូនកូនចៅ សាច់សាលោហិត ញាតិសន្តានទាំងអស់ ទោះនៅទីជិតឆ្ងាយ តែងតែមកជួបជុំគ្នា ដើម្បីរៀបចំម្អូប បាយសម្ល ចង្ហាន់យកទៅប្រគេនព្រះសង្ឃ ដែលគង់នៅវត្តអារាម ដើម្បីឧទ្ទិសកុសលដល់ញាតិសណ្តានដែលបានចែកឋានទៅលោកខាងមុខ។
លោក សេង សុវណ្ណារ៉ា ជាអ្នកសិក្សាខាងវិជ្ជាអក្សរសិល្ប៍ខ្មែរ បានលើកឡើងថា សម្រាប់លោក ពិធីបុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌមានគុណតម្លៃយ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់សង្គមកម្ពុជា ក្នុងនោះមានដូចជា តម្លៃនៃការដឹងគុណចំពោះបុព្វការីជនដែលបានធ្វើមរណកាលទៅ, តម្លៃនៃការដឹងគុណចំពោះលោកអ្នកមានគុណនៅក្នុងពេលបច្ចុប្បន្ន, តម្លៃនៃការចូលរួមទ្រទ្រង់ព្រះពុទ្ធសាសនា តាមរយៈសទ្ធាបុណ្យដែលបណ្ដាលជនទាំងឡាយបានចូលរួមធ្វើ, តម្លៃនៃការសាមគ្គីក្នុងគ្រួសារ និងប្រជាជនជាធ្លុងមួយ និងតម្លៃនៃការរក្សាបាននូវកិច្ចពិធីបុណ្យជាទំនៀមទម្លាប់ប្រពៃណីជាតិខ្មែរ ដែលមកទល់នឹងសព្វថ្ងៃបានក្លាយទៅជាអត្តសញ្ញាណជាតិមួយដោយមិនអាចប្រកែកបាន។

លោកបន្តថា យុវជនសម័យថ្មី គួរតែថែរក្សានូវការគោរពប្រណិបតន៍ពិធីបុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌនេះឱ្យបានគង់វង្ស ព្រោះថា ជាពិធីបុណ្យប្រពៃណីខ្មែរ ដែលបានគោរពប្រណិបតន៍អស់កាលជាច្រើនសតវត្សរ៍មកហើយ, ជាការឆ្លុះបញ្ចាំងឱ្យឃើញអំពីកម្លាំងសាមគ្គីជាតិខ្មែរ និងជាការរួមចំណែកទ្រទ្រង់ព្រះពុទ្ធសាសនាតាមរយៈសទ្ធារបស់ពុទ្ធបរិស័ទ។ ទន្ទឹមនឹងនេះ លោកក៏បានសង្កត់ធ្ងន់ផងដែរថា ប្រជាជនខ្មែរជាពិសេសយុវជនត្រូវប្រកាន់ខ្ជាប់នូវសីលធម៌ សុជីវធម៌ក្នុងនាមជាខ្មែរ ទាំងការស្លៀកពាក់ និងកាយវិការ និងកុំប្រព្រឹត្តិលើសចាកពីទំនៀមទម្លាប់ជាតិ។
សូមធ្វើបុណ្យតាមសទ្ធា ដោយសេចក្ដីជ្រះថ្លាពិតប្រាកដ កុំដើម្បីការសប្បាយ ឬបង្វែរអត្ថន័យប្រាសចាកពីអត្ថន័យដើមនៃពិធីបុណ្យ
យុវជន សេង សុវណ្ណារ៉ា
សម្រាប់លោក សិដ្ឋ វិសាល បច្ចុប្បន្នជាគ្រូបង្រៀន បានបង្ហាញទស្សនៈរបស់លោកថា ពិធីបុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌពុំមែនត្រឹមតែឆ្លុះបញ្ចាំងពីប្រតិបត្តិក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនាប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែគឺជាការប្រតិបត្តិ ដែលមានលក្ខណៈជាខ្មែរ មានអត្តសញ្ញាណជាខ្មែរ ពោលគឺរួមផ្សំនឹងទំនៀមទម្លាប់ប្រពៃណីរបស់ខ្មែរ។ នេះបានឆ្លុះបញ្ចាំងយ៉ាងជាក់ច្បាស់ ពីសន្តានចិត្តរបស់មនុស្សខ្មែរចំពោះព្រះពុទ្ធសាសនា។ លោកបន្ថែមថា ពិធីបុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌមានអត្ថន័យ និងគុណតម្លៃក្រៃលែងចំពោះសង្គម និងប្រជាជនកម្ពុជា។ យើងនឹងបានឃើញទិដ្ឋភាព នៃវប្បធម៌ជាច្រើន ទៅតាមតំបន់នានាក្នុងប្រទេស ដែលស្តែងឡើងតាមរយៈពិធីបុណ្យនេះ។ ឧទាហរណ៍ដូចជា ការទំនុកបម្រុងព្រះសង្ឃ កតញ្ញូកតវេទិតាធម៌របស់ខ្មែរចំពោះបុព្វការីជន ការជួបជុំគ្នា ការបញ្ជ្រាបនូវទស្សនៈអប់រំចិត្តគំនិត ការប្រតិបត្តិជំនឿនានាជាដើម។ ទាំងនេះជាគុណតម្លៃ ដែលយើងមិនអាចរៀបរាប់អស់បានឡើយ។

ដូច្នេះ យុវជនសម័យថ្មីគួរបន្តថែរក្សាទំនៀមទម្លាប់ប្រពៃណីនេះ ដោយជំហសុទិដ្ឋិនិយមក្នុងការសិក្សាឈ្វេងយល់ និងប្រតិបត្តិដោយការយល់ដឹងពិតប្រាកដ។ បែបនេះទើបយើងអាចយល់ពីជម្រៅនៃផ្នត់គំនិតដូនតា ហើយអាចថែរក្សាអត្តសញ្ញាណជាតិខ្លួន ឱ្យមានភាពថ្កុំថ្កើងឡើងបាន។
ក្នុងនាមយើងជាអ្នកបន្តវេន គួរសិក្សាស្វែងយល់ឱ្យគ្រប់ជ្រុងជ្រោយ ហើយប្រតិបត្តិឱ្យបានត្រឹមត្រូវ ទើបរក្សាបាននូវភាពរុងរឿងរីកចម្រើនសម្រាប់សង្គមជាតិយើង។
យុវជន សិដ្ឋ វិសាល
លោក ប៉េន ភក្ដី ជានិស្សិតដែលកំពុងសិក្សានៅវិទ្យាស្ថានជាតិអប់រំ ក៏បានលើកឡើងស្រដៀងគ្នាដែរថា ការចូលរួមប្រារព្ធពិធីបុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌ នាំឱ្យយើងទទួលបាននូវសិរីសួស្ដី ព្រោះយើងបានធ្វើទាន បោះបាយបិណ្ឌ និងឧទិស្ទកុសលដល់ជីដូនជីតាជាដើម ។ សកម្មភាពទាំងនេះ ធ្វើឱ្យយើងទទួលបានទទួលបានមគ្គផល ទទួលបានសិរីសួស្ដី និងផលបុណ្យទៅតាមទម្លាប់ប្រពៃណីខ្មែរយើង។ លោកបន្តថា យើងដឹងហើយថា នៅក្នុងប្រទេសយើង ព្រះពុទ្ធសាសនាគឺជាសាសនារបស់រដ្ឋ ហើយព្រះពុទ្ធសាសនាគឺផ្ដោតលើកការធ្វើបុណ្យ ដែលចំណុចនេះបានផ្សារភ្ជាប់ទៅនឹងការបង្ហាញភាពជាគម្រូល្អ ដើម្បីរស់នៅក្នុងសង្គម។ លើសពីនេះ ពិធីបុណ្យនេះ ក៏បានផ្សារភ្ជាប់ទៅនឹងទំនៀមទំលាប់ដ៏ល្អផូរផង់របស់ខ្មែរយើងផងដែរ។ ជាក់ស្ដែង ពេលទៅវត្តយើងត្រូវស្លៀកសំលៀកបំពាក់ប្រពៃណី ដូចជា អាវប៉ាក់ និងហូលផាមួងជាដើម។

យុវជនទាំងបីរូបលើកឡើងស្រដៀងៗគ្នា ព្រមទាំងបានអំពាវនាវ និងស្នើសុំឱ្យប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរទាំងអស់ មានការប្រុងប្រយ័ត្នចំពោះសុវត្ថិភាពផ្ទាល់ខ្លួន គ្រួសារ និងសហគមន៍ នៅអំឡុងពេលប្រារព្ធពិធីបុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌនេះ ជាពិសេស គឺបញ្ហាចរាចរណ៍ អគ្គីភ័យ និងការថែរក្សាទ្រព្យសម្បត្តិរបស់សម្ភារមានតម្លៃឱ្យបានល្អ៕






























