មនុស្សមួយចំនួនបានស្វែងរកវិធីសាស្រ្តកាត់បន្ថយស្រ្តេស ហើយបញ្ហានេះកើតមានជាទូទៅ ប៉ុន្តែពេលខ្លះក៏ត្រូវមានវិធីសាស្រ្តកាត់បន្ថយចោលខ្លះ ឬការត្រៀមខ្លួនទទួលយកទុកជាមុន ទោះបីវាជាកត្តាដែលកើតមានពីធម្មជាតិក៏ដោយ គឺដើម្បីជៀសវាងជំងឺរ៉ាំរ៉ៃ និងបញ្ហាផ្លូវចិត្ត។

បើតាមគេហទំព័រ Fastcompany បានបង្ហាញគន្លឹះមួយ៥ដើម្បីកាត់បន្ថយបញ្ហស្រ្តេស ៖

ទទួលស្គាល់ថាស្រ្តេសនឹងកើតឡើង ៖ ចំណុចដំបូងក្នុងការគ្រប់គ្រងស្រ្តេស គឺត្រូវទទួលស្គាល់ថា មនុស្សមិនអាចជាជៀសផុតពីបញ្ហាស្រ្តេសបាននោះទេ តែងតែកើតមានក្នុងលក្ខខណ្ឌណាមួយ គ្រាន់តែតិច ឬច្រើនប៉ុណ្ណោះ។ កាលដែលទទួលស្គាល់បែបនេះ វាជួយឱ្យលោកអ្នកយល់អំពីខ្លួនឯង ដឹងពីវិធីសាស្រ្តនៃការថែទាំរាងកាយ និងផ្លូវចិត្ត ថែមទាំងដឹងពីតម្រូវការផ្ទាល់ខ្លួនផងដែរ។ តើអ្នកស្គាល់អារម្មណ៍ខ្លួនឯងបានយ៉ាងដូចម្តេច? ហើយតើអ្នកដោះស្រាយវាដោយរបៀបណា? គួរចំណាំថា រឿងមិនល្អមួយចំនួនកើតមកពីអតីតកាលដែលបន្តរំខានមកដល់បច្ចុប្បន្នជាបន្តបន្ទាប់ ប្រសិនបើមិនយកចិត្តទុកដាក់ថែទាំឱ្យបាននោះទេ។ ដូច្នេះហើយត្រូវរកគន្លឹះបន្ថែមដើម្បីគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍ ជៀសវាងការរំខានម្តងហើយ ម្តងទៀត ក្នុងហេតុការណ៍ដដែលៗ។

កត់សម្គាល់ក្រុមមនុស្សដែលគួរស្និតស្នាល ៖ ជាធម្មតា មនុស្សតែងតែមានការទំនាក់ទំនងក្នុងសង្គម និងមានមួយចំនួនភ្ជាប់ការទាក់ទងយ៉ាងស្អិតរមួត។  កាលដែលមិនមានដែនកំណត់ក្នុងការទំនាក់ទំនង ក៏អាចបណ្តាលឱ្យស្រ្តេសបានដែរ ហើយដើម្បីដោះស្រាយនឹងបញ្ហានេះ អ្នកត្រូវចងក្រងក្រុមមនុស្សដែលមានទំនោរស្រដៀងនឹងអ្នក មានផាសុកភាព ឬក្រុមមនុស្សដែលអាចនិយាយជាមួយបានស្ទើរតែគ្រប់ស្ថានភាព ដែលពួកគេមានទាំងសមត្ថភាពយល់ និងជាអ្នកពូកែស្ដាប់ដ៏ល្អផងដែរ។ ដោយមនុស្សទាំងនោះអាចជាគ្រួសារ ឬមិត្តជិតស្និតជាដើម។ ក្រុមមនុស្សដែលជិតស្និត ( home team ) អាចនិយាយបានថា ពួកគេមានឱកាសស្គាល់អ្នកបានស៊ីជម្រៅ មិនថាផ្នែកល្អ ឬមិនល្អនោះទេ។ បើក្នុងករណីថា អ្នកព្យាយាមសម្អាតចង្ក្រានចានឆ្នាំ ឬផ្ទះសម្ដែងទាល់តែស្អាត ទើបអនុញ្ញាតឱ្យក្រុមណាម្នាក់មកលេង នោះគឺមានន័យថា ពួកគេមិនមែនជាក្រុមមនុស្សដែលស្និតស្នាលនោះទេ ពីព្រោះអ្នកនៅតែកំណត់ខណ្ឌជាមួយពួកគាត់។

ធ្វើសកម្មភាពរឮកដឹងគុណ ៖ មានន័យថា មនុស្សដែលបានអនុវត្តន៍សកម្មភាព ការរឮកដឹងគុណចំពោះកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងនៅក្នុងជីវិតផ្ទាល់ខ្លួន រួមទាំងអ្នកដទៃដែលធ្វើសេចក្ដីល្អចំពោះខ្លួនផងដែរ។ សកម្មភាពទាំងនោះ អាចធ្វើឡើងតាមរយៈការសរសេរ ការនិយាយសេចក្ដីអរគុណ ឬជួយអ្នកដទៃជាដើម ដែលសកម្មភាពទាំងនេះអាចជួយកាត់បន្ថយស្រ្តេសបានមួយកម្រិត នៅពេលដែលស្ថិតក្នុងស្ថានភាពលំបាកណាមួយ។

ស្គាល់ពីប្រភេទការងារអាទិភាព  ៖ ដើម្បីគ្រប់គ្រងស្ថានភាពស្រ្តេស អ្នកក៏ត្រូវតែដឹងថា អ្វីទៅជាភាពសំខាន់ជាងគេសម្រាប់ជីវិតរបស់អ្នក  ដូច្នេះត្រូវប្រុងប្រយ័ត្នរាល់សកម្មភាព ប៉ុន្តែក៏មិនគួរកំណត់ក្នុងបញ្ជីច្រើនពេកដែរ។ នៅពេលដែលអ្នកមានកិច្ចការអទិភាពច្រើនពេកក្នុងជីវិត នោះគឺមានន័យថាអ្នកហាក់មិនបានចាត់អទិភាពនោះទេ ការកំណត់អទិភាពត្រូវផ្តើមដោយសំណួរដូចជា តើអ្នកជានរណា? ឬក៏តើអ្វីដែលអ្នកមិនចូលចិត្តធ្វើជាងគេ? ព្រោះកាលដែលមានព័ត៌មាន និងទម្រង់ច្បាស់ៗ គឺវាជួយឱ្យការធ្វើផែនការ  ក៏ដូចជាធ្វើកាលវិភាគ ស្របជាមួយនឹងគោលដៅជីវិត។ ដោយហេតុថាមានរឿងច្រើនណាស់បង្កភារញ៉េចរញ៉ាចក្នុងសង្គម ហើយពេលខ្លះមើលទៅហាក់ដូចជាមានភាពសំខាន់ខ្លាំងណាស់ ខណៈនៅវេលាចុងក្រោយ ទើបដឹងថាវាមិនមានសារៈសំខាន់ទាល់តែសោះ ស្របពេលដែលប្រើប្រាស់ពេលយ៉ាងច្រើន ហើយប្រឈមនឹងរឿងពិបាកៗទៅធ្វើវា។

ជ្រើសទម្លាប់ល្អបំផុតសម្រាប់ខ្លួន​ឯង ៖ ស្ថិតក្នុងស្ថានការណ៍ល្អ គឺងាយស្រួលក្នុងការកំណត់ដឹងពីគុណតម្លៃ និងអាទិភាពដែលត្រូវធ្វើ ហើយនៅពេលមានស្រ្តេសកើតឡើង វាពិតជាចាំបាច់ណាស់ ដែលត្រូវរក្សាចំណុចទាំងពីរនេះ ដូច្នេះការប្រកាន់ភ្ជាប់នូវទម្លាប់ល្អដែលឆ្លើយតបនឹងការកំណត់អទិភាពនិងគុណតម្លៃជីវិត ទោះបីជាអ្នកកំពុងស្ថិតក្នុងស្ថានការណ៍មិនល្អក៏ដោយ ពីព្រោះនៅទីបំផុត មានតែខ្លួនឯងម្នាក់គត់ ដែលមានតួនាទីគ្រប់គ្រង និងមានឱកាសជួយខ្លួនឯងបានច្រើនជាងគេបំផុត។ ជាឧទាហរណ៍ ប្រសិនជាអ្នកចំណាយពេលប្រាំនាទីក្នុងមួយថ្ងៃ ដើម្បីធ្វើសមាធិបានទៀងទាត់ នោះគឺជាការតាំងចិត្តដ៏ខ្ពស់មួយសម្រាប់ផ្លាស់ប្តូរអកប្បកិរិយា និងបង្កើនទម្លាប់ល្អចំពោះខ្លួនឯង៕