ឥទ្ធិពលបញ្ញាសិប្បនិមិ្មត (AI) បានធ្វើឱ្យកុំព្យូទ័រក្នុងពេលបច្ចុប្បន្នកាន់តែមានភាពឆ្លាតវៃ និងមានមុខងារពិសេសៗជាច្រើនមិនគួរឱ្យជឿ។ អ្វីដែលកាន់តែគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍នោះ គឺកម្មវិធីកុំព្យូទ័រថែមទាំងមានសមត្ថភាពសន្ទនាជាមួយមនុស្ស តែងនិពន្ធបទចម្រៀង គូរគំនូរ លេងអុក និងធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យអ្នកជំងឺទៀតផង។ ភាពជោគជ័យលើសមិទ្ធិផលទាំងនេះ ហាក់កំពុងបង្ហាញថា កុំព្យូទ័រនឹងចូលខ្លួនមកបំពេញការងារជាច្រើនផ្នែកជំនួសមនុស្សនាពេលអនាគត។

យ៉ាងណាមិញ ការរស់នៅក្នុងជីវិតជាក់ស្ដែង មិនមែនស្ថិតក្នុងប្រព័ន្ធកុំព្យូទ័រនោះទេ សច្ចភាពនៃជីវិតគឺពោរពញដោយបញ្ហា និងភាពស្មុញស្មាញ ដែលលើសពីសមត្ថភាពកុំព្យូទ័រអាចដោះស្រាយបាន។ ម្យ៉ាងវិញទៀត ត្បិតថាបច្ចេកវិទ្យាបញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI) មានការរីកចម្រើនយ៉ាងខ្លាំងក្លា ប៉ុន្តែវានៅតែស្ថិតក្នុងដែនកំណត់ដដែល ដោយមិនអាចបំពេញកិច្ចការគ្រប់មុខជំនួសមនុស្សឡើយ។

ជាក់ស្ដែង ទោះជាប្រតិបត្តិការម៉ាស៊ីនកុំព្យូទ័រ (Hardware) មានភាពលឿនរហ័សត្រឹមតែប៉ុន្មានវិនាទី ព្រមទាំងមានសមត្ថភាពដោះស្រាយបញ្ហាផ្សេងៗ ប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាពពិតមែន ប៉ុន្តែ មូលដ្ឋាន​នៃប្រតិបត្តិការរបស់វា គឺចេញពីគំនិតមនុស្ស ហើយត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយមនុស្ស តាមរយៈការសរសេរកូដ ទើបប្រព័ន្ធដំណើរការអាចដំណើរការបាន ហើយក្នុងករណីម៉ាស៊ីន (Hardware) ដំណើរការមិនប្រក្រតី ប្រព័ន្ធប្រតិបត្តិការកុំព្យូទ័រក៏មានបញ្ហារអាក់រអួលផងដែរ។ ម្យ៉ាងវិញទៀត កុំព្យូរទ័រអាចប្រតិបត្តិការដោះស្រាយបញ្ហាផ្សេងៗបាន ដោយផ្អែកលើមុខងារនៃកម្មវិធី ដែលបានចងក្រងទ្រឹស្ដីច្បាស់លាល់ ហើយបំពេញមុខងារទៅតាមអ្វី ដែលមនុស្សកំណត់ជាក់លាក់។ ម្ល៉ោះហើយ មានរឿងជាច្រើន ដែលកុំព្យូទ័រមិនមានលទ្ធភាពរដោះស្រាយ បញ្ហារបស់មនុស្ស ព្រោះរឿងខ្លះមានភាពបត់បែន និងស្មុគស្មាញ ដែលកុំព្យូទ័រមិនអាចធ្វើជំនួសមនុស្សបាន។

ខាងក្រោមនេះ ជាមូលហេតុចំនួន ៤ដែលបង្ហាញថា បញ្ញសិប្បនិម្មិត (AI) នៅមានដែនកំណត់នៅឡើយ និងមិនអាចដោះស្រាយបញ្ហាទាំងអស់ទេ៖

១. ពិបាកដំណើរការក្នុងការងារជាក់ស្ដែង ៖ នៅក្នុងវិស័យការងារជាក់ស្ដែង គឺមានកង្វះខាតធនធានមនុស្ស ដែលយល់ដឹងពីបច្ចេកវិទ្យាជាន់ខ្ពស់ ជាពិសេសគឺបញ្ញាសិប្បនិមិត្ត (AI) តែម្ដង។ ម្យ៉ាងវិញទៀត បច្ចេកវិទ្យានេះ គឺជាកម្មវិធីកុំព្យូទ័រ ដែលតម្រូវឱ្យមានបំពេញទិន្នន័យឱ្យបានត្រឹមត្រូវ និងល្អិតល្អន់ ទើបវាអាចបំពេញការទៅបានដោយរលូន និងមានសុក្រឹត្យភាព។ ផ្ទុយទៅវិញនៅក្នុងការបំពេញការងារជាក់ស្ដែង ទិន្នន័យមួយចំនួនមិនបានរក្សាទុកក្នុង​ប្រព័ន្ធកុំព្យូទ័រត្រឹមត្រូវនោះទេ ហើយនេះជាហេតុផលដែលនាំឱ្យបាត់បង់ទិន្នន័យពិតប្រាកដ និងបង្ករភាពស្មុគស្មាញក្នុងការគ្រប់គ្រងទិន្នន័យទៅវិញ។

២. ងាយរងការវាយប្រហារតាមអ៊ីនធឺណិត ៖ បច្ចេកវិទ្យានេះ ងាយរងគ្រោះចំពោះការវាយប្រហារតាមប្រព័ន្ធសុវត្ថិភាពជាខ្លាំង ដែលពិបាកក្នុងដាក់ឱ្យគ្រប់គ្រងទិន្នន័យសំខាន់ៗមួយចំនួន និងទាមមនុស្សជាអ្នករក្សាទុកវិញ។ បច្ចុប្បន្នបញ្ញាសិប្បនិមិ្មត (AI) បានក្លាយជាគោលដៅថ្មីរបស់ក្រុមអ្នកវាយប្រហារតាមបណ្ដាញអ៊ីធឺណិត ក្នុងករណីដែលប្រព័ន្ធសុវត្ថិភាពរបស់វាមានកម្រិតទាប កម្រិតប្រឈមនៃការវាយប្រហារពីដៃគូប្រកួតប្រជែង ឬក្រុមចោរលួចទិន្នន័យពិតជាមានខ្ពស់បំផុតផងដែរ។

៣. ការបញ្ជូនទិន្នន័យរអាក់រអួល ៖ បញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI) គឺជាម៉ាស៊ីន មិនមែនគ្រូវេទមន្តនោះទេ ម៉្លោះហើយចង់ ឬមិនចង់ ច្បាស់ជាមានភាពរអាក់រអួលក្នុងការផ្ដល់ព័ត៌មាន។ ជាក់ស្ដែង សូម្បីតែក្រុមហ៊ុន ហ្វេសប៊ុក ក៏ទទួលស្គាល់បញ្ហានេះដែរ ដោយកាលពីពេលកន្លងទៅ ក្រុមហ៊ុនបានជ្រើសមនុស្ស ១ម៉ឺននាក់ ដើម្បីធ្វើការជំនួសបញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI) វិញ ដោយសារតែបច្ចេកវិទ្យានេះ មិនបានផ្ដល់ព័ត៌មានអំពីការប្រើប្រាស់ពាក្យពេចន៍មួយ​ចំនួន ដែលមិនអនុញ្ញាតឱ្យអ្នកប្រើប្រាស់បង្ហោះលើបណ្ដាញសង្គម។

៤. ផ្ដល់ព័ត៌មានមិនគួរឱ្យទុកចិត្ត ៖ ក្នុងបញ្ហានេះ អ្នកជំនាញផ្នែកវេជ្ជសាស្ត្រក៏ទទួលស្គាល់ដែរថា បញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI) មិនអាចចូលរួមចំណែក ព្យាបាលជំងឺគ្រប់ប្រភេទនោះទេ។ ជាក់ស្ដែងកម្មវិធី IBM Watson គឺជាផ្នែកមួយនៃបញ្ញាសិប្បនិមិ្មត (AI) ដែលត្រូវបានបង្កើតឡើងក្នុងគោលបំណងជួយវេជ្ជបណ្ឌិតព្យាបាលជំងឺមហារីក ឱ្យបានកាន់តែប្រសើរ ដោយគេប​ង្កើតបច្ចេកវិទ្យានេះឡើង ដើម្បីជាអ្នកប្រឹក្សាយោបល់សម្រាប់អ្នកជំនាញ ផ្ទុយទៅវិញ គេនៅតែមិនអាចទុកចិត្ត និងមិនហ៊ានអនុវត្តតាមការណែនាំរបស់វាដដែល៕